America 12 Points! (7)

In de Verenigde Staten moet men weinig van het Eurovisie Songfestival hebben. Liever focussen media zich daar op de MTV-awards dan op de muziekcompetitie uit dat vreemde Europa, een continent waar veel Amerikanen toch al weinig feeling mee hebben. Jill Guthrie (19 jaar) is een uitzondering; ze houdt van sport, van talen, van de vele verschillende Europese culturen… en dus ook van het Songfestival! In de tweewekelijkse rubriek ‘America 12 points!’ vertelt Jill het opmerkelijke verhaal van een Yankee-meisje op weg naar Malmö.

America 12 points! (7) • Een land adopteren

In mijn vorige stuk beschreef ik de zoektocht naar de perfecte Amerikaanse Songfestivalinzending. Een leuk tussendoortje, maar uiteindelijk doen er in Malmö alleen echte Eurovisielanden mee. En dus moet ik deze week een land adopteren: wie supporter ik tijdens het eerste Songfestival waar ik zelf écht bij ben? • Door: Jill Guthrie •

Dit jaar heeft al meerdere stempels gekregen. Veel artistieke ballades reizen af naar Malmö, dubstep beïnvloedt de dansbare liedjes en zeker achttien landen sturen een lied in hun eigen taal. De startvolgorde wordt niet langer geloot, en al bij al is de SVT erin geslaagd dit Songfestival een ‘organic’ imago mee te geven. Nog maar een maandje en dan is het zover.

Voor subtiliteit hoef je niet ver te zoeken. In de laatste drie jaren (sinds zolang ben ik fan) waren er steeds nogal grof uiteenlopende acts. Dit jaar is er geen echt excentrieke gimmick zoals de Russische omaatjes. Niemand maakt het echt te bont, behalve dan misschien Montenegro, wiens inzending ook al niet zo heel ver afwijkt van de doorsnee Euroclubliedjes.

Dat maakt het interessant. Juist in het jaar dat het Songfestival volgens een unrefined method wordt benaderd, kiezen veel landen ook voor een simpele compositie. Grappig genoeg zijn het nu juist de ballads die nu na moeten denken over hun podiumpresentaties. Immers spelen bij deze rustige liedjes meer factoren een rol dan een catchy deuntje en een goed opgebouwde climax.

Elk jaar spreken we over de landen die ‘terugkeren naar hun roots’, omdat zij hun eigen taal verkiezen boven het Engels. Dit jaar kiest grofweg 46% van de landen voor een lied in de eigen taal. Landen als Macedonië, Bulgarije en Kroatië presenteren daarnaast ook duidelijk de eigen muziekcultuur in hun lied. Ik ben benieuwd hoe dit de uitslag kan beïnvloeden.

Zelf ben ik meer dan tevreden met deze selectie liedjes! Ik geniet van de artistieke authenticity en de balans tussen verschillende stijlen. Een stabiel Songfestival, en natuurlijk de eerste waarvoor ik echt de oceaan oversteek. Misschien is het wat vroeg, maar ik kon het niet laten mijn top 39 vast op te stellen.

Daarbij speelden de voorselecties die ik gevolgd heb wel een duidelijke rol. De Spaanse band ESDM pakte wel meteen mijn aandacht door de Keltische invloeden in hun muziek, en eenzelfde mystiek gaat uit van het Franse lied. Denemarken heeft een magical entry en Hongarije koos in een door mij op de voet gevolgde voorronde voor de artistieke ByeAlex.

Mijn zwakke plek dit jaar is echter Zweden, aangezien ik dit jaar voor het eerst de finale van Melodifestivalen live volgde. Direct was het mijn favoriete lied dat won! Ik heb echter voor Spanje gekozen als mijn land dit jaar. De tekst van dat lied is erg speciaal. Toch zou ik ook zeker niet ontevreden zijn als we volgend jaar opnieuw naar Zweden afreizen.

  1. Spain
  2. Sweden
  3. Hungary
  4. Denmark
  5. France

JILL OP DE VOET BLIJVEN VOLGEN? DAT KAN. LEES HIER JILL’S EERDERE BIJDRAGEN.


2 Comments


  1. // Reply

    Heb je al vlaggetjes van Hongarije en Denemarken om mee te zwaaien tijdens de halve finales? 🙂


  2. // Reply

    I suppose we’ll need some! 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *