Op weg naar Kopenhagen: Roel Schaap

Voor Roel Schaap is er niets mooiers dan het Eurovisie Songfestival. Na twee jaar pauze, gaat hij het Songfestival in Kopenhagen voor de tweede keer live meemaken. “Ik hoor nu ook bij de Eurovisiefamilie!” concludeert hij terecht, want begin mei verblijft Roel bij hetzelfde gastgezin dat vorig jaar nog onze redactie in Malmö verwelkomde. • Door: Steef van Gorkum •

“Gegroet allemaal! Mijn naam is Roel Schaap, ik ben 25 jaar en woonachtig in het Brabantse Helmond. Al van jongs af aan volg ik het Eurovisie Songfestival, en wat in 2000 begon als een avondje televisievermaak, is inmiddels uitgegroeid tot mijn allergrootste hobby. Voor mij geldt dan ook: Een dagje géén songfestival, is een dagje niet geleefd! Net als Steef verschijn ik nog wel eens op de radio als Songfestivalcommentator, o.a. bij Radio 10 en 100% NL.

Het Songfestival blijft voor mij ieder jaar – keer op keer – het mooiste geschenk van de EBU. De één houdt van voetbal, de ander van tennis, en ik houd van het Eurovisie Songfestival en de jaarlijks nieuwe liedjes, artiesten, voorspellingen, meningen, loftuitingen, dreigementen, gefabuleerde verzinsels, taalkundige bijdragen… ga zo nog maar even door.

In 2011 mocht ik voor het eerst gaan ‘proeven’ hoe het was om een Eurovisie Songfestival bij te wonen. Dat is in één woord samen te vatten: kippenvel! Ik dacht altijd dat ik – als fan – wel kon inschatten hoe het grootste muziekspektakel ter wereld er van dichtbij uit zou zien. Daar had ik mij lelijk in vergist, want het Songfestival is een speciaal wereldje. Het staat mij nog altijd in het geheugen gegrift hoe een Armeense Songfestivalfan en een Azerbeidzjaanse Songfestivalfan elkaar omhelsden. De Armeniër wenste de Azerbeidzjaan veel succes en hoopte op een Azerbeidzjaanse overwinning – hetgeen geschiedde. Even verderop zag ik hoe de Turken en de Grieken vlaggen uitwisselden, om elkaar te kunnen supporteren.

Het werd al gauw duidelijk voor mij: het Eurovisie Songfestival heeft niets, maar dan ook NIETS met politiek te maken. Sindsdien corrigeer ik dan ook bevooroordeelde mensen die ieder jaar steevast roepen dat sommige landen twaalf punten uitwisselen vanwege vriendjespolitiek. Men noemt dan Servië en Bosnië-Herzegovina als voorbeeld. Best ironisch eigenlijk, want zo vriendschappelijk is de politieke relatie tussen die landen niet. Maar dat interesseert veel Nederlanders niet. Oost-Europeanen mogen niet op elkaar stemmen, maar anderzijds verwachten de Nederlanders wél de volle twaalf punten uit België. En indien wij geen punten uit Duitsland krijgen, dan spreekt het Nederlandse volk van een schande. My dear Dutch people: please grow up!

Roel ZwedenOké, terug naar het onderwerp. In 2011 was ik erbij toen heel Europa bij elkaar kwam om elkaars muzikale cultuur te delen. Een prachtig concept: heel de wereld ziet – en hoort – de diversiteit aan Europese culturen. Daar mogen wij als Europeanen toch wel trots op zijn, want geen enkel ander continent doet zoiets na! Het maakt niet uit waar je vandaan komt, als deel van de Eurovisie-familie word je door iedereen omarmd.

Ook ik hoor nu bij die familie! Het klinkt logisch dat connecties veel voordelen met zich meebrengen; zo hoef ik bijvoorbeeld geen hotel meer te boeken in Kopenhagen tijdens mijn Songfestival-verblijf, want ik kan ook bij vrienden terecht. Overigens heb ik deze goede vrienden dan weer leren kennen dankzij onze grote vriend Steef van Gorkum – dank je wel kerel! Mijn verblijf ligt trouwens wel in Malmö… Gelukkig hoef ik enkel met de trein de zee over te gaan en ik ben binnen 20 minuten in Kopenhagen. Ideaal toch?

Ik heb ook dit jaar weer torenhoge verwachtingen van het Eurovisie Songfestival, nu het – opnieuw – op heilig Scandinavisch grondgebied wordt georganiseerd. De Deense omroep heeft de afgelopen jaren bewezen dat zij een prachtige show kunnen organiseren. Velen herinneren zich nog het horrorjaar van 2001, één van de meest slodderachtige festivals ooit. Gelukkig hebben de Denen hiervan geleerd. Het is u dus vergeven Denemarken.

Mijn voorspellingen zijn misschien wat voorbarig voor dit jaar, maar ik geloof in een Nederlandse finaleplaats! Natuurlijk zullen wij het festival niet winnen, maar het kleine ingetogen liedje van The Common Linnets kan zeker een finaleplek opleveren. De reacties op YouTube liegen er tenslotte niet om: zoek naar de officiële videoclip van The Common Linnets die Eurovision.tv online heeft gepost en je leest dat iedereen Nederland de hemel beloofd. Hoe simpeler het lied, des te meer het opvalt, zo lijkt wel!

In ieder geval ga ik met een goed gevoel richting Malmö/Kopenhagen met toepasselijke oranje kledij en een Nederlandse vlag. Ik zal uiteraard proberen om dicht bij het podium te gaan staan om Nederland te supporteren. En dan vervolgens uit mijn dak gaan wanneer de verlossende toverspreuk komt: “The next country that will go to the final is……. THE NETHERLANDS!””

In de rubriek “Op weg naar Kopenhagen” spreekt de redactie van ESF Magazine mensen met een bijzonder verhaal in de aanloop naar het komende Songfestival.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *