COLUMN • Werken aan het imago

• Bakoe • Nog een paar dagen en dan ga ik op reis naar een plek op de wereld waar ik waarschijnlijk nooit meer terug ga komen. Sommige mensen in mijn omgeving vragen mij: waar begin je aan? Anderen zeggen zelfs: Het songfestival in Azerbeidzjan? Dat hoort toch niet bij Europa? • Door: Dennis van Eersel •

Het feit dat deelname aan het Eurovisie Songfestival niets te maken heeft met geografische ligging in Europa, maar met een lidmaatschap van de EBU laat ik even voor wat het is. Waar het mij om gaat is dat juist omdat het festival in Bakoe wordt gehouden, het voor mij een reden is om te gaan. Het songfestival is ooit begonnen als middel om landen bij elkaar te brengen en een kennismaking met andere culturen teweeg te brengen. De combinatie van sport (het wedstrijdelement) en cultuur (muziek en show) maakt voor mij het songfestival erg bijzonder en uniek.

Naar Bakoe dus. Een hoop geregel was het wel. Een visum aanvragen om het land in te mogen. De aanvraag van een persaccreditatie had anderhalve maand nodig om verwerkt te worden. Het opspeuren van Nederlanders die zijn geëmigreerd naar Azerbeidzjan of daar zijn gepositioneerd door hun bedrijf. Maar uiteindelijk is alles geregeld. En voor mij persoonlijk is het een geweldig vooruitzicht om verslag te doen van “de Olympische Spelen van de entertainmentindustrie”.

Dat is niet cynisch bedoeld. Letterlijk honderden miljoenen kijkers over de wereld. In drie dagen bijna 50.000 toeschouwers in de hal. Duizenden journalisten uit meer dan 40 landen. In de voorbereiding merk ik al de professionele en officiële wijze waarop de EBU alles regelt. Omdat wij van RTV Rijnmond ook naar Londen gaan later dit jaar, merk ik dat er wat dat betreft weinig verschillen zijn.

Ik ken de Nederlandse kritieken op het songfestival van de laatste jaren. Het Eurovisie Songfestival zou niets meer met muziek te maken hebben, maar alleen nog gaan om de show. En vooral om vriendjespolitiek en burenstemmen. Het is niet meer eerlijk en Nederland maakt geen kans.

Ik heb de indruk dat veel Nederlandse journalisten schrijven wat de meeste Nederlanders willen lezen: een bevestiging van die gedachtegang. Dat het songfestival een rariteitencircus is, waarbij het niet meer om de muziek gaat maar om vriendjespolitiek. Noem het een ijdele vorm van idealisme, maar ik zie het als mijn taak als journalist om de waarheid te schrijven over de onderwerpen waar ik mee bezig ben.

Als dat betekent dat mensen andere dingen gaan lezen dan ze gewend zijn rondom het songfestival, so be it. Er zit een hoop lachwekkende troep bij, dat is absoluut waar. Maar het songfestival is tegenwoordig van een hoger niveau qua composities. En sommige van de ‘lachwekkende troep’ kan je ook zien als het gebruikmaken van de televoters, die grif punten geven aan een optimale entertainmentsact. Ook zal ik gaan berichten dat het met de vriendjespolitiek wel mee valt, nu er weer 50% jurystemmen meetellen. Het is maar net wat je wilt zien als journalist. Wil je een negatief beeld in stand houden of wil je tegen de stroom in objectief blijven en schrijven wat echt de stand van zaken is op het hedendaagse festival?

Nederland is qua statistieken het slechtste land van álle deelnemende landen. Dat falen is aan onszelf te wijten en komt echt niet door het slechte niveau en de vriendjespolitiek. Dat kunnen veel Nederlanders niet verkroppen, wij willen altijd winnen. Maar de successen de laatste jaren van België, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk laten zien dat ook de West-Europese landen kunnen scoren.

Het is tijd dat het imago van het songfestival in Nederland wordt verbeterd. Als ik daar in Bakoe maar voor 1% aan kan bijdragen, is mijn missie al geslaagd. Nu maar hopen dat ook Joan Franka een beetje mee wil werken aan het imagoherstel van Nederland…

[Klik op deze link om vorige columns nog eens door te lezen]


4 Comments


  1. // Reply

    Werken aan het imago is voor de journalist Dennis, dus niet werken aan, maar onderzoekend kijken naar het imago.


  2. // Reply

    Objectiviteit bestaat niet, maar het is voor Nederland wel goed als er meer journalisten de zaken met een positieve insteek benaderen dan altijd dat negatieve gezeur. Ik wens je veel plezier Dennis!


  3. // Reply

    sorry dennis maar successen van belgie ? sinds de invoering van de halve finale heeft belgie maar 1 keer de finale gehaald .
    Het probleem van de FANS journalisten is dat ze de problemen buurstemmen cq vriendjespolitiek niet WILLEN zien .
    Ok Nederland had wat matige liedjes de laatste jaren maar een Hind, Edsilia en glennis hadden als ze uit een balkan geweest waren WEL de finale gehaald want die liedjes deden niet onder dan de andere .
    Maar je hebt gelijk het is ( voor jou dus ook ) maar wat je wilt lezen en schrijven.


  4. // Reply

    Zo slecht zijn de Nederlandse statistieken nu toch ook weer niet? Ok, we hebben de laatste jaren de finale niet meer behaald, maar we kunnen nog steeds teren op 4 overwinningen, een aantal top 10 plaatsen, en Songfestival evergreens. Dat moeten bijvoorbeeld de Kroaten, de Bosniërs, de Armenen etc. nog maar zien te evenaren! En zijn de statistieken en gemiddeldes van de Portugezen, Finnen en Oostenrijkers (allemaal uit de 1e tien jaar van het festival, dus enigszins vergelijkbaar met ons) niet veel lager?

    Wat ik ermee wil aangeven is, dat Nederland wel is waar de laatste 10 a 15 jaar slecht scoort, maar dat we het in Nederland ook wel eens groter maken dan het is. De Azeri kijken waarschijnlijk met jaloezie naar zo’n bloeiende songfestival historie als de westerse landen. En ja we scoren de laatste jaren wat minder, en moeten misschien een nieuwe manier van deelnemen zoeken, maar so be it! We kunnen nu wel genieten van mooie liedjes uit landen van over heel Europa (en daarbuiten), en niet dezelfde eenheidsworst als in de jaren 60 en 70! En met Nederland komt het heus wel goed, we komen heus nog wel weer eens in die finale, wie weet zelfs dit jaar al! En wie weet dat het festival zelfs nog wel eens binnen onze lands grenzen plaats gaat vinden!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *