Comeback (6) • Nederland 2013

Na vele magere jaren boekte Nederland in 2013 eindelijk weer eens songfestivalsucces. Nu de top-10 plek voor Anouk is opgevolgd met de tweede plaats van The Common Linnets is er sprake van een echte comeback. En in het verleden is dat al vaker voorgekomen: landen die de negatieve spiraal doorbreken en terugkeren in de top van de ranglijsten. In de rubriek ‘Comeback’ zet ESF Magazine deze landen in het zonnetje. We nemen landen onder de loep die een reeks slechte resultaten achter zich wist te laten. Vandaag in (slot)aflevering 6: Nederland 2013

Magere jaren
De negende plaats van Anouk in Malmö betekende de wederopstanding van Nederland op het songfestival. In deze rubriek namen we landen onder de loep die iets soortgelijks hebben meegemaakt, maar zo’n diepe gifbeker als de Nederlandse hebben maar weinig landen volledig hoeven nuttigen. In 1998 werd Edsilia Rombley nog vierde, gevolgd door een plek bij de eerste tien voor Marlayne in 1999. Daarna was het kommer en kwel. Dertiende in 2000, achttiende in 2001 en non-kwalificatie voor het festival van 2002. Na de invoering van de halve finales in 2004 wist Nederland alleen in dat eerste jaar nog de finale te bereiken.

Tussen 2005 en 2012 sneuvelde Nederland steeds in de halve finale van het Eurovisie Songfestival, terwijl in een grijs verleden vier keer werd gewonnen. De 3JS eindigden in 2011 zelfs op de allerlaatste plaats van hun halve finale. Een diepterecord, want Nederland was in 1968 voor het laatst op de laatste plaats geëindigd. De NOS gaf er rond het jaar 2009 de brui aan en dankzij de TROS bleef Nederland meedoen aan het festival. De omroep bleef volharden, ondanks dramatische resultaten en sterk toenemende kritiek op de aanpak van de omroep. Het werd een lange zit, maar het geduld van fans en de TROS werd in 2013 beloond.

Ommekeer
De TROS had in 2012 een nieuwe lijn ingezet. Een voorselectie met bekendere namen dan voorheen, ondersteund door John de Mol. Joan Franka, destijds al bekend door haar deelname aan de talentenjacht The Voice of Holland, mocht naar Bakoe. Vooral dankzij televoters, want het jurypanel zag het niet zitten in Franka’s ‘You and me’. Ook in Azerbeidzjan hadden de televoters haar nog bij de bovenste tien geplaatst, maar de internationale jury’s haalden het lied onderuit. Toch was het logisch dat de Nederlandse omroep vast wilde houden aan deze selectiemethode.

4. Steef AnoukTotdat Anouk zich ging roeren. Tegen alle verwachtingen in wilde een grote gevestigde naam naar het songfestival. Om haar nieuwe muzikale koers te profileren én om Nederland weer succes te brengen. Aanvankelijk wilde de TROS dat ook Anouk zich in een voorselectie zou melden, maar de nationale verontwaardiging over dat idee zorgde ervoor dat de omroep overstag ging. Anouk kreeg, noodgedwongen door de publieke opinie, volledig carte blanche. Het bleek een succesvolle zet, want met het vernieuwende ‘Birds’ plaatst Nederland zich in Zweden voor de finale, waarin het op de negende plaats zou eindigen.

Comeback wordt doorgezet
Met de interne keuze voor Ilse DeLange en Waylon, die met hun project The Common Linnets ook de vrije hand kregen, werd het succes van Anouk zelfs overtroffen in Kopenhagen. Mede door het fabuleuze regiewerk van de Belg Hans Pannecoucke, door de TROS geweerd van de media in Denemarken, eindigde Nederland op de tweede plaats. Grote nationale namen durven weer naar het songfestival en willen weer naar het songfestival.

Zelfs een eventueel minder resultaat in 2015 zou ervoor zorgen dat het optimisme in Nederland niet gelijk verdwenen is. Het is weer Oranje boven op het songfestival en de grootste optimisten kunnen weer dromen van een nieuwe Nederlandse overwinning. Want als zelfs Nederland weer succes kan hebben, is er voor geen enkel land een excuus meer om terug te trekken wegens drogredenen als oorzaak voor hun gebrek aan succes.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *