Oor-deel • Emily Barker – ‘The Toerag Sessions’

Eurovisie draait om beeld en geluid. En hoewel de verkoop van geluidsdragers terugloopt, wordt nog met grote regelmaat boeiend materiaal uitgebracht. ••ESF Magazine•• bespreekt albums van artiesten die we al kennen van het Songfestival of artiesten die we daar graag nog eens zouden zien stralen.

Voldoet het album aan de verwachtingen? Zijn er nog verbeterpunten en wat is ons uiteindelijke Oor-deel? Vandaag de CD-recensie van ‘The Toerag Sessions’ van Emily Barker, een Australische singer-songwriter. • Door: Jill Guthrie •

Aanleiding
Nu Australië meedoet aan het Junior Songfestival, rijst de vraag of ze er ook in Stockholm weer bij zullen zijn. Vooral bij onze partnerwebsite ESC Daily is dit een belangrijk issue. In de maandelijkse podcast van ESC Daily sprak ik deze maand over mogelijke artiesten die Australië naar het Songfestival kan sturen. Één van de namen die de revue passeerden was die van singer-songwriter Emily Barker.

Verwachtingen
Emily Barker zong al in vele samenwerkingsverbanden, waarvan The Red Clay Halo wellicht het meest succesvol was. Dit jaar bracht ze echter een solo-album uit: The Toerag Sessions, waarop ze enkele van haar meest succesvolle liedjes in een nieuwe akoestische versie opnam.

Haar roots liggen in Bridgetown in West-Australië, en haar stijl wordt vaak aangeduid als folk, Americana of country – dat laatste moet je zien in de stijl van de Common Linnets. Dat ze succesvol is, blijkt wel uit de verschillende awards die ze won, en uit het feit dat haar muziek vaak gebruikt wordt als theme song voor televisieseries (zoals onder andere de BBC-versie van Wallander).

Als Australië wederom het Songfestivalpodium mag bestijgen, dan wordt het lastig een act als Guy Sebastian op te volgen. Emily zou waarschijnlijk kiezen voor een verstild optreden, met soft timbre en country invloeden. Het contrast met de energie en het enthousiasme van Guy Sebastian zou groot zijn.

Emily BarkerDe akoestische sessies beginnen met een lied dat Emily’s repertoire goed samenvat. ‘Little Deaths’ heeft een folk-achtige cadans, en de eenzame gitaarsequenties maken het tot een rustige track die je in gedachten doet verzinken.

Meer reliëf kun je vinden in ‘Nostalgia’, het meest bekende liedje van Emily en The Red Clay Halo. Het lied is poëtisch en heeft een prachtige melodie. Het origineel kent meer folk-invloeden dan deze akoestische versie, maar Emily’s vocale en emotionele bereik komt opnieuw prima tot zijn recht.

Liedjes als ‘Sideline’ en ‘Disappear’ focussen meer op haar country-invloeden, met een harmonica en western-achtige gitaarpatronen. Het tempo ligt hoger en de vocalen zijn scherper. De A-kant van het album wordt afgesloten door ‘Letters’, waarin je iets meer terug hoort van de jaren ’60 waardoor Emily naar eigen zeggen beïnvloed is.

Op de B-kant komen vrolijkere composities als ‘All Love Knows’ en ‘Blackbird’ voorbij. Eerstgenoemde valt extra op, zo in het midden van het album, met de vrolijke harmonicaklanken. ‘Lord I Want An Exit’ en ‘This Is How It’s Meant To Be’ schurken meer tegen de tragere, gewichtige melodieën aan. Emily gebruikt in deze nummers wel meer verschillende instrumenten dan in de eerste helft van het album.

Op het eind van het album komt Emily toch nog met een nieuw nummer aangezet: ‘Anywhere Away’. Het lied is vorig jaar geschreven als de titelsong voor een Britse film, waardoor het al enigszins in de schijnwerpers heeft gestaan. Simpel en schattig in de melodie, afgerond in sound, en al met al een mooi sample van haar talent, zo middenin dit akoestische album.

Verbeterpunten
Het album is oorspronkelijk gemaakt op verzoek van fans, die bij live-optredens van Emily Barker aanwezig waren. Voor die mensen is dit een prima album. Voor het grotere publiek zijn sommige liedjes zeker de moeite waard, maar het album in zijn geheel is wat kaal. Veel liedjes hebben een oorspronkelijke versie die rijker geïnstrumenteerd is, met bijvoorbeeld de band The Red Clay Halo erbij. Dat maakt die liedjes ook toegankelijker en van betere opnamekwaliteit.

Naar Een Oordeel
Voor de fans is The Toerag Sessions een leuk extraatje. Greatest hits in een akoestisch jasje gegoten. Mensen die Emily Barker nooit live hebben gezien, krijgen met deze cd echter een onvolledig beeld van haar muziek. Als Australië Emily naar het songfestival zou sturen, zou dat een interessante keus zijn. Ze zou dan waarschijnlijk kiezen voor een nostalgisch folkliedje dat zou opvallen in het geheel.

BEOORDELING ALBUM: Rating - 3.0 sterren

BEOORDELING COMPOSITIES: Rating - 3.5 sterren

WIL JE DEZE EN VORIGE CD-RECENSIES NOG EENS RUSTIG NALEZEN, VOLG DAN DEZE LINK


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *