Amerivision (5)

In de Verenigde Staten moet men weinig van het Eurovisie Songfestival hebben. Jill Guthrie (20 jaar) is een uitzondering; ze houdt van sport, van talen, van de vele verschillende Europese culturen… en dus ook van het Songfestival! Vanuit haar achtergrond als studente in de Wereldmuziek onderzoekt ze de mogelijkheden voor een Amerikaanse versie van het Songfestival. Op haar geheel eigen fantasierijke manier schetst ze een imaginair contest tussen staten uit alle hoeken van het continent, inclusief artiesten, voorrondes en een merkwaardige puntentelling.

4. ILLINOIS – RUE ROYALE – EVEN IN THE DARKNESS

De staat Illinois volgt direct op de Latino act uit Mexico. Rechtstreeks uit de Chicago hub: de softe melodieën van Rue Royale en hun Amerivision-song Even in the Darkness. Na punk en chansons is dit de eerste inzending in de competitie die de indie route volgt. Illinois heeft een slimme keus gemaakt met deze simpele inzending – Rue Royale komt met hun muziek erg persoonlijk over.

RueRoyaleHet Brits-Amerikaanse duo bestaat uit Brookln en Ruth Dekker, twee mensen met een muzikale droom die uitkwam. Zoals zovelen in de VS, vormden ze ooit het prototype ‘starving artist’: ze maakten CD’s vanuit auto’s en keukens. ‘We wisten dat we uit de comfort zone moesten stappen, en onszelf naar the next level moesten tillen,’ zegt Brookln in een interview. En dat lukte: nog altijd produceert Rue Royale haar muziek in eigen beheer, maar de Cd-verkoop levert inmiddels genoeg op om Europese tournees te bekostigen.

Hun verhaal zal weerklank vinden bij veel aspiring muzikanten in alle uithoeken van de VS. Als er iets is dat iedere Amerikaan begrijpt en erkent, dan is het wel het moeilijke pad richting de spotlight – elke vorm van spotlight, al is de entertainment industrie de meest populaire keuze. Ook dat hoort bij Go big or go home; om het écht te maken, moet je er alles aan doen.

Even in the Darkness heeft de potentie om het te maken in Milwaukee. Niet alleen vanwege de band die mensen voelen met het toegankelijke duo, maar ook de organic componenten van hun performance spelen een rol in het succes. Rue Royale heeft iets onbeschrijflijks, waardoor je je makkelijk met hen identificeert. Komt het door de intro’s, de songteksten, of misschien de bijzondere harmonie van beide stemmen? Brookln en Ruth hebben iets menselijks dat weinig mensen in de industrie hebben.

Hun muziek is bright, gelaagd en bepakt met gedurfde ritmische patronen. De variatie in muziekinstrumenten is opmerkelijk aangezien de twee alles zelf bespelen (geen band op de achtergrond). De onafhankelijke muzikanten van vandaag hebben Amerika overvallen en veroverd, waardoor hipstermuziek nu ineens een geaccepteerde trend is geworden. Die waardering voor het progressieve past goed bij de structuur van Even in the Darkness, dat daardoor makkelijker de aandacht van het publiek trekt dan de concurrentie.

Nu is het nog wel de vraag hoe Rue Royale zich aanpast aan een groot podium. De band komt het beste tot zijn recht in de kleine, weinig verlichte ruimte, of op straat met akoestische instrumenten en the sounds of life die op de achtergrond door hun muziek klinken. Een aantal slimme stage designers uit de Illinois-delegatie zullen moeten nadenken over plaatsing en belichting om te zorgen dat het totaalplaatje klopt. Iets warms en simpels, maar toch indrukwekkend genoeg om de harmonie over te brengen.

De competitie is zwaar, maar Rue Royale heeft een plaats in het midden van de show geloot – dat scheelt. De kans om herinnerd te worden, lijkt nu balanced. Op het grote Songfestival stemmen de Ieren nog wel eens voor de Britten – als dat ook in Amerivision gebeurt, zit Rue Royale gebakken. Immers heeft bijna iedere Amerikaan wel een spatje Iers bloed in de familie!


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *