America 12 Points! (4)

We vertrokken allemaal een andere kant op dit jaar, wat het voor mij veel moeilijker maakte: Dennis naar Amsterdam, Steef naar Budapest en ik naar de VS via Parijs. Het moment dat je het Songfestival achter je laat is vreemd. Ik heb al vaak genoeg benadrukt hoe perfect Malmö was, en eerlijk gezegd mis ik ons appartement daar nog steeds. Dit jaar, echter, was het niet moeilijk om afscheid te nemen van Kopenhagen – alleen het afscheid van mijn vrienden viel zwaar. • Door: Jill Guthrie •

Het is ook al vaak genoeg benadrukt dat Hollanders luidruchtig zijn. Na twee weken met drie Nederlanders te hebben doorgebracht, heb ik een tik van de molen meegekregen. Ik was nog geen uur thuis voor mijn ouders de phrase “Jill, stop shouting!” introduceerden. Vier dagen later ben ik nog steeds niet aan de nieuwe standaard gewend – stiekem vind ik het wel mooi, net zoals ik altijd de vreemde blikken in de bus trotseerde, wanneer Dennis en Steef luid kakelden over whatever.

De reis naar Denemarken duurde een goede 29 uur en ik mocht dan ook niet verbaasd zijn dat ook de terugreis weer 24 uur duurde, na opnieuw (!) een vertraagde vlucht in Frankrijk. Twee uur wachten in de rij voordat ik mijn eigen land weer in mocht – belachelijk. Toen ik mijn voordeur doorging om eindelijk in slaap te vallen, waren Dennis en Steef net wakker voor hun nieuwe dag. Dat was het moment dat ik me realiseerde: het Songfestival is voorbij.

Het enige grappige aan een jetlag is de bizarre tijd waarop je soms wakker wordt, en het vreemde voedsel waarop je dan ineens trek hebt (denk courgette en Autodrop). Na een flinke verkoudheid waarmee ik thuis kwam, ben ik nu eindelijk toe aan het rouwproces en mijn Post Eurovision Depression.

schommel kopenhagenEr waren veel dingen anders tijdens dit Songfestival. Dat bracht teleurstelling met zich mee: het evenement was niet zo goed georganiseerd als vorig jaar, ik hoorde liever Loreen dan Emmelie (zeker nu er geen confetti bij haar optreden was), het perscentrum was slecht verwarmd, en ik ben meerdere keren met bier overgoten in de Euroclub. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de teleurstellende winnaar.

Uiteindelijk hoort dat allemaal bij de ervaring, denk ik. De prachtige herinneringen met goede vrienden tellen zwaarder dan het slechte weer. Daarnaast: Songfestival blijft Songfestival! Rennen voor repetities, interviews doen, promomateriaal verzamelen, de mensen, de liedjes – onze eigen nieuwe versies van de liedjes – en de pauzes waarin we schommelden in de lounge.

Nu blikken we vooruit op volgend jaar. En zoals ik al zei na de puntentelling: dit wordt een duur grapje! De prijs voor een vliegticket is alvast belachelijk hoog. Mijn enige Europareizen gingen naar Nederland en Scandinavië, dus twijfel ik over hoe boeiend Oostenrijk zal zijn – en ook hoe het festival zich ontwikkelt na deze winnaar.

Laten we dus maar beginnen met het plannen van de reünie. Ik ben net afgestudeerd van mijn universiteit en nu, met de zomer in de aantocht, mis ik de grootse plannen om naartoe te leven. Ik weet één ding echter zeker: het Songfestival is deel van mijn toekomst. In de tussentijd ga ik een mooie plek zoeken voor de vlaggetjes die Friso voor me gekocht heeft.

vlaggetjes van friso voor Jill


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *