De Leek Op Weg Naar Bakoe (1)

Friso Veenstra weet eigenlijk niets van het Songfestival. Toch reist hij namens •• ESF Magazine •• in mei af naar Baku om het circus van dichtbij mee te maken. Hij is nu ‘De Leek Op Weg Naar Bakoe’. In zijn tweewekelijkse rubriek bekijkt Friso het Songfestival vanuit een totaal ander oogpunt.

De Leek Op Weg Naar Bakoe (1) • Converseren in het Azerbeidzjaans

Wanneer ik een reis plan, verdiep ik me allereerst in de taal die gesproken wordt in het land van bestemming. Woedt er een oorlog? Maakt niet uit. Worden toeristen er ontvoerd? Geeft niet. Spreekt men er een interessante taal, dát is de eerste vraag die telt. Het is een van de redenen dat ik nog nooit in Limburg ben geweest, en het is ook een van de redenen dat ik wel naar Azerbeidzjan ga. • Door: Friso Veenstra •

Een talenfanaat als ik kan het hart ophalen aan het Azerbeidzjaans. Het is Turkse taal, zwaar beïnvloed door het Perzisch en het Russisch,  en omringd door Georgische en Armeense taalgebieden. Er bestaan schier oneindig veel dialecten en in een kleine eeuw passeerden er drie alfabetten de revue.  Al deze zaken geven het Azerbeidzjaans een unieke positie op het mondiale talenpalet.

Voor een doorsnee Nederlander, met wat verstand van vooral Germaanse en Romaanse talen, is van het Azerbeidzjaans geen chocola te maken. Wanneer ik naar een voorgelezen tekst luister, is het alsof ik de achterstevoren afgespeelde stem van een dronken Zweed hoor. In een grote lap tekst herken ik slechts een enkel woord. Dat wordt nog wat, als we in Azerbeidzjan zijn.

Ze zien me al aankomen op de Bakoese bazaar. Als ik al wat klanken kan uiten, is het nog maar de vraag of ik niet in plaats van “twee appels, alstublieft” gevraagd heb of de plaatselijke zweminstructeur toevallig een ei voor me wil pocheren. Bovendien, mocht de appelverkoper me door een wonder kunnen begrijpen, dan moet ik maar hopen dat mijn hersenen zijn verbale reactie kunnen verwerken.

Als dat niet gebeurt, dan vrees ik dat ik het universele, imbeciele – en door mij intens gehekelde – gezicht opzet van een hulpeloze toerist die geen idee heeft wat er gaande is. Gelukkig spreekt men in Azerbeidzjan, een oud-Sovjetstaat, nog een behoorlijke mond Russisch, een taal waarin ik meer thuis ben. Toch vrees ik dat ik me regelmatig zal moeten bedienen van een gemakkelijke “do you speak English?“

Desalniettemin zal ik, waar het uitkomt, pogen mezelf uit te drukken in het Azerbeidzjaans. In de eerste plaats omdat ik weet dat men het erg waardeert als je het probeert, en in de tweede plaats ook wel omdat ik wel van bluffen houd. Niet veel Nederlanders kunnen zeggen dat ze in Azerbeidzjan geconverseerd hebben. En zeker niet in het Azerbeidzjaans.

[Klik op deze link om Friso’s vorige stukjes uit de rubriek ‘Leek Op Weg Naar Bakoe’ nog eens na te lezen]

[twitter style=”horizontal” float=”left”] [fbshare type=”icon_link” float=”left”]


3 Comments


  1. // Reply

    Hey Friso,

    Welkom in ons team! Met plezier jouw stukje gelezen. Je hebt nog een goede vier maanden om het Azerbeidzjaans onder de knie te krijgen, hopelijk voldoende tijd. Krijgen we straks ook een videoblog waarin je op de markt in Baku eten gaat bestellen?
    Mijn complimenten voor je uitgebreide talenkennis!


  2. // Reply

    Als je net zo lekker babbelt als schrijft, voorzie ik in Bakoe geen (taal)problemen!


  3. // Reply

    Leuk verhaal, ben benieuwd hoe jullie het daar gaan hebben!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *