Oor-deel • Lauren Daigle – ‘How Can It Be’

Eurovisie draait om beeld en geluid. En hoewel de verkoop van geluidsdragers terugloopt, wordt nog met grote regelmaat boeiend materiaal uitgebracht. ••ESF Magazine•• bespreekt albums van artiesten die we al kennen van het Songfestival of artiesten die we daar graag nog eens zouden zien stralen.

Voldoet het album aan de verwachtingen? Zijn er nog verbeterpunten en wat is ons uiteindelijke Oor-deel? Vandaag de CD-recensie van ‘How can it be’ van Lauren Ashley Daigle ofwel Lauren Daigle. • Door: Erik Bolks •

Aanleiding
Hoe graag we Adele ook voor de BBC zouden zien uitkomen, het zal voorlopig niet gebeuren. En dus doen we het deze week met een andere zangeres, die zodra zij haar mond opentrekt wel meteen aan Adele doet denken. De 24-jarige uit Lousiana afkomstige gospelzangeres Lauren Daigle heeft haar artiestennaam niet heel erg slim gekozen, want zeg nou zelf, zou je nu een halve zin verder haar naam kunnen spellen zonder te spieken? Toch is het een zangeres die een zeer verdienstelijk album heeft afgeleverd.

Verwachtingen
De openingstrack heet hoe toepasselijk ‘First’en is geheel in Adele ‘Set fire to the rain’-stijl. Heerlijk energiek en ingetogen tegelijk, met de strot vol open, zingt Lauren over haar schat in de hemel. Het nummer is wat elektronisch, zoals ook de rest van het album vooral digitaal gearrangeerd lijkt. De titeltrack ‘How can I be’ begint met  de woorden ‘I am guilty’ en doet vermoeden dat het een droevige track gaat worden. Maar nee, het is een bevrijdingsplaat, waarin de zangeres zich verwondert over het feit dat ze gered wordt.

Af en toe klinkt Lauren als Pink. ‘Trust In You’ is zo’n beetje haar ‘Family portrait’. Op ‘My Revival’ is echt duidelijk dat we te maken hebben met een gospelartieste; het is een loflied op Jezus. ‘Here’s My Heart’ is de track waarin Lauren bewijst het in zich te hebben de nieuwe Amy Grant te worden. In deze hypnotiserende hymne klinkt haar licht rauwe stem in devotie door op een melodie die uit de pen van Amy had kunnen vloeien.

‘Loyal’ had zo een top 40 hit kunnen zijn voor Sia of anders een bijhorende soundtrack van een kaskraker. Datzelfde geldt ook voor de volgende track ‘Power To Redeem’, maar dan meer voor een Kerstfilm. Deze laatste track is een samenwerking met de gospelband ‘Sons & Daughters’, maar ik hoor de invloed van de band niet terug. Er is weinig verschil met de overige nummers op het album.

Wanneer Adele zich buiten haar comfortzone zou durven wagen en RnB invloeden op haar popsongs zou toestaan zou zij zo klinken als Lauren op “O’Lord”. Met computergesimuleerde hand claps wordt een best vrolijk nummer neergezet. Lauren raakt ook eigenlijk een beetje aan de sound van Jason Mraz en James Morrison. Gewoon lekkere nummertjes die het altijd goed doen in de auto.

Waar de zangeres waar we Lauren steeds mee vergelijken wat meer zwaarmoediger liedjes en langzamere ritmes hanteert, vinden we bij Daigle ook in ‘I Am Yours’ meer gebruik van synthesizer, iets meer ritme en positievere teksten. In dit nummer klinkt ook wel een beetje Night Owl door.

‘Come Alive (Dry Bones)’ is geen heavy metal track over allerlei duistere zaken. Lauren gelooft in de opstanding uit de dood. Dit nummer gaat dan ook over de jongste dag, waarop alle graven opengaan en mensen weer tot leven komen. De twee laatste tracks zijn de meest kalme liedjes. ‘Salt And Light’ is één van de meer ingetogen liedjes op het album. Klein gezongen met een tokkelende gitaar en een subtiel synthersizer-strings. Veel zangeressen eindigen hun album met een pianoballade. Zo ook Lauren met ‘Once And For All.  Ingetogen en rustig belijdt Lauren haar geloof in dit sluitstuk.

Verbeterpunten
Ik zou het fijn gevonden hebben als Daigle iets meer samenwerking met andere artiesten had gezocht en dat die invloed dan ook te horen zou zijn geweest. De stem van Lauren is mooi en met een licht rauw randje. De muziek daarentegen is heel gestileerd en ‘veilig’. Dat zou zo nu en dan van mij best wat gevarieerder, scherper, of pittiger mogen. Nu is het allemaal net iets te perfect, te Amerikaans. Ook het voor de decembermaand verschenen ‘Noel’ zou eigenlijk gewoon aan de tracklist toegevoegd moeten worden.

Naar een Oordeel
Totdat ik haar bij toeval tegenkwam had ik nog nooit gehoord van Lauren Daigle. En wanneer ‘How can it be’ bijvoorbeeld ‘23’ geheten had, dan zou 90% van de luisteraars geloofd hebben, dat het Adele zelf was (en het album een luchtige overgang van de bezongen ellende op Adele’s ‘19’ en ‘21’ naar de dankbaarheid van ‘25’).

Niet dat Lauren zich volledig kan meten met ‘s werelds beste zangeres, maar het album is zeker de moeite waard. Hier kun je bijvoorbeeld een deel van boven besproken nummers luisteren.

Composities: Rating - 3.5 sterren

Album: Rating - 4.0 sterren


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *