COLUMN • Tijd voor wat complimenten

De eerste halve finale in 2011 heeft een schok teweeg gebracht. Wat een mooie avond, wat een mooie resultaten en wat was het onvoorstelbaar onvoorspelbaar. Tijd dus om een dag later de nodige complimenten uit te delen. • Door: Dennis van Eersel •

Het eerst compliment is er een aan de commentatoren bij de eerste halve finale. Het verslag werd gedaan met rust, kennis van zaken en een vleugje opinie, maar altijd met een positieve insteek. Ik heb het natuurlijk over André Vermeulen en Sven Pichal op de VRT.

Ik begon de avond gewoon op Nederland 1, maar toen Jan Smit en Daniël Dekker de show openden met “welkom op het TROS-muziekfeest”, was de keuze snel gemaakt. Heel de avond denken aan het gemis van Cornald Maas (verwijderd door de TROS) en Willem van Beusekom (verwijderd door onze lieve Heer) zou mijn avond teveel vergallen. Om goed verslag ergens van te doen, moet je het in historisch perspectief kunnen zetten. Mocht Nederland dit volgend jaar toch weer willen, kijk dan donderdag naar ‘de Belg’ voor het goede voorbeeld óf geef mij even een belletje. Jullie hebben mijn nummer.

Gelukkig brachten André Vermeulen en Sven Pichal dinsdag uitkomst. En zij hadden niet eens halverwege een mobiele telefoon nodig, toen alle commentaarplekken in Dusseldorf uitvielen. U weet, wegens bezuinigingen doen de Belgen het commentaar vanuit Brussel. Vooral voor de verslaggevers zelf een lastige horde, want je moet eigenlijk de echte sfeer opsnuiven. Ondanks die handicap een welgemeend compliment dus aan de Belgische commentatoren.

Ook zij waren trouwens verrast met het feit dat Armenie en Turkije sneuvelden. Een einde aan het tijdperk van diaspora en burenstemmen. Dat is vooral een compliment aan de EBU. De azijnpissers in Nederland die met hoon, spot en negativiteit over het festival spreken hebben altijd twee stokpaardjes: het is een politiek spel van wie de meeste buren heeft én het songfestival draait niet om muziek. Deze uitslag is een hard gelag voor hen en een compliment voor alle fans die zijn blijven verdedigen dat het festival echt wel goede muziek heeft. Alleen sneuvelde het soms onterecht of eindigde het veel te laag, waardoor niemand het hoorde, of wilde horen.

Ook dit jaar doken een aantal landen met hun inzendingen onder de ondergrens, maar zij sneuvelden allemaal. Dat verrassende competitie-element zorgt ervoor dat ik het songfestival zo’n warm hart toedraag. En nu het weer om de muziek draait, is dat niet eens meer iets om je voor te schamen. Goede muziek én verrassende ontknopingen, de wegen van het songfestival zijn ondoorgrondelijk. Maar dit is natuurlijk niet zomaar tot stand gekomen.

De EBU heeft een geografische splitsing in de halve finales ingesteld, om het oneerlijke burenstemmen en de diaspora tegen te gaan. En de EBU heeft de vakjury teruggehaald, om te zorgen dat de liedjes weer worden beoordeeld om de liedjes en niet om de show. Zelfs de meest cynische songfestivalhaters in ons land kunnen nu niet meer zeggen dat het geen eerlijke wedstrijd meer is en dat het niet meer om muziek gaat. Een geweldig compliment dus aan de EBU. Dinsdag 10 mei 2011 is de dag dat zij met de vernieuwde regelgeving hun gelijk hebben gehaald.

Het festival leefde trouwens wel in Nederland, zelfs in de halve finale waar Nederland niet in zat. Dat is vooral een compliment aan alle twitteraars. Leuk dat iedereen het festival intensief volgt, al doet de één het met een wat negativiere insteek dan de ander. Wel was werkelijk iedereen positief bij IJsland en Azerbeidzjan, zelfs de meest zure Hollanders op twitter. Aan hun inzendingen hoef ik geen compliment meer toe te voegen, dat gegeven is al mooi genoeg op zich.

In navolging hiervan ga ik alvast een compliment geven aan de 3JS. Want na het zien van de eerste halve finale, waarin álle nummers waarbij het echt om muziek ging doorgingen, hebben Oostenrijk, Denemarken en ook Nederland eigenlijk weinig te vrezen toch? Ondanks de soms wat knullige voorbereidingen staat er nu een homogene groep artiesten op het podium, die hebben gekozen voor de pure muziek. De loting niet goed? De LED-wanden niet optimaal gebruikt? Weinig buren en vrienden die meestemmen? Allemaal randzaken sinds afgelopen dinsdag.

Nederland heeft eindelijk weer eens een serieuze kans op een finaleplek en het kan donderdag dus een mooie avond worden. Mede dankzij de aangepaste regelgeving van de EBU, het hoogstaande commentaar van André Vermeulen, maar vooral dankzij de 3JS. Want zij hebben na slecht voorbereidend werk van de Nederlandse delegatie toch nog iets neergezet, waarmee ze kans op kwalificatie hebben. En dat is pas echt een groot compliment.

[Klik op deze link om vorige columns nog eens door te lezen]
[twitter style=”horizontal” float=”left”] [fbshare type=”icon_link” float=”left”]


7 Comments


  1. // Reply

    Dennis je zit toch er een beetje naast en je laat je opfokken ( doe dat nou niet man )
    “welkom op het TROS-muziekfeest” das gewoon bedoeld om de TROS haters een hak te zetten en op te jutten, de normale kijker heeft er echt geen benul van. Zelf had ik een kleine glimlach DE BOEF DIE DANIEL.
    Trouwens die daniel haalt gewoon de info van jouw goede site want sommige zinnetje’s die hij zegt zijn gewoon van jou en gert en hebbuz gejat !!!
    Diaspora en burenstemmen was dit keer gewoonweg niet mogelijk ivm de loting en dat bv Ned- Duit – fra niet mochten stemmen.
    En de 3 Js kans ????? ik bewonder je plotselinge omslag in positief denken , maar ik denk dat je je nu laat meeslepen ( maar goed alles beter dan negatief over je eigen inzending zijn ).
    Nederland heeft in mijn ogen een kleine kans maar dan moet het vandaag en morgen van het scherm afspatten in zang kwaliteit en stage performance !!!!!! hmmmmmmmmmmmmmm nu betrap ik me zelf ook op een positief gevoel, want het is wel een kwalitatief goed liedje met ras artiesten pur sang 🙂 ZOU HET DAN TOCH !!!!!


  2. // Reply

    Kun je niet gewoon eens zeggen ‘leuke column’ of ‘saaie column’ Eric? Gewoon…ff kort en bondig.


  3. // Reply

    de zangkwaliteit hoeft zeker niet top te zijn want hongarije is ook door 🙂 maar ja,, dat was ook publieksfavoriet daar heeft het vast aan gelegen 😛


  4. // Reply

    Ben het helemaal met Dennis eens; wat een verrassende uitslag! (in positieve zin). En wat zijn Polen, Armenie en Kroatie door de mand gevallen. Ze zullen in Noorwegen, Turkije en Albanie ook wel balen…


  5. // Reply

    Wat leuk om deze euforische column te lezen. Ikzelf had gisteren ook vanaf tien voor negen mijn tv afgestemd op de VRT, want het commentaar van de complete nitwit Daniël Dekker… pfffff, daar begin ik niet aan. Ik heb dat vorig jaar (2010) nog wel geprobeerd, maar hij gaf toen bespottelijk en volstrekt irrelevant commentaar bij Bulgarije, en was het niet zo dat hij erop zinspeelde dat tv-kijkend Nederland in de twee semi-finale maar beter zo weinig mogelijk televotes zou moeten uitbrengen, omdat dat de kwalificatiekansen voor Nederland zou vergroten! Dat is toch om te janken!!


  6. // Reply

    Ik hoop vooral dat Dennis en Gert niet te vroeg hebben gejuicht, het enige wat dinsdag geleerd heeft is dat wanneer je als diasporaland een minder sterk liedje hebt, het ook nog eens minder goed presenteert, je qua loting aan het begin van de avond zit en je europees gescheiden bent, dan, ja dan heb je kans dat ze niet doorgaan. 🙂

    Even om Gert te prikkelen: 😛
    Immers Griekenland waar de rapper opeens laag probeert te rappen terwijl hij daar de stem niet voor heeft, de zanger de noten maar heel kort aanhoudt (de echo het verdere werk laat doen) en die noten bovendien ook nog eens niet zuiver zijn, en het stuk compositorisch ook geen symbiose van twee muziekstijlen wordt, maar visueel het geheel heel charismatisch en clichematig wordt neergezet…. zoiets hoort niet beloond te worden.


  7. // Reply

    En dan zou ik niet te vroeg mogen juichen?? Ik was knap verrast, maar ook blij dat Turkije en Armenië thuis bleven ;-). Griekenland vind ik juist weer fantastisch, maar dat is natuurlijk smaak. Eén van de betere etnische bijdragen van dit jaar.

    Sowieso is ‘stem’ niet de decisive factor foor kwalificatie. Kati Wolff zong nog steeds erg matig maar ging door. Wat wel decisive is, is het totaalplaatje. Als stem, zang, etc, daadwerkelijk de beslissende factoren waren, dan had Noorwegen in 1995 niet gewonnen. En….hoe beoordelen we een goede rap? Ik bedoel maar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *