Amerivision (1)

In de Verenigde Staten moet men weinig van het Eurovisie Songfestival hebben. Jill Guthrie (20 jaar) is een uitzondering; ze houdt van sport, van talen, van de vele verschillende Europese culturen… en dus ook van het Songfestival! Vanuit haar achtergrond als studente in de Wereldmuziek onderzoekt ze de mogelijkheden voor een Amerikaanse versie van het Songfestival. Op haar geheel eigen fantasierijke manier schetst ze een imaginair contest tussen staten uit alle hoeken van het continent, inclusief artiesten, voorrondes en een merkwaardige puntentelling.

GOOD EVENING USA!

Stel je voor: een enorm podium, waarvan de randen zich uitstrekken tot in de zwarte schaduw van de zijvleugels, waardoor het onmogelijk is om in te schatten hoe groot het eigenlijk is. De koele stadionlucht zorgt voor kippenvel op de armen van de deelnemers terwijl ze backstage staan te trappelen, in afwachting van de 20.000 fans die schreeuwen aan de andere kant van de Green Room. We zijn in Milwaukee, de winnaar van vorig jaar, en dus is de zaal gevuld met Wisconsin staatsvlaggen. • Door: Jill Guthrie •

De overblijfselen van het vuurwerk waarmee de show zojuist werd aangekondigd, verdampen in de lucht. The final curtain call. Ryan Seacrest opent de show met de woorden: “Good evening US!” Een licht flitst, en een enorm LED-scherm achter op het podium splitst zich in tweeën waardoor de deelnemers in beeld verschijnen. Je weet wat ze zeggen: Go big or go home! Dit is the Amerivision Song Contest.

Het Songfestival is zonder twijfel een van de meest succesvolle muziekcompetities ter wereld. Men zegt dat de enorme diversiteit, verpakt in één continent, de sleutel tot succes is. Geen ander continent kan Europa wat dat betreft bijbenen. Daarmee kun je je afvragen of het unieke concept van het Eurovisie Songfestival zich ooit zou kunnen verplaatsen naar een plaats zoals de mijne: Amerika.

Daarom gaan we dat testen in deze rubriek. Maak je klaar voor een American road trip, door alle hoeken van het continent. Minder bekende artiesten binnen het genre Wereldmuziek doen mee, afkomstig uit onmogelijke plaatsjes in het Noorden, Zuiden, Oosten en Westen van de VS, terwijl ook Mexico en Canada vertegenwoordigd zijn. Persoonlijk luister ik weinig radio, en het onderwerp Wereldmuziek is een onderdeel van mijn studie – dat hielp bij het verzamelen van de artiesten.

in utrechtWelkom bij het Amerivisie Songfestival 2014! De komende weken zie je negen artiesten voorbij komen, die allemaal op hun beurt een subcultuur uit Amerika vertegenwoordigen. Elk van hen doet mee aan het imaginaire Amerivision met een liedje dat bij hun diverse unieke achtergrond past. Het eerder genoemde Wereldmuziek-element is de sleutel tot succes voor een mogelijk Amerivision Song Contest. Zonder wereldmuziek zou Amerika muzikaal weinig meer kunnen toevoegen dan basale vormen van pop en rock.

Wereldmuziek was ooit een baanbrekende vooruitgang in de kunst. Het bestaat sinds 1934 als vak op de Amerikaanse universiteiten, en sinds de onderzoeken van Peter Gabriel en Paul Simon groeide de populariteit. Simon en Gabriel waren de eersten die muziekethiek buiten de eigen cultuur onderzochten. Simon’s album Graceland werd dan ook beïnvloed door traditionele mbaqanga, isicathamiya en gumboot stijlen uit Zuid-Afrika. Dit werd hem niet in dank afgenomen. Media vielen Simon aan met beschuldigingen van exploitatie; Wereldmuziek werd een controversieel topic.

Grenzen werden en worden overschreden in the name of creativiteit, of we ons dat nu realiseren of niet. Het Songfestival doet eraan mee. Een simpel voorbeeld is het adopteren van een andere taal om in te zingen, zoals Mandinga of Pernilla Karlsson dat deden. Of: het kiezen van een representant met buitenlandse roots, zoals Loreen of Anggun.

Door de onbeduidende staatsgrenzen in Amerika blijft diaspora beperkt tot de melting pot. Het doet er in de VS weinig toe welke etnische achtergrond je hebt (al willen de Republikeinen ons anders doen geloven). Ons land is gebouwd op een fundament van bij elkaar geraapte nationaliteiten, en pas wanneer je die heel serieus neemt, zou een Amerivision mogelijk zijn. Ik ga het in ieder geval proberen, al was het maar voor de fun. Het zal nooit zo gaaf worden als het Eurovisie Songfestival. Maar we mogen dromen, toch?

JILL OP DE VOET BLIJVEN VOLGEN? DAT KAN. LEES HIER JILL’S EERDERE BIJDRAGEN


1 Comment


  1. // Reply

    Pernilla Karlsson is een Zweedstalige Fin, dus ze zong in haar eigen taal.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *