Oor-deel • Agnetha Fältskog – ‘A‘

Eurovisie draait om beeld en geluid. En hoewel de verkoop van geluidsdragers terugloopt, wordt nog met grote regelmaat boeiend materiaal uitgebracht. ••ESF Magazine•• bespreekt albums van artiesten die we al kennen van het Songfestival of artiesten die we daar graag nog eens zouden zien stralen. Voldoet het album aan de verwachtingen? Zijn er nog verbeterpunten en wat is ons uiteindelijke Oor-deel? Vandaag de CD-recensie van ‘A’, het nieuwe album van ‘die blonde ABBA’, ofwel Agnetha (Åse) Fältskog. • Door: Erik Bolks •

Vijf jaar lang hebben de fans moeten wachten op het album van de Zweedse zangeres, die tegenwoordig zeer teruggetrokken leeft. In mei van dit jaar kwam er eindelijk een nieuw solo-album uit van Agnetha met alleen maar nieuw werk. Veel potten brak het album niet in de charts en zelf was ik in eerste instantie ook wat teleurgesteld. Omdat de stem van Agnetha toch heel prettig is om naar te luisteren, bleef ik het album af en toe draaien. En wat bleek? Ook al is het album heel gladjes geproduceerd, elk nummer blinkt als een pareltje.

Verwachting
‘Love don’t let me go’  is een slepende, bijna slome, openingstrack. De typische Songfestivalmodulatie naar het einde toe kan dat niet ongedaan maken. Agnetha’s stem komt mooi uit in deze ballade. De die-hard-fans weten meteen weer waarom ze ooit verliefd werden op deze zangeres.

‘When you really loved someone’ is zo’n typische ballad die de Backstreet Boys ook gebracht zouden kunnen hebben. Het moderne arrangement met lichte 007-vleugjes brengt het album langzaam op gang. Niet vreemd want de producer van de BSB heeft zich ook met dit album bemoeid. Zijn invloed is terug te horen in de gelikte omlijsting van bijvoorbeeld ‘Perfume in the breeze’. Het refrein heeft een mooie melancholische draai. Terwijl het gefluit de melodie weer de luchtigheid van parfum meegeeft.

Topstuk van het album is zonder meer ‘I was a flower’. De depressieve tekst past prachtig bij het sombere pianospel aan het begin. Naar het einde barst het nummer in een bombastische ’now look what you have done!’ aanklacht. Wie enigszins labiel is, zit aan het einde van dit nummer met dikke tranen in de ogen. Het lijkt alsof 25 jaar na dato de ‘Harry’ uit ‘Our last summer’ (ABBA) nog altijd niet emotioneel verwerkt is door Agnetha. Dit nummer komt binnen!

Het slechts 10 tracks tellende album kent één duet. Gary Barlow (Take That) is de uitverkorene om in ‘Should’ve followed you home’ met cougar Fältskog een prachtig liefdeslied te zingen in de stijl van Bryan Adams & Mel C (‘When you’re gone’). Eigenlijk is alleen ‘Past forever’ een minder aansprekend nummer. Maar het zorgt tussen de enige twee meer uptempo nummers op het album dan weer wel voor wat afwisseling. ‘Dance your pain away’ is een discoliedje dat het midden houdt tussen ‘Voulez-vous’ en ‘Dance little lady’ van Tina Charles uit eind jaren ’70. Het is een beetje vreemde eend in de bijt. Met grote regelmaat hoor je in de begeleiding, heel subtiel, flarden terug van andere ABBA nummers.

eurovision-tv-ABBA2Het muzikale contrast met ‘Bubble’ is behoorlijk groot. Deze track is breekbaar en bloeit langzaam open, waar het in eerste instantie wat saai overkomt. Daarmee is het exemplarisch voor het gehele album. Bij de eerste paar luisterbeurten zal de fan misschien zelfs teleurgesteld kunnen zijn, omdat het allemaal wat te braaf overkomt. Wie ‘A’ echter meerdere luisterbeurten gunt, ontdekt het raffinement in de orkestratie en laat zich weer helemaal inpakken door de warme klankkleur en prettige timing van Agnetha’s gezang.

Waar de meeste teksten wat sombertjes zijn is ‘Back on your radio’ één van de weinige ongecompliceerde popliedjes. Vanwege mierzoete achtergrondzang klinkt ‘I keep them on the floor beside my bed’ als een liedje dat gezongen zou kunnen zijn door de Carpenters of Rumer. Ook het zachtjes door een ‘megafoon’ zingen levert een nostalgisch effect. Deze slottrack had ook door Olivia Newton John gezongen kunnen worden en is eigenlijk het enige nummer op het album waar je af en toe kunt horen dat Agnetha wat meer op leeftijd (63) is.

Naar Een Oordeel
De kracht van dit album zit hem in de zang, mooie melodielijnen en arrangementen. Het is jammer dat het album slechts 10 tracks bevat. Na zoveel jaar hadden er nog wel meer pareltjes ingezongen mogen worden dan dit tiental. ‘Less is more’ sprak Mies van de Rohe, en wat ons betreft heeft Agnetha een ‘tripple A’ album afgeleverd.

BEOORDELING ALBUM: Rating - 4.5 sterren

WIL JE DEZE EN VORIGE CD-RECENSIES NOG EENS RUSTIG NALEZEN, VOLG DAN DEZE LINK


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *