Oor-deel • Softengine – ‘We Created the World’

Eurovisie draait om beeld en geluid. En hoewel de verkoop van geluidsdragers terugloopt, wordt nog met grote regelmaat boeiend materiaal uitgebracht. ••ESF Magazine•• bespreekt albums van artiesten die we al kennen van het Songfestival of artiesten die we daar graag nog eens zouden zien stralen.

Voldoet het album aan de verwachtingen? Zijn er nog verbeterpunten en wat is ons uiteindelijke Oor-deel? Vandaag de CD-recensie van ‘We Created the World’, het debuutalbum van de Finse inzending van 2014, Softengine. • Door: Emma Coolen •

Aanleiding
Veel artiesten proberen de promotiegolf rondom het Songfestival te benutten in de maanden na hun optreden, om zo de verkoop van hun eerstvolgende album een handje te helpen. Zo ook de Finse inzending van 2014, de rockband Softengine. De elfde plaats in Kopenhagen stemde hoopvol voor de nog jonge groep, waarvan de leden tussen de 17 en 19 jaar oud zijn. Op 17 oktober kwam hun debuutalbum We Created the World uit, met daarop onder andere de Songfestivalinzending Something Better.

Verwachting
Bij gebrek aan veel vergelijkingsmateriaal van de band is het moeilijk een duidelijk verwachtingspatroon te vormen vóór het beluisteren van de CD. Een eigentijds album in de alternatieve rock-stijl van Something Better is hoogstwaarschijnlijk waar op ingezet wordt. Ook is de kans groot dat er een commercieel tintje aan de plaat zit, aangezien de groep dit najaar werd opgepikt door het grote Sony Music.

We Created the World opent met de veelbelovende proloog Our New Age, dat feilloos zou passen in het ‘We Are One’-thema van Malmö 2013 (de exacte woorden van die slogan worden zelfs nog even aangehaald in de songtekst). De toon van de CD is meteen gezet door de goede spanningsopbouw in het nummer en de aanwezigheid van het grote achtergrondkoor, dat klinkt als een stadion vol meezingende fans. Het anderhalve minuut lange voorproefje blijkt een korte introductie van het eerste volledige nummer, Broken Reflections. Op de klanken van een spannende electro-rock beat solliciteert Softengine opzichtig naar een festivaltournee, het nummer zou in een dergelijke setting ongetwijfeld het beste uit de verf komen.

Het daaropvolgende Yellow House, dat in juni van dit jaar uitgebracht werd als single, laat een commerciëlere kant zien van de band. Het is, op een klein stukje na, zachter van aard dan de opening, en heeft een beetje een Ellie Goulding-feel. De duidelijk aanwezige Finse tongval van de leadzanger stoort verrassend genoeg niet, en past eigenlijk wel bij het alternatieve karakter van de groep. Phone Call From Unknown, het volgende nummer, had goed van de succesvolle Engelse band Keane kunnen zijn. Het is luchtiger dan zijn voorgangers en brengt de nodige afwisseling in het overwegend donkere repertoire van de band.

Mocht het daadwerkelijk tot een festivaltour komen, zou Softengine er goed aan doen om ook The Sirens toe te voegen aan de setlist. Het nummer vraagt om een groter podium dan de stereoset of koptelefoon waarop het grotendeels afgespeeld zal gaan worden. Het dance-riedeltje aan het einde past niet helemaal in het plaatje van de rest van de CD, en het kan goed zijn dat de Sony-marketingmachine hier een flinke vinger in de pap heeft gehad. De gedane investeringen moeten namelijk wel terugverdiend worden, en dance-elementen verwerken in een nummer lijkt anno 2014 een veilige gok op commercieel succes. Na ‘The Sirens’ is het tijd voor de eerste echte ballad. Het door een piano ondersteunde What If I is misschien geen ontzettend sterke of vernieuwende compositie, maar voelt als een welkome adempauze tussen al het rockgeweld op de plaat.

Blijkbaar achtte Softengine het nodig om de onoplettende luisteraar na de pianoballad even wakker te schudden, want Narcissus opent met een elektronisch deuntje dat zou doorkunnen als openingstune van een willekeurige Japanse anime. De rest van het nummer is een heel stuk minder extreem, het is een typisch voorbeeld van het springende-jongens-met-gitaren-genre. 5 Seconds of Summer, maar dan iets volwassener.

Finland 2014 - SoftengineDan klinken de herkenbare tonen van de Songfestivalinzending Something Better. In de context van de CD komt het beter tot zijn recht dan op het Eurovisie-podium, maar het is niet eens het sterkste nummer van deze verzameling. De opening van het daaropvolgende In Dissaray zou zo in een reclame of film passen. Het is zonde dat het ook hier nodig geacht werd om te experimenteren met overbodige europop-deuntjes, waardoor het verder sterke nummer toch wat aan kracht inboet.

Na het onopvallende Circle (meer van hetzelfde) wordt het Marija Magdalena-koor nog één laatste keer uit de kast gehaald voor de afsluiter Our Life, Our Love. Het nummer is bijna een tragere reprise van Broken Reflections, en mist de echte klapper die de opening wel heeft.

Verbeterpunten
Bij de grootste valkuil, het uitmelken van het succes van Something Better, blijft Softengine gelukkig ver uit de buurt. Desondanks lijken veel van de nummers erg veel op elkaar. Het grote achtergrondkoor, een krachtig maar erg aanwezig stijlmiddel, wordt net iets te vaak ingezet. Bij Our New Age/Broken Reflections werkt dit nog fantastisch, tegen de tijd dat je bij het laatste nummer bent aanbeland heb je het gevoel dat je lang naar hetzelfde kunstje zit te luisteren, ook omdat het afsluitende nummer zo veel minder krachtig is dan de opening. De opbouw in de CD loopt daardoor eigenlijk tegen de richting in. Als je We Created the World in omgekeerde volgorde zou luisteren ben je waarschijnlijk na afloop een heel stuk enthousiaster over de plaat.

Naar een oordeel
Toch wel redelijk tegen de verwachting in levert Softengine met We Created the World een volwassen album af. Her en der zijn wat Sony-invloeden te horen, maar over het geheel gezien is de CD niet heel commercieel geworden, en dat is waarschijnlijk een slimme zet geweest. De band heeft bewezen het Songfestival te kunnen ontgroeien, en is zonder twijfel klaar voor een Europese festivaltour deze zomer. Voor de gemiddelde radioluisteraar zijn veel nummers misschien iets te heftig, maar het rock-minnende publiek waar ze zich met deze CD op richten zal zeker kunnen genieten van deze jonge, frisse band.

BEOORDELING ALBUM: Rating - 4.0 sterren

BEOORDELING COMPOSITIES: Rating - 3.5 sterren

WIL JE DEZE EN VORIGE CD-RECENSIES NOG EENS RUSTIG NALEZEN, VOLG DAN DEZE LINK


2 Comments


  1. // Reply

    1 van mijn favoriete inzendingen van dit jaar! Ik ga wel luisteren


  2. // Reply

    Wow, your review is like complete opposite from what I wrote 😛 😉 But I agree, their album is really polished for a new band just coming off Eurovision.

    One of my favorites this year too! It’s really a good cd, worth the listen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *