De Leek In Baku (5)

Friso Veenstra weet eigenlijk niets van het Songfestival. Toch volgt hij namens •• ESF Magazine •• het Eurovisie Songfestival in Baku. Hij is nu ‘De Leek In Bakoe’. In zijn rubriek bekijkt Friso het Songfestival vanuit een totaal ander oogpunt.

De Leek In Bakoe (5) • Voorspelling van de eerste halve finale

Gezien mijn gebrek aan Eurovisiehistorisch besef ben ik totaal gespeend van enig benul van allerhande tradities, onderlinge verhoudingen, lotingssystematiek en andere curiositeiten. Mijn voorspelling zal ik moeten baseren op mijn eigen inschatting van de kwaliteit van de inzendingen. Mijn eigen smaak zal ik ook laten meewegen. De wens is tenslotte de vader van de gedachte. • Door: Friso Veenstra •

1. IJsland –Erg sterk liedje. Het is niet mijn smaak, maar de kwaliteit spat er vanaf. En wat een geweldige harmonie in de stemmen van Gréta en Jón. Wel veel minpunten voor de hand-op-hand-move op het eind. Toen ik dat zag tijdens de repetitie rispte er een klein beetje van mijn ziel op. Niettemin een zeer goede inzending die moeiteloos de finale halen gaat, als het aan mij ligt, maar vooral als het aan de rest van de miljoenen luisteraars ligt. En daar ligt het aan, tenslotte.

2. Zwitserland – De inzending die mij qua stijl het meest weet te plezieren. Net iets te soft naar mijn smaak, maar met een bekoorlijk drumbruggetje. In zijn genre kwalitatief best goed. De gebrekkige uitspraak van de zanger stoort me nogal, evenals de aantoonbaar onjuiste positivo-tekst, maar hé, dat kan aan mij liggen. Als ik dit nummer op de radio hoor, zal ik niet haastig proberen van zender te veranderen. De kwaliteit van dit liedje zal ervoor zorgen dat de Zwitsers eenvoudig de finale halen.

3. Denemarken – Simpel maar doeltreffend liedje: het refrein gaat in je hoofd zitten. In mijn hoofd wel, althans. Soluna gaat door omdat ze met een degelijk liedje komt waar niet al te veel aan mankeert, behalve dan wellicht dat het wat dunnetjes is. Overigens, niet om het één of ander, maar wat heeft ze in hemelsnaam voor outfit aan? Ik weet dat Denen een aangeboren vaardrang hebben, maar is een marinierskostuum niet een tikkeltje overdreven?

4. Rusland – “Aww, oude vrouwtjes, wat schattig”, zal een veel gehoorde reactie zijn bij de inzending van Rusland. Mij doe je er geen plezier mee, met die omaatjes, en ik vermoed die arme dametjes zelf ook niet. Er zitten er een paar tussen waarvan ik ernstig betwijfel of ze wel weten waar ze zijn. Laat die arme baboesjki gewoon ergens in de Oeral aubergines kweken en sokken breien voor hun alcoholverslaafde zonen en laat ze in vredesnaam met rust. Het liedje gaat helemaal nergens over en klinkt alsof het op een zaterdagnamiddag in elkaar geflanst is door twee tieners met een MacBook. Sowieso gaat dit liedje door, want mensen vinden dit leuk. Tja.

5. Ierland – Vorig jaar ergerde ik me al groen en geel aan de hyperactieve halvegaren uit Ierland. Doe eens rustig jongens, kom op zeg. Muzikaal stelt dit liedje niks voor. Jedward doet gewoon weer hetzelfde trucje als in Düsseldorf: rondstuiteren op het podium met hun gekke kapsels. Oh oh oh, wat geinig. Nou, poppetje gezien, kastje dicht, wat mij betreft. Maar helaas, helaas, vele luisteraars gaan de Ieren wel waarderen. Jammer hoor.

6. Moldavië – Gezellige bende daar in Moldavië, als ik Pasha moet geloven. Wat een vrolijkheid. Louter lof voor de behoorlijk aanwezige blazers op het podium, maar pas na twee minuten is er eventjes aandacht voor de violist, terwijl het liedje gezien de titel toch echt over hem zou moeten gaan. Levendig nummer dat mensen misschien wel gaan waarderen, me dunkt, hoewel de melodie wel een beetje simpel is.

7. Finland – Suffe ballade, als het je mij vraagt, maar net als bij de Deense inzending gaat dit Zweedse Finse liedje in je hoofd zitten. Volgens mij is dat belangrijk. Als de luisteraars na alle liedjes gehoord te hebben tijdens een plaspauze per ongeluk jouw liedje fonetisch neuriënd nabrabbelen, dan heb je iets goed gedaan. Pernilla heeft bovendien een mooie, zuivere stem, en alleen een blunder op het podium zal kunnen voorkomen dat ze daarmee in de Crystal Hall indruk zal maken op het publiek.

8. Griekenland – Van het bezit van veel intellect kan je Eleftheria niet beschuldigen, als ik op de tekst afga, maar ach, ze is mooi, dus ze komt ermee weg. Qua muziek is dit liedje flinterdun en de stijl spreekt me in het geheel niet aan. Toch gaat Eleftheria door naar de finale. Dit lijkt me typisch zo’n nummer dat door iedereen ingeschat wordt als roemloos verliezer, maar toch doorgaat. Je let even niet op en ja hoor, ze hebben zich er weer tussen gewurmd, die Grieken.

9. Roemenië – Van de stem van de zangeres zijn er dertien in een dozijn, maar dat deert niet erg. Tekstueel gezien is het tenenkrommend waardeloos. Het klinkt als een zomerhit die ik uit de speakers van een strandtent hoor blazen als ik bij vergissing op het strand kom in de zomer. Toch: doedelzakken zijn wat mij betreft altijd goed. Vermoedelijk zal dit liedje vrolijke gevoelens opwekken bij luisteraars, daardoor gaat het naar de finale. Met de hakken over de sloot.

10. Cyprus – Tussen de beelden van de dansende boezem van Ivi door kan mijn primitieve mannenbrein zo af en toe nog flarden van de muziek verwerken, flarden welke een enorm verwarrende fysieke afweerreactie teweegbrengen. Wat een walgelijk jaren-90-liedje hebben de Cyprioten ervan gemaakt. Hoe halen ze het in hun Mediterrane hoofd. Ongelofelijk zeg. Toch krijgt Ivi van mij de zeer toepasselijke deux points.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *