•COLUMN• De val van Dana

Yaron was niet zo gelukkig. Wat was namelijk het geval? Yaron was geboren met een piemeltje, maar was veel liever een meisje geweest. Het is niet dat hij geen gelukkige kindertijd had. De Israelische familie van Yaron was welliswaar arm, dat klopt. Maar de mama van Yaron ging gewoon extra werken om de muzikale ambities van kleine Yaron te kunnen ondersteunen. De geweldige Ofra Haza opvolgen, daar waren immers nog heel wat muzieklessen voor nodig. Door: Dennis van Eersel

Het is 1985, als Yaron de grote stap neemt. Hij stelt de buitenwereld op de hoogte van zijn zelfbeeld. Nadat zijn goede vriend Daniël om het leven kwam bij een auto-ongeluk, wist Yaron dat hij moest vechten voor zijn idealen en ambities. Daniël had namelijk visioenen gehad, dat Yaron een succesvolle zangcarrière zou krijgen. En alleen al voor Daniël moest dat lukken. Maar dan wel als zangeres.

Acht jaar later voegt Yaron de spreekwoordelijke daad bij het woord. In Londen wordt een operatie uitgevoerd, om de geest van Yaron dan eindelijk in het juiste lichaam te plaatsen. De geest van Yaron blijft bestaan, maar het omhulsel krijgt sinds die dag een nieuwe naam: Sharon. Met de hulp van de DJ Offer Nissim werd gewerkt aan een nationale carrière. Hij kende haar ook al toen Sharon nog Yaron heette.

Na wat gouden platen en awards in eigen land te hebben gewonnen, besloot Sharon een kinderdroom uit te laten komen. De muziekwedstrijd K’dam moest in 1995 gewonnen worden, om zo mee te mogen doen aan het Eurovisie Songfestival. Het lukte net niet en de droom leek uiteen te spatten. Tot ze drie jaar later met een compositie van Tzvika Pick opnieuw mee mocht doen aan K’dam. Deze keer won ze wel. Haar felbegeerde ticket was binnen. Sharon mocht naar Birmingham. Sharon mocht naar het Eurovisie Songfestival.

Sharon trad op onder de artiestennaam Dana International en veroverde Europa die 9de mei als een wervelstorm die over het continent heen tolde. Niet alleen werd het songfestival gewonnen, er volgden top-10 noteringen in Zweden, België, Finland, Nederland en Ierland. Sharon had haar doel bereikt en kon haar zegeningen tellen.

Na haar overwinning pronkte Sharon met het feit dat God aan haar kant stond. Als God haar accepteerde en succes bracht, dan zou de rest van de wereld dat ook moeten kunnen. Punt gemaakt, lijkt mij zo.

Inmiddels is het 2011. Het levensverhaal van Yaron is niet zo bijzonder meer. Paul Schotel vertolkte de rol van Meta in Nederlands bekendste en best bekeken televisieserie. Ferry van der Veer gaat sinds zijn twintigste door het leven als Kelly van der Veer en werd bekend via programma’s als Big Brother en nota bene een eigen webcamsexsite. En zelfs een mannelijke oud-docent van mij staat tegenwoordig in een mantelpakje voor de klas. Het deed me weinig, dat nieuws. Juist door het succes van Yaron, kijkt niemand meer op of om van dit soort verhalen. Iedereen moet maar doen waar hij of zij gelukkig van wordt, dat is de nieuwe norm geworden.

De gelovige Sharon kreeg echter een hint. Een stille hint van God. En juist zij zou die toch moeten herkennen? Het gebeurde een jaar na de winst in 1998. Nota bene in Jeruzalem. Als de vorige winnares van het festival mocht Dana International de winnaarstrofee overhandigen aan Charlotte uit Zweden. Ook haar kinderdroom was uitgekomen, want ook zij had het Eurovisie Songfestival gewonnen. De hoge hakken van Sharon waren nogal lastig om op te lopen, zeker met zo’n grote en zware trofee in handen. Sharon ging dan ook onderuit. Letterlijk in dit geval. Maar als je erover nadenkt, misschien ook wel figuurlijk. Misschien was dit wel een teken.

Het was een teken dat de missie van Sharon was volbracht. De profetie van Daniël was uitgekomen, hij was een succesvol zanger(es) geworden. Dat dit succes in Birmingham weinig met muziek te maken had, dat moet Sharon zelf heel goed hebben geweten in 1998. Tel je zegeningen, lijkt het teken te zijn dat een jaar later in Jeruzalem werd gegeven. En overspeel vooral je hand niet.

Juist daarom is de terugkeer van Dana International een tragische. Er valt immers niets meer te winnen. De kinderdroom is al uitgekomen. Het visioen van Daniël is waarheid geworden. En de gewenste acceptatie van haar soort is er al lang. Het enige dat nu nog kan gebeuren, is dat de letterlijke val nu ook tot figuurlijke uitdrukking komt. Of zou een nieuwe val Yaron bespaard worden?

LEES IN HET ARCHIEF COLUMNS EERDERE BIJDRAGES VAN DE COLUMNISTEN

[twitter style=”horizontal” float=”left”] [fbshare type=”icon_link” float=”left”]


3 Comments


  1. // Reply

    en ze gaat gewoon naar de finale al vallend 🙂
    kan nederland een puntje aanzuigen toch dennis ???


  2. // Reply

    Ik denk eigenlijk dat Nederland dit jaar meer kans heeft dan Israel om door te gaan, maar de tweede halve finale is best lastig te voorspellen. Ik vind het wel altijd jammer als succesvolle oud-deelnemers onderuit gaan bij een nieuwe deelname, zoals uiteindelijk Niamh vorig jaar. Doet een beetje afbreuk aan de mythe. Of zie jij Dana International opnieuw winnen?


  3. // Reply

    nah dat zal niet gaan gebeuren , zowel eet ik me kousen op

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *