America 12 Points! (3)

In de Verenigde Staten moet men weinig van het Eurovisie Songfestival hebben. Liever focussen media zich daar op de MTV-awards dan op de muziekcompetitie uit dat vreemde Europa, een continent waar veel Amerikanen toch al weinig feeling mee hebben. Jill Guthrie (19 jaar) is een uitzondering; ze houdt van sport, van talen, van de vele verschillende Europese culturen… en dus ook van het Songfestival! In de tweewekelijkse rubriek ‘America 12 points!’ vertelt Jill het opmerkelijke verhaal van een Yankee-meisje op weg naar Malmö.

America 12 points! (3) • De liveblog-experience

Voordat ik in aanraking kwam met het Songfestival, beperkte mijn journalistieke carrière zich tot de voetbalwereld. Hoogstaande nieuwsberichten als “Paul de Octopus voorspelt Spanje als wereldkampioen”, en “Kroatië plaatst zich voor Euro 2012”. Natuurlijk, dat kon ik. Maar het livebloggen van een Songfestivalvoorronde? Dat is een heel ander verhaal. • Door: Jill Guthrie •

Als ik in afgelopen jaren de liveblogs van mijn favoriete website ESC Daily volgde, vroeg ik me vaak genoeg af: ‘Hoe schrijf je in vredesnaam iets origineels als er twintig liedjes aan een uitzending meedoen?’ De artikelen waren doorgaans creatief en een stuk origineler dan de voetbalartikelen die ik kende van mijn eigen baantje. De vele referenties aan het rijke Songfestivalverleden, waarvan mijn kennis nog elke dag verder groeit, maakten de liveblogger in mijn ogen een kenner van groot statuur.

escdailylogoInmiddels ben ik redactielid bij ESC Daily geworden. En tot mijn grote verbazing mag ik zelf nu ook livebloggen: het is erg leuk om te doen! Natuurlijk was ik nerveus toen ik begon te schrijven over de eerste halve finale van Uuden Musiikin Kilpailu – nota bene de eerste voorronde van dit nieuwe Songfestivaljaar. Maar met enthousiasme kom je een eind. Bovendien is Finland een land waar ik redelijk veel vanaf weet.

Ik was in voorgaande jaren reeds bekend geraakt met het fenomeen livestream. Taalbarrières hinderen mij daarbij niet, in tegendeel: andere talen zijn voor mij als ear candy. Daarbij scheelt het natuurlijk wel als je, zoals ik, een Finse vriend hebt die het een en ander voor je kan vertalen. Met name tijdens de resultaten, die meestal gepaard gaan met geschreeuw, chaos en euforie.

Het weekend van 26 januari had de recent vernieuwde website van ESC Daily te lijden onder wat technische kinderziekten. Gelukkig had ik die avond zelf geen preselectie die ik moest coveren, dus kon ik collega’s Kristian en Steef een handje helpen bij de shows in respectievelijk Denemarken en Noorwegen. Spannend om meteen iets voor het team te kunnen betekenen! We kregen alles uiteindelijk weer voor elkaar, en ik bevond me nog tot de volgende ochtend op de adrenaline-highway.

Na Finland stort ik me overigens op de Hongaarse voorselectie. Een interessant land, dat ik op de weg naar Baku al volgde en nu natuurlijk nog meer. Waar de shows in andere landen doorgaans gevuld zijn met een mix van talen – waaronder Engels – bewijst Hongarije dat het een totaal andere koers vaart. De hele avond, liedjes, presentatie, alles is in het Hongaars. Gelukkig lijkt die taal enigszins op het Fins.

De liveblogging experience heeft me als een wervelwind het Songfestivalseizoen ingetrokken, en er zijn nog ruim twintig landen die hun lied nog moeten kiezen. Het vooruitzicht op meer voorselecties is uitdagend. Natuurlijk hoop ik na Hongarije ook Eesti Laul aan mijn rijtje toe te voegen, zodat ik 3-uit-3 scoor op de Fins-Oegrische landen!

ps. Aanstaande zaterdag is de finale in Finland. Als je wilt, kun je mijn liveblog volgen via www.escdaily.com. Ik verklap je vast mijn favoriet: Arion!

JILL OP DE VOET BLIJVEN VOLGEN? DAT KAN. LEES HIER JILL’S EERDERE BIJDRAGEN.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *