Hulde aan de EBU, startvolgorde nu minder bepalend

Dat het 100% qualification record van Griekenland verbroken werd, was eigenlijk niet eens de grootste verrassing van vorig jaar. Dat was de uitschakeling van IJsland – niet alleen door lied, zang en act van Greta Salomé maar ook door haar startplek. Zelfs de professionele gokkers stonden met hun mond vol tanden: slechts twee van de laatste zes landen gingen door. Ongeëvenaard.

De terugloop van de invloed van startvolgorde is direct terug te herleiden naar het moment waarop de EBU besloot om de startvolgorde deels in handen te geven van het productieteam. Fans en volgers schreeuwden op dat moment moord en brand, omdat in hun ogen het festival oneerlijker zou worden.

Door: Steef van Gorkum

De verrassing was dit jaar natuurlijk alweer iets minder groot. Maar het feit blijft: de gouden regel is definitief doorbroken, een plek bij de laatste zes is zelfs geen voorlopige garantie meer op de finale. Dat betekent natuurlijk niet dat de startvolgorde geen invloed meer heeft: er is meer dan voldoende wetenschappelijk bewijs voor de primacy-recency theorie waardoor je laat in de show (of juist als openingsact) een voordeel hebt.

Dat voordeel is dus niet meer zo groot als het was. Het geeft geen zekerheid meer. Waarom eigenlijk niet? Allereerst is het natuurlijk zo dat de kwaliteit van de liedjes de afgelopen twee jaar onevenredig was verdeeld over de shows, met een matig slot van de halve finales, waardoor er daar dus ook veel non-qualifiers te vinden waren.

Maar dat is niet de enige reden. De terugloop van de invloed van startvolgorde is ook direct terug te herleiden naar het moment waarop de EBU besloot om de startvolgorde deels in handen te geven van het productieteam. Fans en volgers schreeuwden op dat moment moord en brand, omdat in hun ogen het festival oneerlijker zou worden. Ik was zelf optimistischer gestemd, getuige DEZE column.

Het hoofddoel van het productieteam is namelijk niet om landen te benadelen – de eerste data suggereert zelfs het tegenovergestelde – maar om een zo goed mogelijke tv-show te creëren. Sleutelwoord daarbij is afwisseling en dus krijgt ieder lied een kans om eruit te springen. Ballads en up-tempo worden zoveel mogelijk door elkaar gehusseld waardoor je zelden twee vergelijkbare acts krijgt.

Een random startvolgorde zou kwalitatief goede liedjes kunnen “begraven” tussen vergelijkbare liedjes van net iets hogere kwaliteit. Nu is die kans een stuk kleiner, waardoor het in feite alleen maar eerlijker wordt. Elk land krijgt de kans om eruit te springen, je moet ‘m alleen nog wel pakken natuurlijk. Finland, de grootste shock exit van gisteravond, mocht optreden na Montenegro en heeft wat dat betreft weinig te klagen gehad.

Overigens ben ik erg blij dat ik het in ieder geval op dit vlak allemaal goed voorzien had, want mijn voorspelling van gisteravond was weer eens verre van feilloos. Niet alleen had ik Finland als een zekerheidje in mijn lijst – ook had ik me, juist door die 4-uit-6-regel, ertoe laten verleiden om op het laatste moment Slovenië voor Polen te wisselen. Desondanks sta ik er nog een stukje beter voor dan Dennis, die een ouderwetse aap-avond (waarbij je minder landen goed hebt dan wanneer je een aap random balletjes uit een bak laat pakken) beleefde. Felicitaties alvast aan Shannon, die de eerste halve finale won!

TUSSENSTAND PRIJSPOOL:

Uitslag totaal aantal bonus
Steef 90 40 50
Erik 91 40 51
Dennis 82 35 47
Gert 89 40 49
Shannon 101 45 56
Kai 82 35 47
Nils van Teijlingen 79 35 44
Hans 87 35 52
Eric 95 45 50
Ewoud 82 35 47
Freek 80 35 45
Luuk 90 40 50
Adriaan 93 40 53
Sander 77 35 42
Marc van der Heijden 90 40 50
Rojus 83 40 43
Robbert-rotterdam 96 45 51
Robrotterdam 83 35 48
René Sleutel 87 40 47
Marc de Jong 98 45 53
Aaron 90 40 50
Marieke 85 35 50
Rein 89 40 49
Raymond Korst 80 35 45
Danny 96 45 51
Marcel Koormann 98 45 53
Karin 83 35 48
Iris 97 45 52
Kobe 91 40 51
Nick Coenen 97 45 52
Pim 83 35 48
Thomas 83 35 48
Peter 91 40 51
Tim van Dijk 98 45 53
Michael 90 40 50
Robl 92 40 52
Luke Mansveld 93 40 53
Maarten 99 45 54
Suzanne 96 45 51

2 Comments


  1. // Reply

    Ik vraag me af of de mindere invloed van de startvolgorde causaal samenhangt met het feit dat het productieteam nu de zeggenschap heeft over de startvolgorde of dat het (mede) een gevolg is van de introductie van de jury’s. Een vriend van mij heeft niet lang geleden het een en ander onderzocht en vond uit dat in het 100% televotingtijdperk de tweede helft significant beter scoorde en dat sinds de introductie van de jury’s de verdeling van de kwalificeerders een stuk beter was verdeeld over de twee helften. Als de tweede helft al beter scoorde was er van een ‘significant’ verschil al geen sprake meer. Je zou eigenlijk zondag moeten afwachten. Is er dan een duidelijk verschil in beoordeling van de eerste/tweede helft tussen televoters en jury’s? En dan nog is het causaal verband moeilijk te duiden. Soms zitten de kansrijke bijdrages gewoon bij elkaar in een helft. De conclusie vereist longterm analyses naar mijn mening. Voorlopig is alles hypothese.


  2. // Reply

    yeahhhhh! 101 points!! Het harde denkwerk heeft zich geloond haha!! Mja, hoe nu verder 🙂 ?
    Even over gisteren: ik vond het zelf een opmerkelijke finale. Landen die ik zeer slecht had verwachten deden het ERG goed: Slovenië top, Ijsland ook mooi, Finland prachtig! Dus ik vond het jammer, zij hadden zeker een plaats verdiend. Australie vond ik tegenvallen en Belgie was echt slecht! Mijn jeetje. Azerbeidzjan vond ik ook niet veel aan haha! Letland vond ik ook niet sterk. Mja, dat is het songfestival he! Mensen zien het voor het eerst en stemmen wat ze op dat moment horen en zien. Mijn eigen top 10 na gisteren: Armenie, Zweden, Finland, Portugal, Cyprus, Ijsland, Slovenie, Polen, Albanie, Australie. Zie je ook dat ik met deze top 10 NOOIT eerste was geworden in de prijspool! Gelukkig pak ik regelmatig mijn glazen bol erbij! Zoals net bij de 2e halve finale, maar nu twijfelde ik wel HEEL erg!! haha!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *