Erik’s EuroVizier (2) – Visvijver

Wat gebeurt er eigenlijk achter de schermen? Erik Bolks kijkt verder dan alleen naar de rehearsals en persconferernties. In Erik’s Euro Vizier af en toe een verslagje. Vandaag over de visvijver.

Bij Het Songfestival gaat het erom dat je met het beste resultaat naar huis terugkomt. Hoe hard iedereen ook roept dat het vooral om het deelnemen zelf gaat, het is en blijft een wedstrijd. Die win je alleen als je ook werkelijk wilt winnen….

Douwe wil dat en heeft zelf een lijntje uitgegooid bij de wedkantoren. Zijn 1.000 euro wordt 80.000 euro als hij op 14 mei de overwinning zal claimen. That’s the spirit! Niks arrogantie, maar zelfvertrouwen. Destijds hadden de wedkantoren ‘Slown down’ op een matige 20e plek staan als het gaat om overwinningskansen. Inmiddels is Douwe weer vrolijk aan het stijgen.

bookiesBij wedkantoren sluiten mensen weddenschappen af en baseren zich daarbij op de reuring die artiesten/liedjes maken op het internet en op hoe gewild het lied is bij andere gokkers. Grappig is dat Douwe Bob het op de fanwebsites niet heel denderend doet. Dat komt omdat het liedje niet mainstream typisch Eurovisie-minded fans aantrekt.

Wie de scores van de OGAE Poll 2016 bekijkt, ziet dat Nederland zelfs nauwelijks punten ontvangt. Je zou hieruit kunnen concluderen dat we kansloos zijn. Die suggestie wekt de Telegraaf (zie link).

Een andere conclusie lijkt mij echter meer gerechtvaardigd; de bloedfanatieke fans die stemmen zijn totaal niet representatief voor wie straks uiteindelijk de uitslag zullen bepalen. Dat zijn namelijk de kijkers thuis die pas die avond kennismaken met de liedjes, en natuurlijk de ‘experts’ in de vakjury. Even wat aannames: de diehards zijn doorgaans de mensen die van vrolijke uptempo popliedjes houden, liefst gezongen door voormalige deelneem(st)ers, die ook nog eens meer beoordeeld worden op uiterlijk, dan op muzikaliteit. Je ziet ook dat zogenaamde fanwanks soms keihard door de mand vallen. Xandee, Marlain Angelidou, Kate Ryan, Wolf Kati etc. zakten ondanks torenhoge verwachtingen door het ijs. Oostenrijk zit wat dat betreft dit jaar op dezelfde koers.

Waar inmiddels ongeveer 25% (dat is dan weer mijn gokje) van de inzendingen al dan niet volledig dan toch minimaal zijdelings van Zweedse makelij is en daarmee bij de gemiddelde fan instant verteerbaar, zwemmen er ondertussen dus heel veel vissen in diezelfde vijver met Zweedse productiesaus, die onder OGAE leden wellicht goed scoren.

Wie wil winnen moet uitblinken. Dat doe je anno 2016 door niet te zijn zoals de meeste anderen. Waar het lijkt alsof in 2016 het terugkerend thema ‘zwaar aangezette arrangementen met veel vocaal geweld’ lijkt te zijn, vallen liedjes als die van Douwe op. In 1994 leverde een vergelijkbare bombastische vijver een rustig nostalgisch piano/gitaarliedje op als winnaar (Rock ‘n’ Roll kids) en een al even verrassende vierde plaats voor de Hongaarse Frederika Bayer.

In 2000 flikten de Olsen Brothers hetzelfde trucje. Vanaf een kansloze 23e plaats bij de bookmakers zongen zij een nostalgisch countryachtig liedje naar de overwinning. In  het jaar van de gigantische hype rondom Conchita Wurst slaagden de Common Linnets er in om vanuit wederom kansloze positie tweede te worden. En wéér was dat met een rustig countryliedje. Laat Douwe nou ook met een laidback countryachter liedje een flink bommetje in de visvijver maken!

Douwe blijft er rustig onder. Het is een beetje als de haas en de schildpad die een hardloopwedstrijd deden waarbij de schildpad niet verloor.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *