De Leek Op Weg Naar Baku (4)

Friso Veenstra weet eigenlijk niets van het Songfestival. Toch reist hij namens •• ESF Magazine •• in mei af naar Bakoe om het circus van dichtbij mee te maken. Hij is nu ‘De Leek Op Weg Naar Bakoe’. In zijn tweewekelijkse rubriek bekijkt Friso het Songfestival vanuit een totaal ander oogpunt.

De Leek Op Weg Naar Bakoe (4) • Waar komt dat geld vandaan?

Grote internationale evenementen zijn unica in Azerbeidzjan. Toen vorig jaar bekend werd dat het Songfestivalcircus in 2012 in Bakoe zou moeten neerstrijken, fronste menigeen de wenkbrauwen. “Azerbeidzjan? Wat moeten we daar nou?” Ondertussen werkt de Azerbeidzjaanse overheid hard aan de voorbereidingen. Het Songfestival is belangrijk voor Bakoe; het land wil zich op de kaart zetten. Kosten noch moeiten worden daarvoor gespaard. Maar in tegenstelling tot eerdere gastlanden – Duitsland en Noorwegen bijvoorbeeld – lijkt Azerbeidzjan geen rijk land. Natuurlijk zorgt de EBU voor een gedeelte van de benodigde fondsen, maar de rest van het geld zal uit Bakoe moeten komen. Waar komt het geld vandaan? • Door: Friso Veenstra •

De Songfestivalwinst van 2011 kwam als gelegen voor de Azerbeidzjaanse regering. Azerbeidzjan wil graag grote evenementen binnenhalen om zich internationaal op de kaart te zetten. Als beloning voor de aanleg van talrijke Olympische sportcomplexen zou men in Bakoe graag de Olympische zomerspelen van 2020 organiseren. Ook voor het Songfestival gaat alles uit de kast. Toegegeven, er waren al plannen voor de bouw van de Crystal Hall, het stadion waar het festival plaats zal vinden, maar toen duidelijk werd dat er in Bakoe een concertzaal met grote capaciteit nodig was, kwam de bouw in een stroomversnelling. Eind maart moet het 23.000 plaatsen tellende stadion af zijn.

Waar betaalt Azerbeidzjan die voorzieningen en de bijbehorende infrastructuur van? Het land is immers niet rijk. Toch? Als je kijkt naar het bruto nationaal inkomen (bni) per hoofd van de bevolking, en je zet dat af tegen het bni van de rest van de wereld, vind je Azerbeidzjan terug in de middenmoot, vóór bijvoorbeeld China en buurlanden Georgië en Armenië, maar achter landen als Botswana en Zuid-Afrika. Per hoofd van de bevolking komt er in Azerbeidzjan 7.500 dollar per jaar binnen, in Nederland is dat meer dan 51.000. Bijna zeven keer meer dus.

Het bni is dus niet direct een aanleiding om te denken dat het economisch goed gaat met het land, maar schijnt bedriegt. De crux zit hem namelijk in de ontwikkeling. Het bni is nog niet geweldig, maar Azerbeidzjan komt van ver. Van erg ver. In vergelijking met andere oud-Sovjetstaten presteert Azerbeidzjan erg goed. De economie draait op volle toeren. Het bni-groeipercentage is al jarenlang een van de hoogste ter wereld, ondanks de dip die de laatste twee jaar zichtbaar is. Olie is de grootste inkomstenbron. Het zwarte goud wordt met tonnen tegelijk uit de Kaspische zee gepompt, om vervolgens vervoerd te worden via onder meer de in 2005 geopende Bakoe-Tbilisi-Ceyhanpijpleiding. Ook is er een florerende gas- en metaalindustrie.

Er is dus meer geld beschikbaar dan dat je in eerste instantie denken zou. En dat is nodig. Een grote evenement organiseren kost veel geld. De regering in Bakoe hoopt dat het ook flink wat opbrengt. Die opbrengst zal niet financieel zijn. Daar is het Azerbeidzjan ook niet om te doen. Het land wil zich profileren als liberaal, tolerant land dat zijn zaakjes goed op orde heeft. Het Songfestival genereert internationaal veel publiciteit. Dat het veel geld kost, mag de pret niet drukken. Als het bevalt, zullen internationale evenementen in Azerbeidzjan in de toekomst waarschijnlijk geen unica meer zijn.

[Klik op deze link om Friso’s vorige stukjes uit de rubriek ‘Leek Op Weg Naar Bakoe’ nog eens na te lezen]
[twitter style=”horizontal” float=”left”] [fbshare type=”icon_link” float=”left”]


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *