O’G3NE weet precies hoe ze niks moeten zeggen

De eerste repetities geven een goed beeld van hoe de deelnemers aan dit Songfestival ervoor staan. Maar deze eerste week bestaat voor de artiesten uit veel meer dan alleen repeteren. Het is ook een kennismaking met de pers, nationaal en internationaal, terwijl ook de fans langzaam binnenstromen en allemaal die ene selfie willen maken. De meiden van O’G3NE slagen vandaag op al deze fronten met vlag en wimpel.

De persconferentie van O’G3NE vormde vandaag een prachtige afspiegeling van hun eerste repetitie. Ze zaten gedrieën op het podium, zonder managers, omroepbazen of zelfs maar een choreograaf en spraken vrijuit, ontspannen en in vloeiend Engels met de Oekraïense presentator.

Door: Steef van Gorkum

Daniel Gould zegt het in de eerste aflevering van The ESC Daily Show vanavond vrij duidelijk: “Wat er op het podium gebeurt, bepaalt de uitslag. Maar alle heisa eromheen is wel belangrijk – de artiest moet er zich op z’n gemak voelen.” Vaak vallen die zaken met elkaar samen. Blanche uit België bijvoorbeeld straalde angst uit tijdens haar eerste repetitie op zondag (dat begrijp ik althans uit commentaren van de mensen die erbij waren), en lijkt ook schuchter als het op contact met de media aankomt.

Wat dat betreft vormde de persconferentie van O’G3NE vandaag een prachtige afspiegeling van hun eerste repetitie. Ze zaten gedrieën op het podium, zonder managers, omroepbazen of zelfs maar een choreograaf. Ze spraken vrijuit, ontspannen en in vloeiend Engels met de Oekraïense presentator, en later met de journalisten in de zaal. “Wij zijn hier volkomen op ons gemak,” zeiden ze letterlijk, maar het had niet eens gezegd hoeven worden.

De inhoud van de persconferentie was overigens totaal niet wereldschokkend. Het ging veel over de ziekte van mama, waarbij de meiden wel steeds benadrukten dat ze niet verdrietig worden van hun eigen lied. “Het geeft ons juist kracht, en we willen die kracht aan anderen doorgeven.” Op mijn vraag of de omroep AVROTROS hun Songfestivaldeelname nog beïnvloed heeft, anders dan bijvoorbeeld RTL tijdens The Voice of Holland, gaven ze eveneens amper antwoord. “Ze hebben ons verteld over hun ervaringen van de afgelopen jaren.”

Veel vragen worden ontvangen met een glimlach, verwerkt met een gemeenplaats, en teruggestuurd met een compliment of een grapje. Het doet er niet toe, want de meiden komen ermee weg: zelfs de meest nietszeggende antwoorden worden zo ontwapenend gegeven, dat je niet anders kunt dan sympathie hebben voor de drie zussen. Bekijk vooral de video van de persconferentie terug en let dan op deze vraag: “Wat is jullie favoriete Nederlandse Songfestivallied?” De meiden beginnen te lachen en kunnen uiteindelijk niet kiezen, omdat ze naar eigen zeggen bang zijn voor repercussies van artiesten die ze daarbij eventueel zouden overslaan.

Pas op: ik wil met dit stuk zeker niet zeggen dat de dames niets te vertellen hebben. Ze laten alleen niet het achterste van hun tong zien. Dat geldt eigenlijk ook voor hun liedje, dat ik enigszins dun vind – “Adem in, Adem uit” suggereert dat ze meer in hun mars hebben. Ook wat dat betreft is hun persoptreden dus een metafoor voor hun Songfestivaloptreden. De inhoud is niet groots, maar wordt wel waanzinnig goed gebracht.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *