•LIVE• Common Linnets in Vogelvlucht (6)

Een nummer 1-hit in twaalf landen. Een gouden album dat door de vele aanvragen niet aan te slepen is. En een enorme Europese exposure voor hun gezamenlijke project. De deelname aan het Eurovisie Songfestival heeft The Common Linnets bepaald geen windeieren gelegd. Het maakt dan ook de weg vrij voor alle andere Nederlandse topartiesten, die in het verleden hun land misschien niet durfden te vertegenwoordigen op de grootste muziekwedstrijd ter wereld. • Door: Dennis van Eersel •

Want nu de eerste stofwolken zijn opgetrokken en er daadwerkelijk ‘Calm after the storm’ is, is de tijd aangebroken om vooruit te blikken op de komende jaren. Dat Nederland er goed aan doet om de lijn van topartiesten door te zetten na Anouk, Waylon en Ilse DeLange, lijkt logisch. De aanwas zal wellicht ook groter zijn omdat meerdere A-artiesten bereid zijn om mee te doen. Anouk heeft haar nieuwe muzikale koers succesvol kunnen promoten en het country-project van Ilse en Waylon was nooit zo succesvol geworden zonder deelname aan het songfestival.

Een ander belangrijk leermoment zal toch het belang van goede staging zijn. Nooit maakte Nederland werk van dit aspect op het songfestival, maar dankzij Hans Pannecoucke, goed bevriend met Ilse DeLange, heeft Nederland het beste beeldplaatje van de laatste tien jaar op het songfestival neergezet. Aangezien dit de sleutel tot het succes was, zal de rol van een regisseur hopelijk de komende jaren in het basispakket van de Nederlandse delegatie zijn opgenomen.

Ilse DeLange zelf sloeg in een interview na afloop ook de spijker op zijn kop: ‘Onze tweede plaats bewijst dat het songfestival is veranderd en dat het weer om goede muziek draait’. Hoewel de term verandering niet helemaal klopt – het ging immers altijd al om goede muziek, maar Nederland stuurde dat nooit of kwam met een zwak totaalplaatje aanzetten – is de boodschap wel positief. Wees eigenzinnig en stuur kwaliteit. Hopelijk hoeven we nooit meer een nummer te horen waarvan veel Nederlanders denken dat het “een typisch songfestivalliedje is”. Het songfestival is daarmee niet veranderd, maar de Nederlandse benadering van het songfestival wel.

De enige zorg die er nu is, is dat die boodschap misschien niet bij iedereen is aangekomen. Ondanks de tweede plaats is er scepsis. Want Nederland stuurde eindelijk kwaliteit, maar verloor van een vrouw met een baard uit Oostenrijk. Of beter gezegd: een man in een jurk met een baard. Het beeldplaatje is kennelijk nog altijd belangrijker dan de compositie of de zang? Dat Conchita Wurst goed zong en het gedateerde nummer wel degelijk prima in elkaar zat, zal de mensen niet bijblijven. Net als bij Lordi (“de monsters”) zal het, als de tijd verstrijkt, altijd blijven gaan over “de vrouw met de baard”.

Wellicht zullen er ook landen zijn die de overwinning van Conchita verkeerd interpreteren. Die denken dat je met anti-acts het songfestival kan winnen. Hoe groter het circus, hoe beter. Dat negatieve bijeffect hadden de Finse monsters in 2006 op de daarop volgende jaren – en waarschijnlijk heeft Conchita Wurst dat ook. Het zure is dat Oostenrijk zijn punten scoorde bij juist die landen, die altijd klagen dat het songfestival niet meer om muziek gaat. Eigenlijk hebben Ierland, België, Het Verenigd Koninkrijk en ook Nederland daarmee nu geen recht van spreken meer.

Het zijn juist die landen die van het songfestival een circus maken, door hun eigen stemgedrag. Of kijken ze ook naar de rest van de top 10, waarin behalve het gedateerde lied uit Rusland enkel prima composities, totaalplaatjes en goede vocalisten te zien zijn? En waar gaat Nederland op focussen? Op de baard, of op het eigen succes? De tijd zal het leren.


5 Comments


  1. // Reply

    Eigenlijk hebben Ierland, België, Het Verenigd Koninkrijk en ook Nederland daarmee nu geen recht van spreken meer.
    Wat een grote onzin dat je geen recht hebt. Natuurlijk heb je die wel……
    Dit jaar was een apart jaar en al helemaal voor Nederland. Het was zeker niet het sterkste jaar van alle edities. Komt erbij dat Nederland Enorm sterk had geloot zowel in positie als tussen bepaalde songs in ( de organisatie weet de boel echt wel te sturen )
    Oostenrijk had zoveel wind mee ( lees door die mafkees uit Rusland. Lees de praatjes van armenie. Lees minder songfestivaljaar. Lees goede performance maar ook act ) dat hij won.
    En laten we ook eerlijk zijn dat een songfestival met alleen “saaie” liedjes en of weinig opwekkende up tempo’s ook niet leuk is.
    De combinatie is van levensbelang voor het SF.Men moet er over praten of lachen of huilen en door geraakt worden.
    Ik vind de discussie KWALITEIT sturen ook beetje onzin. Ik heb het liever over een lied sturen die aanslaat en die je goed uitvoert.
    Het songfestival heeft bewezen dat grote namen sturen echt geen zin heeft als het liedje niet goed is of niet goed wordt uitgevoerd.
    Dus van mij mag Gert Pardoel heen als het maar met een GOED liedje is .


  2. // Reply

    je heb deels gelijk, eric maar het is de combinatie van beiden die het hem doet. grote name zonder goed liedje is inderdaad kansloos. maar een onervaren joan franka met een goed liedje = net zo kansloos. daarom liever geen gers pardoel, maar gewoon weer één van onze beste artiesten EN beste componisten EN beste regisseurs zoals die pannekouck dit jaar.


  3. // Reply

    Die discussie mag men zeker voeren, want ook een commercieel nummer kan kwalitatief goed zijn: zo is het lied van Oostenrijk gewoon echt goed, het zit ijzersterk in elkaar, en alles eraan klopte – staging, artiest, boodschap.
    Wat betreft volgend jaar: net de herhaling van P&W gezien en heb sterk de indruk dat ‘t Alain Clark gaat worden, gezien de ontwijkende antwoorden en de “subtiele” hints van Waylon-hoedje en Conchita-baardje. Denk dat de AvroTros al lang contact met hem gezocht heeft, zeker omdat hij ook al een liedje schreef voor het NSF 2012.


  4. // Reply

    Ik denk dat je onder kwaliteit moet verstaan…dat de afgevaardigde A-artiesten bij zichzelf moeten blijven in hun muziek keuze! Waarom? Nou gewoon omdat het alleen dan ook echt geloofwaardig overkomt denk ik.

    Ik lees op internet dat we nu al een stempel hebben gekregen: Nederland groots in het uitvoeren van “kleine liedjes”, dat zou ons handelmerk nu al zijn:))
    Maar waar het denk ik vooral om draait is dat de desbetreffende artiest, blijft doen waar hij/zij zelf vooral in geloofd, en niet gaat doen wat de nederlandse bevolking wil wat hij gaat doen. Ik denk dat het veel meer met geloofwaardigheid te maken heeft, het moet niet uitmaken of het een klein of een groots nummer is, maar het moet wel overkomen Alsof de desbetreffende artiest niet iets staat te doen wat niet bij hem of haar past…want dan flopt het gewoon, ongeacht of het nummer nu groots is of niet!!!

    Neem nu molly, je zou toch zeggen dat het nummer typische songfestival kenmerken heeft….het nummer SPECIAAL geschreven voor het ESC, catchy songtekst, en aankleding van act en aankleding van Molly inclusief de henna en hoofdband….waren gewoon echt 1 grote flop! Dat komt volgens mij gewoon omdat Molly veel te veel bezig was met het idee wat is nu typisch songfestival…

    Artiesten kunnen alleen stralen op het podium als zij iets staan te doen waar zijzelf in geloven….dat zie je in hun ogen, hun houding enz, ik ben dan ook echt voor het feit dat ze vooral niet moeten gaan proberen “de grote songfestival hit” te schrijven speciaal voor het songfestival….maar dat ze een nummer schrijven die dicht bij hun eigen kracht en geloof blijft….


  5. // Reply

    @Rob: Daar zou je wel eens gelijk in kunnen hebben!:) Kwaliteit heeft veel te maken met eigenzinnigheid en geloofwaardigheid, en “dichtbij jezelf blijven”, ongeacht het genre; het moet mensen raken en overtuigingskracht hebben. Oostenrijk en Nederland zijn daar dit jaar voorbeelden van.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *