Oor-deel • Maria Mena – ‘Weapon In Mind’

Eurovisie draait om beeld en geluid. En hoewel de verkoop van geluidsdragers terugloopt, wordt nog met grote regelmaat boeiend materiaal uitgebracht. ••ESF Magazine•• bespreekt albums van artiesten die we al kennen van het Songfestival of artiesten die we daar graag nog eens zouden zien stralen. Voldoet het album aan de verwachtingen? Zijn er nog verbeterpunten en wat is ons uiteindelijke Oor-deel? Vandaag de CD-recensie van ‘Weapon In Mind’, het nieuwe (alweer 7e) album van de Noorse Maria Mena. • Door: Erik Bolks •

Noorwegen kent net als de rest van Scandinavië een rijke muziekcultuur en heeft bovengemiddeld veel goede artiesten voortgebracht. Afgelopen oktober bracht Maria Mena een nieuw album uit, dat een stijlbreuk leek te zijn met haar vorige 6 albums (want iets aggressiever). Reden genoeg om het album aan een een nader onderzoek te onderwerpen.

Verwachting
Wie dacht weer lieflijke liedjes te horen, komt bij de eerste tracks al meteen bedrogen uit. Mena experimenteert er lustig op los. Daardoor is ‘Weapon In Mind’ niet instant toegankelijk. Haar typische kernwaarden blijven echter; de verhalende en poëtische lyrics, niet-standaard melodieën én haar intrigerende stem(gebruik).

Bij de openingstrack ‘Interesting’ lijkt het contrast tussen de coupletten en het ruige en harde refrein iets te veel van het goede. Het blijft toch een interessant maar enigszins onwennig stuk. Het ‘Fuck You’ dat volgt is een nummer dat de zangeres niet nodig heeft, zou je zeggen. Het past niet bij het muzikaal wat brave karakter van voorgaand werk. Alsof ze zich een nieuwe manier zich heeft aangeleerd om te shockeren, vooral met de titel.

‘You’re only telling stories’ begint heel verhalend, maar gaat over naar heuse dance. Daar waar Marco Borsato met zijn ‘Muziek’ de plank zowel tekstueel als muzikaal volledig missloeg, slaat Maria juist de spijker op de kop. ‘All The Love’ zou een in 2013 vrije geïnspireerde remake kunnen zijn van de Pet Shop Boys klassieker ‘Heart’. De dynamiek is in balans en de overgangen zijn heel natuurlijk. Maria is meesteres van het liedjes energetisch even stilzetten en om vervolgens weer moeiteloos door te starten zonder dat de spanning wegebt.

mena2
‘I always liked that’ heeft een lekkere trage beat, de kenmerkende Mariamelodielijnen en dito tekstbehandeling. In ‘Madness’ piept ze in de hoogte en zoekt ze de laagte gebruikmakend van alle tonen binnen haar stembereik. Zij laat zich daarbij begeleiden met strakke gitaren en het nummer klinkt alsof het een oudere track van de plank is. De piano pingelt in ‘I Love You Too’, er komt een strijker om de hoek en de spanning wordt ook hier weer prachtig opgebouwd.

Uptempo is Maria niet altijd op haar best. Meer dan een aardig popliedje is ‘You Make Me Feel Good’ dan ook niet. Stiekempjes betrappen we Maria in ‘Caught Off Guard, Floored By Love’ op electronica invloeden van bijvoorbeeld Jaren ’80-groep O.M.D. Het is geenszins storend, al waren we dit soort ingrepen van Maria Mena niet gewend.

‘Lover Let Me In’ heeft dezelfde dreigende sfeer als vele opzwepende Björk-composities, gecombineerd met typische Mena-melancholieke melodieloopjes. In ‘I’m Only Human’ is Maria weer kwetsbaar en dramatisch, zoals in de hit als Just Hold Me’. Het nummer is een typische Mena-hartekreet ‘old style’, dat tegen de prachtigste gothic ballades van Within Tempation aanschurkt. Zou best nog eens door Sharon den Adel gecovered mogen worden.

‘You Hurt The Ones You Love (I Don’t Believe That)’ bevat een uitgebreid arsenal aan ritmes en een ingewikkelde instrumentatie. Licht bombastisch maar zeker geslaagd. ‘The End’ is weer filmisch met pauken en mars-trommels. Wanneer je dit hoort zou je wensen dat het live door een orkest uitgevoerd zou worden, met een echt pijporgel.

Verbeterpunten
Maria experimenteert op dit laatste album. Met andere muziekstijlen, met nog meer dynamiek in de composities, met minder lieftallige liedteksten. Soms klinkt het misschien wat onwennig of teveel als een geforceerd statement. Echter meestal blijkt na verloop van tijd, dat het gewoon een geniale muzikale ingeving is geweest van de Noorse.

In plaats van oude trucjes te herhalen evolueert en herontdekt Mena zichzelf steeds verder. Ze zou daar ook in door moeten gaan en misschien zelfs nog meer de extremen opzoeken. Waarom niet een keer in duet met een metalband? Of je enkel laten begeleiden door een zingende zaag?

zaagIk vermoed dat dat bij Maria Mena gewoon allemaal kan. Haar stem lijkt zich er voor te lenen. Zangeres Loreen heeft eenzelfde mystiek en klankkleur. Het zou interessant zijn om als vervolgstap nu eens Mena en Loreen aan elkaar te koppelen. Niet als zangeressen, maar als songwriters. Het zou een heel breekbaar dancealbum kunnen opleveren.

Naar Een Oordeel
De kracht van Maria’s composities is vooral dat het eigenlijk weinig uitmaakt hoe deze gearrangeerd zijn. Of het nu met simpele piano-begeleiding is of desnoods met elektrische gitaren op ‘standje distortion’. Mena’s stem en voordracht maken bijna elk lied tot een breekbaar meesterwerkje.

De teksten van Maria Mena komen zonder uitzondering rechtstreeks binnen en vaak ook vanuit een verrassend perspectief. Soms in een haat-liefde verhouding tussen haar nog ongeboren kinderen en zichzelf, waarin ze bezingt dat zij het perfect zal doen, níet zoals haar moeder, terwijl de luisteraar aan alles aanvoelt dat het haar niet gaat lukken… En soms gewoon ‘Is it over, can I open my eyes, are you done?’ Koude rillingen!

Met haar laatste ‘Weapon In Mind’ heeft Maria Mena wederom een pracht van een wapenfeit geleverd. Kortom een aanrader voor wie geen hapklare muzak wenst.

BEOORDELING ALBUM: Rating - 5.0 sterren
BEOORDELING COMPOSITIES: Rating – 5.0 sterren

WIL JE DEZE EN VORIGE CD-RECENSIES NOG EENS RUSTIG NALEZEN, VOLG DAN DEZE LINK


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *