America 12 points! (10)

In de Verenigde Staten moet men weinig van het Eurovisie Songfestival hebben. Liever focussen media zich daar op de MTV-awards dan op de muziekcompetitie uit dat vreemde Europa, een continent waar veel Amerikanen toch al weinig feeling mee hebben. Jill Guthrie (19 jaar) is een uitzondering;ze houdt van sport, van talen, van de vele verschillende Europese culturen… en dus ook van het Songfestival! Live vanuit Malmö vertelt Jill het opmerkelijke verhaal van een Yankee-meisje in Eurovisieland.

“De taal van de muziek is universeel,” wist Zlata Ognevich uit te brengen op de persconferentie van maandag. Dit ondanks haar beperkte mogelijkheden om in het Engels met journalisten te communiceren. Er zit een kern van waarheid in haar statement; echter, niet alleen muziek is een universele taal die mensen verbindt, Engels is in dat genre ook vrij populair. Go figure. • Door: Jill Guthrie •

Met name in business is wordt het Engels veel gebruikt – toch is het niet altijd economical om een conversatie te voeren als de taal teveel verschilt. Lichaamstaal is in zulke gevallen echt universeel. En in een ruimte met artiesten uit 39 landen, plus fans en journalisten, kan de mengelmoes van talen niet onopgemerkt voorbij gaan. Je zou zelfs kunnen zeggen dat iedereen hier even meertalig is, zelfs diegenen die alleen hun moedertaal machtig zijn.

Engels is míjn moedertaal, en dus stuit ik vrijwel continu op taalfoutjes om me heen. But perhaps I am too much hearing not English speaking persons talk, because it never is strange on my ears (Maar misschien ben ik wel teveel niet Engels sprekende mensen aan het horen, want het nooit is vreemd tot mijn oren). Ik begrijp alles. Dat verandert echter niet, dat door alle verschillende accenten het soms onherkenbaar wordt wie er daadwerkelijk Engels spreekt – en wie niet.

Een voorbeeld: de Belgische zanger Roberto Bellarosa verontschuldigde zich dinsdag tijdens een persmoment voor zijn slechte Engels. Helaas is het al te laat. Zijn lied is ingezonden zoals het is. Ik ben er nog steeds niet uit of zijn Waalse accent daadwerkelijk iets van Engels benadert, maar we wachten tot dinsdag voor we dat met zekerheid vaststellen.

Sommige artiesten spreken dusdanig slecht Engels dat een tolk nodig is. Alyona Lanskaya uit Wit Rusland is zo iemand. Je kunt je dan afvragen of Solayoh, een latino liedje in de Engelse taal geschreven, wel echt voor haar geschikt is. Ik zou zeggen van niet, en de merkwaardige gezichtsuitdrukkingen van Alyona op het podium suggereren dat zij er ook niet gelukkig van wordt. Universeel of niet, als je de Engelse taal gebruikt moet het wel geloofwaardig zijn.

Iets dat me steeds weer opvalt aan het Songfestival, is de vrije taalkeuze. Ik kan niet vaak genoeg benadrukken dat ik culturele variëteit waardeer en dus liever een lied in de traditionele taal hoor. Macedonië had dat ook moeten doen. In hun eerste repetitie was het lied volledig omgegooid om de Engelse tekst erin te laten passen. Eerder hadden ze hun lied juist aangepast om meer traditionele Romani elementen erin te gooien; die authenticiteit zijn ze nu dus weer kwijt.

DSC01663Toch zijn er ook landen zoals IJsland en San Marino die aan hun roots vasthouden. De zangeres van San Marino, Valentina Monetta, deed vorig jaar nog mee met een Engelstalig lied zonder dat ze die taal machtig was. Dit jaar heeft ze een intensieve taalcursus gevolgd om de pers in het Engels te kunnen vertellen over haar Italiaanstalige lied. Ze vertelt haar publiek vol passie hoe belangrijk liefde voor een mens kan zijn.

Dat statement is absoluut terecht, en het benadrukt datgene wat we allemaal delen. Of we nu elkaars talen leren om te kunnen communiceren, of simpelweg met gebaren tot understanding komen… Het is de passie die we delen en de beslissingen die we maken, die de cohesie van mensen onderling bepalen. Niet alleen op het Eurovisie Songfestival.

 


1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *