Nog veel onzekerheden voor Kiev

De verbouwing van het International Exhibition Center is deze week begonnen. Als we de foto’s bekijken van de hal, is het lastig voor te stellen dat over 5 weken de repetities hier in volle gang zijn.

Het traject naar Kiev heeft zoveel vertraging, dat de Nederlandse Spoorwegen er jaloers op zou zijn.

Door: Dennis van Eersel

Wat niet iedereen weet, is dat de repetities al véél eerder beginnen dan de bekende repetitieweek in mei. De hal van de liveshows moet weken daarvoor al beschikbaar zijn. Alle technische zaken rondom het podium worden dan getest, met conservatoriumstudenten die de acts al uitvoeren, voor een proeftape naar alle delegaties.

Op 8 april gaat het podium in de hal in Kiev. Twee weken daarna moet alles eigenlijk al helemaal klaar zijn. De tijd tikt door voor Oekraïne en er is geen ruimte meer voor tegenslagen. Want het traject naar Kiev kent al dermate veel vertraging, dat de Nederlandse Spoorwegen er jaloers op zou zijn.

Het festival valt vroeger dan gepland

Aanvankelijk was het een leuk idee. Uniek. De Oekraïense omroep besloot een tv-programma te maken rondom de uitverkiezing van de gaststad voor het Eurovisie Songfestival 2017.

Toen de datum van de bekendmaking van de winnaar meermaals werd uitgesteld, klonk het eerste geklaag van fans over vertraging. Feitelijk viel het toen nog wel mee. Oekraïne begon namelijk vroeg met de zoektocht naar de gaststad, waar andere gastlanden de laatste jaren pas veel later met berichten naar buiten kwamen.

Toch zorgde het – terecht of onterecht – voor de eerste zorgen. De EBU had enkele weken eerder besloten om het Eurovisie Songfestival naar voren te halen op de kalender. Omdat de originele data zorgde voor een uitzending tijdens een Herdenkingsdag in Oekraïne, moesten er nieuwe data komen.

Het festival werd een week vervroegd, naar 9, 11 en 13 mei. Opmerkelijk, omdat met deze data het festival voor het eerst in de historie zou botsen met Champions League voetbal. Iets wat waarschijnlijk veel kijkers zal kosten – maar dat is nog een aanname.

Was er dan geen alternatief? Jawel, het festival had ook later kunnen plaatsvinden: 23, 25 en 27 mei. In die week is wel de Europa League finale, maar die valt op een woensdag. Geen clash met Europees voetbal tijdens de drie shows en meer voorbereidingstijd. Het klinkt zo logisch. Het enige ‘conflict’ zou er zijn met de Duitse omroep, omdat de Duitse bekerfinale op de dag van de finale zou vallen.

Extra voorbereidingstijd

Pas later zou blijken hoe hard Oekraïne de extra voorbereidingstijd nodig zou hebben. Half februari stapt de voltallige top van de Oekraïense organisatie op. Liefst 21 mensen zijn in één klap vertrokken. De teamleden beschuldigen Pavlo Hrytsak, de man die in december de leiding op zich nam, ervan hun alle verantwoordelijkheid te hebben ontnomen.

Gevolg: Veel aanbestedingen moeten opnieuw, waardoor delegaties geen hotels kunnen boeken. Ook is er nog geen verbouwing aan de venue en omgeving mogelijk. De kaartverkoop wordt dan ook verlaat opgestart.

Van uitstel van het festival kwam het uiteindelijk niet. Maar of dat een wijs besluit was, is nog altijd de vraag.

Rusland en Oekraïne voeren koude Krimoorlog

Want om de voorbereiding nóg complexer te maken diende de afgelopen maand het volgende probleem zich aan voor de EBU. De Russische inzending voor het festival, Yulia Samoylova, is niet welkom in Kiev. Oekraïne wil niet dat de zangeres het land betreedt en heeft een inreisverbod van drie jaar afgevaardigd voor de deelneemster uit Rusland.

De 27-jarige Samoylova zit in een rolstoel. Ze werd door de Russen aangewezen om het nummer ‘Flame is burning’ te zingen. Een kink in de kabel is dat Samoylova in 2015 een optreden heeft gegeven op de geannexeerde Krim. De geheime dienst van Oekraïne onderzocht of de zangeres vanuit Rusland naar de Krim is gereisd. Dat bleek zo te zijn, en dat is volgens het land een overtreding, met als gevolg een inreisverbod.

Is het een bewuste provocatie van Rusland, dat enkele maanden na de winst van het lied ‘1944’, over de deportatie van Tataren op De Krim in de Tweede Wereldoorlog, al besloot hun nationaal Junior Songfestival op De Krim te houden? Wellicht. Navraag bij Russische kennissen leert ons dat nagenoeg iedere gerenommeerde artiest uit het land sinds 2014 één of meerdere optredens in het geannexeerde gebied heeft gegeven. De facto zorgt de Oekraïense wet er voor dat nagenoeg geen enkele Russische artiest het land in zou kunnen komen voor deelname aan het festival.

In 2012 was de EBU bij een vergelijkbare situatie zeer streng voor gastland Azerbeidzjan. Het land moest verplicht haar visumbeleid ten opzichte van Armenië aanpassen om deelname van dat land te garanderen. Azerbeidzjan gehoorzaamde, maar toch zag Armenië van deelname af.

Dit jaar kwam de organisatie van het Eurovisie Songfestival kwam met een milder compromis: Rusland mocht deelnemen vanuit Rusland, via een satellietverbinding. Het plan werd vrij snel door Rusland én Oekraïne afgewezen. Volgens Oekraïne is ook het uitzenden van een optreden van Yulia bij wet verboden. Iets wat doet terugdenken aan 2005, toen Libanon weigerde de Israëlische inzending uit te zenden. Het kwam Libanon op een schorsing van drie jaar te staan, en van het beoogde debuut is het daarna niet meer gekomen.

De laatste stand van zaken is dat de voorzitter van de Reference Group, het controlerende orgaan van het songfestival, zich ferm heeft uitgesproken. De Russische bijdrage voldoet aan de regels van de EBU en moét dus meedoen in Kiev. De oproep aan de president van Oekraïne om het inreisverbod op te schorten is gedaan. Maar wat de EBU doet als hier geen gehoor aan wordt gegeven is niet bekend. Het uitstellen en verplaatsen van de gehele 62ste editie van het Eurovisie Songfestival lijkt een te fors prijskaartje te hebben, ook qua imagoschade.

Is Kiev op tijd klaar?

Als uitstel om die reden niet nodig blijkt, blijft het nog altijd afwachten of Kiev überhaupt op tijd klaar is voor het festival. Over vijf weken zitten we middenin de repetitieweek. Toch maak ik mij geen zorgen over de televisieuitzendingen. Dat is altijd goed gekomen, ook in jaren dat de zaken er nog veel problematischer uitzagen.

In Bakoe was alles ook verre van klaar. De bestrating naar de Crystal Hall lag er nog niet in 2012, er was nog geen transport voor pers en publiek naar de hal, waar nog geverfd en getimmerd werd tijdens de eerste week van de repetities. Maar ook toen gold: De televisiekijker heeft er niets van gemerkt. Dat zal ook in Kiev straks het geval zijn.

Want als de beslissing om het festival níet uit te stellen, er straks toe leidt dat de tv-shows in mei tegenvallen – dan heeft de European Broadcasting Union pas echt een probleem. De Deense omroep DR heeft een sterk moreel appèl gedaan aan de EBU: Wij en alle andere zenders hebben recht op drie avonden toptelevisie. DR kan het weten: in 2014 staken zij zich met de gemeenteraad van gaststad Kopenhagen flink in de schulden voor het festival.

Alle omroepen betalen grif voor de drie avonden entertainment rondom het songfestival en de organisatie heeft een naam waar te maken. Het kan niet zo zijn dat randzaken er voor zorgen dat de shows in 2017 niet het niveau hebben dat verwacht mag worden van de EBU. Het gebrek aan tijd is vanwege eigen keuzes, of het uitblijven daarvan, geen geldig argument meer.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *