Live Steef: Bedankt voor je eerlijkheid

Tegen half tien gisteravond was het tijd voor het interview met Jamala dat ik een paar dagen geleden met veel verbaal geweld had afgedwongen. De Oekraïense perschef had ons inderdaad bovenaan de lijst geplaatst, en verleende uiteindelijk alleen nog het meisje voorrang dat zich voordoet als journalist van de BBC (maar in werkelijkheid voor een kleine fansite schrijft).• Door: Steef van Gorkum •

Toen zij klaar was, mochten Dave en ik naar binnen. Hij kent het verhaal van Jamala beter dan ik, maar wilde toch liever dat ik de vragen zou stellen. Wel hadden we die vragen en de strategie samen goed voorbereid.

De eerste minuten leek het er niet op dat Jamala over het verhaal van haar lied wilde praten. Toen de perschef alweer begon te gebaren dat mijn tijd erop zat, deed ik nog een laatste poging. En zowaar: Jamala ademde even diep in, slikte, en besloot in een split second om toch oprecht antwoord te geven op mijn vraag.

Ze begon te vertellen over haar familie op de Krim, haar gevoelens over alles wat er nu in haar land gebeurt. Over waar ze aan denkt als ze op het podium staat en ‘1944’ zingt. Ondertussen klampte ze zich af en toe vast aan de microfoon en deed ze flink haar best om haar ogen droog te houden. Tevergeefs.

Na een lang gesprek kregen we opnieuw het sein om ermee op te houden. Dave zette de camera uit, maar geen van ons drieën wilde al opstaan. We zuchtten, keken elkaar aan alsof we net met z’n drieën iets heel ingrijpends hadden meegemaakt – en misschien was dat ook wel zo. “Thank you for your honesty,” bracht ik uit, en Jamala fluisterde terug: “No, thank YOU…” We namen afscheid en gingen terug naar onze plek.

Dit zou wel eens het meest bijzondere interview kunnen zijn dat ik in zeven jaar Songfestival heb gedaan.


2 Comments


  1. // Reply

    Zo emotioneel. En echt. En dat ze jou ook bedankt…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *