•LIVE• Steef: De laatste envelop

We staan in de finale. Wat voelt het heerlijk om die woorden voor het eerst live vanuit de Songfestivalhoofdstad te mogen schrijven. Zo lang als ik als journalist het Songfestival volg, is dit nog nooit gebeurd. En nu mag ik het meemaken: de buzz in de dagen vooraf, de spanning tijdens de generale repetities en de adrenaline van de liveshow. En oh, dat moment, die enveloppen… • Door: Steef van Gorkum •

Tijdens de liedjes waren Dennis, Jill en ik net zo ontspannen en uitgelaten als de avond tevoren. We stonden vlakbij het kleine podium voorop de catwalk, en schreeuwden met alle nummers mee. Maar zodra Servië afgelopen was, sloeg bij mij de spanning toe. Ik was niet meer in de stemming voor de grapjes van Petra Mede, het enthousiasme van de Australiërs of de dansers in de pauzeact. Ik moest uitslag. Verder niks.

Het duurde maar en het duurde maar. Ik kon niet meer rechtop blijven staan, dus hurkte ik tussen de fans op de grond. Tussen allerlei ruggen door kon ik omhoog op het scherm zien wie door ging. Het beloofde aanvankelijk weinig goeds met de kwalificatie van Litouwen en België, en nadat ook Wit Rusland doorging schreeuwde ik vanaf de grond omhoog: ‘Dennis, het kan niet meer. Oekraïne en Servië zijn de laatste twee.’

Met mijn handen letterlijk in mijn haren pakte ik m’n jack. ‘Jill, get your jacket, we gaan naar huis.’ Oekraïne door. Dennis begint met de meute mee te schreeuwen. ‘NETHERLANDS!’ Zingt de rest van de zaal dat nu ook? Het lijkt erop. Maar het kan niet meer. Servië komt uit de laatste envelop, het kán niet zo zijn dat alle vier de voormalig Joegoslavische landen niet door zijn. Ik ga weer op de grond zitten.

Wat er daarna gebeurd is, weet ik niet eens meer. Blackout. Het moment van de envelop, de vlinder, de beelden van Anouk – ik heb er niets van onthouden. Ik herinner me alleen de seconden, minuten daarna waarin Dennis, Erik en ik schreeuwden, sprongen en elkaar om de hals vlogen. Hulde aan de EBU & SVT: dit was een prachtig staaltje spanningsopbouw. Het kon niet beter.

De rest van de avond/nacht werd het natuurlijk wauzen in de Euroclub. Op elk liedje paste wel een alternatieve tekst die iets met ‘Anouk’ of ‘Finale’ te maken had. Wat een feest! Elke Nederlander die we zagen viel ons om de hals. Ik heb uiteindelijk amper drie uur geslapen voor Giel Beelen vanochtend alweer belde voor een reactie op het goede nieuws.

Vandaag is een drukke dag, met Tweespraak, repetities van de Big 6 en generale repetities voor de tweede halve finale. Verder gaan we aan de slag om voor die tweede halve finale ook de Leekwijzer en de Prijspole in orde te maken. Mijn advies aan jullie: geniet na van dit prachtige resultaat, en blijf ondertussen gefocust, want er komt nog een halve en een hele finale. ESF Magazine houdt je van alles op de hoogte.


6 Comments


  1. // Reply

    De tranen schieten me weer in de ogen nu ik jouw gevoelens lees bij de spanning….het geroep om The Netherlands…ik zat thuis voor de tv en door mij ging precies hetzelfde, daarna voelde in me zo vreemd blij en shock in een emotie leek het wel! Tot op dit moment kan ik het eigenlijk nog niet helemaal bevatten:))


  2. // Reply

    Goed beschreven, die spanning hadden wij thuis ook. O nee, Oekraine en Servie, we gaan toch niet weer afhaken. En dan dat roepen, maar JONGENS< ZE IS DOOR!!!Hoe had je dat anders aan iedereen uit kunnen leggen. Dan was vriendjespolitiek echt waar geworden…Nu hadden we n keer een goed lied. Dat loont dus gewoon ECHT!! De popenkleertjes van Servie weg! Kroatie vind ik wel jammer, Belarus was VALS, hoe kan dat door. Litouwen??? Schattigheidspunten, net als Belgie, dat viel me trouwens erg mee. Hij had een goede dag wat betreft zang. Pieken op het juiste moment.Maar die danseressen????


  3. // Reply

    @ karin ik heb Belgie dus VANACHT uitgeplozen qua zang. De backings waren FENOMONAAL net zoals die indertijd bij jedward “lipstick” waren.
    De samenzang met Roberto B klonk als een tiet.
    Maar toch kan ik er niet bij want het totaal plaatje, zang, act, song en uitvoering toch echt 1 vd mindere .


  4. // Reply

    Yeah we zijn door :D, maar als jullie Anouk of de Nederlandse delegatie spreken kunnen jullie aub doorgeven dat de belichting nog donkerder moet? Of desnoods het podium iets omhoog (net als bij bonnie tyler) zodat de vlaggen niet te veel afleiden! 😀


  5. // Reply

    Ik weet het moment nog wel heel goed Steef. Wij hebben zeker drie minuten alleen maar oerkreten uitgeslaakt, tranen uit de ogen geveegd, elke Nederlander in de buurt om de hals gevlogen en bedankjes ontvangen van andere Europeanen die zo goed onze frustratie en daarna blijdschap begrepen. Bij de herhaling van de clipjes van finalisten landde het kwartje nog een keer en drong het weer tot ons door. Wij hebben ons heerlijk laten gaan, joelend, gillend, scanderend van geluk. Mij hebben ze iets na 4 uur de Euroclub uit moeten dweilen, omdat men wilde sluiten. Was dat niet gebeurt dan stond ik daar nu nog als een dolle met de nationale driekleur te wapperen! Mijn stem klinkt nu als Bonnie Tyler.


  6. // Reply

    Blijkbaar gaat de vakjury ook voor de bijl wat betreft tienerhunks en onschuldige deernes. Slavenkoren en wallenkleding zijn duidelijk niet marktbaar meer. Als graaf dracula donderdag strandt dan wordt de show zaterdag zeer genietbaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *