Glazen Bol 2015 (30) • Noorwegen

De redactie van ESF Magazine buigt zich ook in 2015 over alle deelnemende landen en probeert de kansen in te schatten. Vandaag bekijken wij de inzending van Noorwegen en geven ons eerste oordeel. Het draait in deze reeks om het inschatten van de kansen op kwalificatie en een goede score in de finale. Voor zover mogelijk proberen onze redacteuren Erik Bolks, Jill Guthrie en Dennis van Eersel hun persoonlijke smaak uit te schakelen in de beoordelingen. Welk land heeft het beste audiovisuele totaalplaatje en gaat straks de meeste stemmen krijgen van jury’s en televoters?

In de Glazen Bol van vandaag: NOORWEGEN
Deelnemende artiest(en): Mørland & Debrah Scarlett
Compositie:A Monster Like Me
Norway 2015 Morland & Debrah Scarlett
Componist(en): Kjetil Mørland
Tekst: Kjetil Mørland
Startvolgorde Wenen 2015 : Startplek 6 in de tweede halve finale op 21 mei
Top 10 plaatsen finale: 4e in 1960, 7e in 1961, 8e in 1964, 3e in 1966, 7e in 1973, 9e in 1983, 1e in 1985, 9e in 1987, 5e in 1988, 5e in 1993, 6e in 1994, 1e in 1995, 2e in 1996, 8e in 1998, 4e in 2003, 9e in 2005, 5e in 2008, 1e in 2009, 4e in 2013, 8e in 2014

Dennis van Eersel: Deze halve finale heeft nogal wat duistere nummers in zich en de Noren spannen wat dat betreft de kroon. ‘A Monster Like Me’ ligt tekstueel zwaar op de maag, maar hoeveel kijkers gaan dat merken als ze dit lied voor het eerst zien en horen? Want in de live-uitvoering hebben Mørland en Debrah goed gekeken naar The Common Linnets. Van de vele duetten van dit jaar hebben Noorwegen en Estland de zaakjes op voorhand het beste voor elkaar. Het nummer is goed, de zang is goed, al is Debrah soms wat fragiel. Het samenspel tussen de artiesten is als totaalplaatje wel meer dan oké. Ik reken op weer een top-10 notering voor Noorwegen.

Beoordeling compositie: 8,5/10
Beoordeling totaalplaatje: 9,0/10
Huidige kwalificatiekansen: 90%
Kans op winst halve finale: 20%
Kans op rode lantaarn halve finale: 0,1%

Erik Bolks: Rusland en Noorwegen hebben dit jaar een ding met elkaar gemeen. Ze beginnen beiden met een nogal heftige biecht. Noorwegen komt met een soort duistere ‘Where the wild seeds grow’ (Nick Cave & Kylie Minogue) op de proppen. Ik vind het nummer intrigerend omdat het zo’n lange aanloop nodig heeft en ook nog eens een behoorlijk muzikaal intermezzo kent. Totaal A-songfestival, zou je bijna geneigd zijn te zeggen. Ik vind het mooi, al doet de Parkinson-uitstraling van de zangeres wel een beetje afbreuk aan het nummer. Ik hoop dat het na de commercialbreak de aandacht van de kijkers meteen kan pakken, want heel toegankelijk is het lied niet. Wel erg goed. Qua concept en muziek een van de betere deze jaargang. Wat mij betreft eindigt Noorwegen in de top 5 van de finale, maar denk dat ze genoegen zullen moeten nemen met een plaatsje net buiten de top 10. Maar wat een heerlijkheid dat we zulke muziek op het podium in Wenen krijgen!

Beoordeling compositie: 9,5/10
Beoordeling totaalplaatje: 7,0/10
Huidige kwalificatiekansen: 80%
Kans op winst halve finale: 1%
Kans op rode lantaarn halve finale: 1%

Jill Guthrie: In het voorseizoen was de finale in Noorwegen de laatste die ik volgde en ik was in extase vanwege hun keuze. Deze inzending is helemaal af. De tekst is berekenend en de emotie komt goed over, nog goed gezongen ook. Het nummer heeft iets zacht melancholisch en er is een tijdloze maar moderne manier waarop het imago van het duo wordt neergezet. Een geweldige inzending!

Beoordeling compositie: 8,0/10
Beoordeling totaalplaatje: 8,0/10
Huidige kwalificatiekansen: 100%
Kans op winst halve finale: 30%
Kans op rode lantaarn halve finale: 1%

VOOR EERDERE BIJDRAGES IN DE RUBRIEK ‘GLAZEN BOL’ KLIK HIER


2 Comments


  1. // Reply

    Noorwegen is absoluut een mooie inzending. En de vergelijkingen met The Common Linnets zijn snel gemaakt. Maar, dat wat Nederland vorig jaar wel had, heeft deze inzending wat minder: Sympathie. “Calm After The Storm” was ook als lied erg vernuftig. Het was een countrynummer met vooral veel herhalend reffrein dat al vanaf het begin pakkend was. Ik heb dat met “A Monster Like Me” veel minder.

    Naar Ilse en Waylon keek je ook alsof ze echt een koppel waren. Het zag er ongelooflijk sympathiek, innemend en “echt” uit. Je geloofde hun blikken en hun glimlachjes. Het hielp ook dat ze beiden erg knappe mensen zijn. Ilse was toch echt wel de mooiste blondine van het festival, en ook Waylon is niet lelijk.

    Bij Mørland & Debrah heb ik dat minder. Debrah ziet er veel minder sympathiek uit. Ze doet me eerder denken aan heks Melisandre (Carice van Houten) uit Game Of Thrones. Ook het nummer zelf komt niet zo snel op gang, en dat is vaak funest voor een echt hoge TOP 10-notering. Op dit moment zeg ik: Absoluut zeker van kwalificatie, maar de eindnotering zal tussen plaats 8 en plaats 15 liggen. Niet hoger. En dat zie je vaker bij, iets té, artistieke liedjes. Denk aan “Birds”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *