Kiev 2017: Repetitieblog Dag 6

ESF Magazine volgt de repetities in Kiev ook dit jaar weer op de voet. Het is de langste dag van deze eerste week, met een gevarieerd programma, dat wordt bekeken in Oekraïne door Dennis van Eersel.

Drie landen uit semi 1, vijf landen uit semi 2 en voor het eerste de zes directe finalisten. Dit is een topdag om in het perscentrum te volgen!

Door: Dennis van Eersel, Steef van Gorkum en Erik Bolks

ARMENIË

Dennis: De eerste repetitie van Artsvik was al sterk, maar nu is het plaatje compleet. De supersnelle camerawisselingen die eerder shows van Oscar Zia en Iveta Mukuchyan opfleurden, zijn nu ook aanwezig in dit optreden. Artsvik heeft nog altijd twee danseressen bij zich, en ze draagt nu haar officiële outfit: een zwarte jumpsuit met glimmers. De synchroniteit tussen de kleuren op de backdrop en de camerashots is prachtig, en het distortion effect halverwege helpt ook mee. Het is een optreden dat boeit vanaf de eerste tot de laatste seconde – en Artsvik heeft bepaald geen last van “morning vocals”.

SLOVENIË

Dennis: Twee seconden lang klinkt Slovenië alsof het een groots en meeslepend vervolg gaat geven aan Armenië, maar de Songfestivalfans weten beter: wat komt is een voorspelbare disneyballade. Omar zingt die nu beter dan tijdens de eerste repetitie en het slimme concept met hologramspiegels in een cirkel om hem heen, is nu verder uitgewerkt. Het geheel krijgt daardoor een passend zwart-wit gevoel. Daarmee geeft Slovenië zichzelf in ieder geval een kans om, met hulp van de goede startplek, er doorheen te glippen.

LETLAND

Dennis: De outfits en backdrop van Letland zijn gewijzigd, hoewel de stijl nog steeds hetzelfde is. Cybergoth noemen ze dat, heb ik mij laten vertellen. Kleurrijk en toch donker, groen en paars als hoofdmotief, en een zangeres die onder de make-up en dreadlocks zit. Het past natuurlijk bij het nummer, en gezegd moet worden dat de leadzangeres erg goed met de camera om kan gaan. Vocaal was het ook een stukje beter dan tijdens de vorige repetitie – en dat was ook wel nodig.

SERVIË

Erik: In een doorschijnende bruidsjurk verlicht van achteren zingt de zangeres haar lied. Het is in vergelijking met de eerste keer vocaal niet verbeterd. Dus het predicaat ‘morning vocals’ is geen excuus meer. De danser heeft nu zijn shirt open, waardoor het een erg standaard danser die weinig toevoegd act wordt. Ondanks het uptempo lied, brengt de zangeres het nogal statisch en maakt ze maar geen connectie met de kijker.

OOSTENRIJK

Erik: Geen grote veranderingen aan de act, was ook niet nodig, want alles was eigenlijk de eerste keer al in orde. Nathan’s vocalen waren vandaag wel wat ‘wobbly’ waarmee ik bedoeld dat hij wat slordig tussen de tonen heen en weer springt en adlips . Hij heeft deze neiging wel, maar het is ook een kwestie van concentratie. Nu is vooral de afstemming van geluid en beeld belangrijk.

VJR MACEDONIË

Steef: Jana is van outfit gewisseld. Een zwart glittershirt gecombineerd met een leren jack, om het allemaal wat meer “sterke vrouw” te maken. Past misschien wel beter bij de act, al is er weinig onschuldigs meer aan. Er is al veel gediscussieerd over het alleen dansen van Jana, en dat blijft in mijn ogen problematisch. Er zit geen progressie, geen verhaal in dit optreden.

MALTA

Erik: Een iets meer klassieke enscenering voor Claudia deze repetitieronde. Alles ziet er heel rustiek uit. Dat is meteen ook de valkuil. Vocaal is het wel helemaal in orde net als de lange golvende haren en haar met glimmerdjes ingelegde galajurk. Veel sfeervol blauw licht met subtiele gele kroonluchter of lampjes van achter. De windmachine wordt bij couplet twee ingezet.

ROEMENIË

Steef: Roemenië vond de eerste ronde niet goed uitgevoerd omdat de twee zangers niet goed in beeld kwamen. Die komen nu misschien juist iets te veel in beeld. Duidelijk is dat ze wel chemie hebben, maar het geheel is minder bombastisch en uitbundig/hilarisch dan de eerste keer. Dat zou gewenning kunnen zijn, maar ik krijg ook de indruk dat men in de animatie ook iets gas heeft teruggenomen. Ilinca zingt weer goed, maar heeft nu (verbetering) een felrood kort jurkje gekozen. Dat staat haar prima en misschien moest Anja Nissen dit ook maar eens proberen.

OEKRAÏNE

Erik: Met een groot piepschuim hoofd op het podium, waarop geprojecteerd wordt zodat het een 3D-computerdraadmodel lijkt. Geen terugtellende tijdklok meer, die O.Torvald eerst op zijn borst had, ook niet op de achtergrond. Veel blauw en wit licht. Naar het einde toen komen er wat gele lichten bij, waaronder twee lampen die nogal indringend de camera inkijken als wordt de kijker gehypnotiseerd door het hoofd. De zanger zelf draagt een zilveren pak. De overige bandleden komen niet echt in beeld. Het eindshot is mooi. Het hoofd verlicht met op de achtergrond een opkomende zon, en de vloer is dusdanig geprojecteerd dat het hoofd inmiddels een bovenlijf/buste lijkt te hebben. Het nummer zal in de finale hoe dan ook enig in zijn soort zijn en heeft eenzelfde ‘feel’ als Georgië vorig jaar, maar dan wel minder sterk.

ITALIË

Erik: Vrolijke kleurrijke backdrops, met daarop een lotusbloem, de evolutietheorie in regenboogkleuren, dansende aapjes, en twee ramen die als silhouetten net twee zoenende flamingo’s zijn. Erg leuk. Francesco draagt een zwart smoking pak, de aap uiteraard ongewijzigd. Eigenlijk lijkt de video op de achtergrond best veel op die van San Remo. Zang is prima. Tijdens de eerste ronde was de perszaal doodstil, iedereen gefocust op het optreden. Grappige spanning om te voelen. Aan het einde leek de meerderheid er wel van overtuigd dat dit de te kloppen kandidaat blijft. Echter kippenvel heb ik niet, zoals vorig keer bij Jamala’s eerste oefenronde of de Common Linnets. De close-ups lijken de eerste oefenronde nog niet heel goed te lukken, maar elke ronde worden ze beter. Francesco moet nog wel even de ogen open houden.

SPANJE

Erik: Om te beginnen zijn de vocalen van Manel erg zwak. Hij draagt weer één van zijn druk beprinte overhemdjes. Het concept van de act is duidelijk, we zoomen in op moeder aarde (kaart van Europa) naar een Miami-achtige strandlocatie, waar de beachboys (Manel + 3 even slonzig geklede muzikanten) een feestje proberen te bouwen. Probleem is dat het allemaal nogal matjes en ongeïnspireerd overkomt. Op de achtergrond een schaduw van palmbomen en een heen en weer wiebelend klassiek Volkswagenbusje. Het duurt welgeteld dertig seconden voordat we een eerste close-up van de zanger krijgen vooral omdat Manel & Co de eerste 15 seconden met de rug naar het publiek staan, waarna een langzaam (steeds verder afstand nemend) wideshot volgt. Aan het einde van de drie minuten is men het niet bestaande feestje kennelijk zat want er wordt weer van de wereldbol uitgezoomd. Het lied gaat eigenlijk vanaf minuut één al als een nachtkaars uit. Spanje is wederom favoriet voor de laatste plaatsen.

DUITSLAND

In een lichtgrijze setting begint Levina liggend op het podium. De LED-vloer is prachtig, Levina zweeft als het ware door de ruimte. Als zij uiteindelijk opstaat zien we dat zij de eerste is in het deelnemersveld die een hele moderne maar simpele combinatie draagt. Lichtgrijs bovenstuk, of misschien moeten we het vanwege de open rug voorflap noemen, met daaronder een donker antracieten lange rok tot op de vloer, van een lichte stof zodat de windmachine voor de beweging zorgt. De backdrops zijn op zich wel mooi, maar omdat alles in grijstinten is, komt het allemaal modern (denk aan architectuur van Calatrava) en onpersoonlijk over. Levina pakt de camera goed. Duitsland is goed voorbereid. Onze redactie denkt unaniem, dat Duitsland het maximale er uit haalt en maar zo de top 20 binnen zou kunnen sneaken.

VERENIGD KONINKRIJK

Steef: verrassend sterke repetitie van het Verenigd Koninkrijk. Lucie draagt een goudgele jurk en dat is ook de dominante kleur op de achtergrond. Beeldvoering is prachtig vanaf de eerste runthrough. De camera begint recht boven Lucie met een fraai openingsshot waarin ze eerst via de spiegel, en daarna rechtstreeks in de camera kijkt. In het eerste refrein is er een mooi samenspel tussen muziek, backdrop en camerawerk waarbij het lijkt alsof er sterren door de zaal vliegen. Lucie vindt de camera makkelijk en lijkt de angst van de nationale finale van zich af te schudden in dit optreden. Vocaal goed, conform verwachtingen.

FRANKRIJK

Steef: van tevoren waren er veel twijfels over de vocalen van Alma. Vandaag klinkt ze zuiver, maar wel wat iel. Ook weet ze nog niet precies de camera’s te vinden op de juiste momenten. Het lijkt er wel op dat de Fransen een duidelijk concept hebben waar dus nog aan gewerkt kan worden. Dat plan houdt in dat Alma alleen op het podium staat in een zwart-wit-grijze jurk, met achter zich een mooie LED-muur waarop de Eiffeltoren te zien is. Tijdens de brug draait de camera prachtig tegendraads met de achtergrond waardoor het geheel dynamisch is zonder dat Alma een stap hoeft te zetten.


2 Comments


  1. // Reply

    Wat top dat jullie dit zo goed voor ons volgen 🙂 Thanks ESF Magazine 🙂


  2. // Reply

    We doen ons best Shannon! Leuk ook dat jij ons zo goed volgt! 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *