Chinese interesse in Songfestival komt van bovenaf

Waar het Eurovisie Songfestival ooit een muziekwedstrijd was voor een kleine groep landen in West-Europa, is het nu een jaarlijks feest geworden voor landen die soms geografisch buiten het continent liggen. De EBU gaat buiten de gebaande paden, maar waar eindigt de globalisering van het songfestival? In dit tweede artikel van de najaarsreeks onderzoeken we de groeiende interesse vanuit China. • Door: Steef van Gorkum •

Chinese interesse in het songfestival
Er zijn weinig landen minder Europees dan China. Koloniale herbevolking zoals in de VS, Canada, Australië en grote delen van Zuid-Amerika, heeft China nooit gekend. Natuurlijk was er de Kroaat Marco Polo die ongeveer 700 jaar geleden de zijderoute ontdekte, maar dat leidde er niet toe dat ćevapčići en palačinka de nasi goreng verdreven. China ontwikkelde zich onafhankelijk van Europa.

vlag chinaToch is ook in China interesse ontstaan voor het grootste muziekfestival ter wereld. Die interesse begint in 2010, als China Central Television (CCTV) een associate membership krijgt bij de European Broadcasting Union (EBU). CCTV is het nummer 1 tv-station in China en staat onder directe staatscontrole.

In oktober 2013 mengt CCTV zich nog iets verder in Eurovisiegerelateerde zaken. De omroep besluit het voorbije Songfestival on delay uit te zenden. In het weekend van 5, 6 en 7 oktober worden alle liveshows uitgezonden van het festival waar Anouk Nederland eindelijk weer eens naar de finale brengt. Executive Supervisor Jon Ola Sand reageert verrukt; hij hoopt dat dit een jaarlijkse traditie wordt en dat het Songfestival ook China’s favoriete tv-show mag worden.

Het festival in Wenen krijgt vervolgens de primeur: Chinezen kunnen het Songfestival nu ook live bekijken. Ze moeten wel vroeg hun bed uit. De shows beginnen om 03:00 ’s ochtends lokale tijd, en worden niet uitgezonden door CCTV maar door Hunan TV. Die omroep, die overigens géén associate membership van de EBU heeft, stuurt ook commentatoren naar Wenen.

Hunan TV is een vreemde eend in het Chinese medialandschap. De omroep begon ooit als regionale zender, maar groeide met reality shows en entertainment uit tot het tweede tv-station van het land. De programma’s krijgen het imago ‘de rauwe werkelijkheid’ te laten zien. Hunan TV is één van de weinige commerciële zenders in China met relatief weinig staatscontrole. In 2010 zijn slechts 20% van de aandelen in handen van de staat.

Onduidelijkheid over kijkcijfers
Dit ‘vrije’ karakter van Hunan TV leidt overigens niet tot al teveel openheid. De kijkcijfers van de songfestivalshows worden door de omroep niet bekend gemaakt. De vraag blijft dus hoeveel Chinezen om 03:00 uur opstonden om Mans Zelmerlöw te zien winnen. Zelfs de EBU is hiervan niet op de hoogte, laat Sietse Bakker aan ESF Magazine weten.

Wel reikt de overkoepelende Europese omroep de Chinezen meermaals de hand. Bijvoorbeeld in de finale van 2014, als de Deense presentatoren Nikolaj Koppel, Pilou Asbaek en Lise Rønne de helft van hun pauze-act aan China wijden, of aan het begin van de finale van 2015, als de Chinese kijkers tijdens de uitzending van harte welkom worden geheten. Sietse Bakker spreekt zich in media positief uit over het Chinese enthousiasme, en benadrukt dat we ‘inclusive’ moeten zijn.

Open sollicitatie
Voor de Chinezen is dit duidelijk nog niet genoeg. Medewerkers van Hunan TV verkondigen in Wenen aan wie het maar wil horen dat China, net als Australië, ook wel voor het echie mee zou willen doen. Presentatoren Liang Qiaobo en Wu Zhoutong oogsten lof van hun collega’s. Ook de programmadirecteur Hong Tao is in Wenen, en onderhoudt daar volgens Chinese media ‘nauw contact’ met de EBU over de rol van China op het Songfestival.

china i am a singerHong Tao is in China vooral bekend van zijn populaire talentenjacht “I’m a Singer”, dat op Hunan TV wordt uitgezonden. “I’m a Singer” staat bekend als een echt kwaliteitsprogramma omdat er live in gezongen wordt – iets dat in Chinese amusementsshows niet gebruikelijk is. Volgens Engelstalige Chinese media heeft ook het Eurovisie Songfestival om die reden een goed imago. “Om China eervol te vertegenwoordigen op deze hoogstaande Europese show, moet niet zomaar iemand gekozen worden,” schrijft de krant China Daily. “De winnaar van ‘I’m a Singer’ zou goed genoeg kunnen zijn.”

Top-down-project
Mediaproducenten zijn geïnteresseerd, maar wat het Chinese volk denkt, blijft zoals wel vaker onduidelijk. Hoeveel mensen kijken er naar het Songfestival en hoe populair is het echt? Kijkcijfers zijn er niet, althans, niet voor de live-uitzendingen van 2015. Wel beweert Hunan TV dat op 31 december 2014 ruim honderd miljoen Chinezen hun nieuwjaar ingingen met dit optreden:

De Chinese betrokkenheid bij het Songfestival blijft vooralsnog een top-down-project. Ook van Europese zijde. De EBU ziet de potentie in een land van 1,3 miljard inwoners, maar fans op fora en social media reageren overwegend negatief op de vleierij met China.

De uitspraken van Jon Ola Sand en Sietse Bakker, en de vermeldingen in persconferenties en liveshows doen vermoeden dat het publiek langzaam wordt voorbereid op een grotere rol voor China op het Songfestival. Maar zit ‘het volk’ daarop te wachten? Dat is de vraag, zowel in Europa als in China zelf.


1 Comment


  1. // Reply

    Misschien is het streven dat elk Europees land meedoet realistischer en geloofwaardiger. Oudere ESF kijkers zullen toch elk jaar Luxemburg nog missen op het podium. Om maar een voorbeeld te noemen…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *