Oor-deel • Tegan & Sara – ‘Heartthrob’

Eurovisie draait om beeld en geluid. En hoewel de verkoop van geluidsdragers terugloopt, wordt nog met grote regelmaat boeiend materiaal uitgebracht. ••ESF Magazine•• bespreekt albums van artiesten die we al kennen van het Songfestival of artiesten die we daar graag nog eens zouden zien stralen. Voldoet het album aan de verwachtingen? Zijn er nog verbeterpunten en wat is ons uiteindelijke Oor-deel? Vandaag de CD-recensie van ‘Heartthrob’, het nieuwe album van Tegan Rain Quin en Sara Kiersten Quin of wel Tegan & Sara. • Door: Erik Bolks •

Het is winter en dus hebben we behoefte aan wat Vitamine B. Oorspronkelijk was ik van plan om de laatste CD ‘Krossover’ van Tania Kross of ‘Aventine’ van de Deense Agnes Obel te bespreken. Prachtige platen maar een beetje te depressief voor deze wintermaanden. Misschien een andere keer.  Ik kwam namelijk ‘Heartthrob’ (hartklopping) van de Canadese eeneiige tweeling Tegan & Sara tegen. Zij komen uit de Olympische stad Calgary, zijn een sympathieker duo dan de Jedwards en betere zangeressen dan Double Date (‘E-mail 2 Berlin’ – NL preselectie 1999).

Verwachting
De openingstrack ‘Closer’ is een poppy nummer dat  in de verte doet denken aan Marina & The Diamonds. Of een vrolijke kruising tussen Loreen en Emmelie de Forrest. ‘Goodbye, goodbye’ gaat moeiteloos door waar ‘Closer’ ophield. Maar nu iets meer richting de jaren ’80. Heel plezierig. Met ‘I was a fool’ komen we in iets rustiger vaarwater, waardoor het nummer lekker weg kabbelt. ‘I’m not your hero’ klinkt als een liedje dat je zo meezingt alsof het een klein hitje van drie jaar terug was. Niets is minder waar.

‘Drove me wild’ is dan weer iets meer uptempo, maar hier aangekomen is de grens tussen nummers steeds minder duidelijk. Het klinkt allemaal wel vrolijk en prettig maar er is weinig onderling verschil tussen de nummers. ‘How do you want me’ heeft iets t.A.T.u.-achtigs, maar dan schattiger. De microfoon wordt op eenzelfde manier gebruikt als bij de Russische tegenhanger van T&S. Het zou de lieve B-kant van ‘Ne ver ne boisya’ geweest kunnen zijn.

‘Now I’m all messed up’, is eigenlijk een treurig liedje maar klinkt nog altijd heel luchtig. Even worden wat strijkers toegelaten, maar ook hier neemt de drumcomputer het rap over. ‘Shock to your system’ begint stevigjes, maar gaat transformeert in een soort Massive-Attack-achtige begeleiding. Zeg maar ‘Unfinished sympathy’ als onderlaagje met daarover een heel luchtige zanglijn.

Heel voorzichtig wordt bij ‘I couldn’t be your friend’ een iets andere muzikale begeleiding gekozen. Bij vlagen lijkt de stem van een van de zusjes op die van Maria Mena. Al snel ontpopt het nummer weer naar een lekker popliedje.

‘Guilty as charged’ is ligt evenals alle andere nummers op het album gewoon prettig in het gehoor, zonder al te veel diepgang. Af en toe klinken Tegan en Sara als Cindy Lauper. Bijvoorbeeld in de slottrack ‘I run empty’. Dat komt deels door de instrumentatie maar ook de stemkleur, uitspraak en draaien in de melodie.

Bij het luisteren deed ‘Hearttrob’ me ook wel denken aan hoe Nena tegenwoordig zou kunnen klinken. Het album ademt eigenlijk dezelfde sfeer als ‘Anyplace, Anywhere, Anytime’ (Nena’s duet met Kim Wilde van een paar jaar terug). Laat ik dat nou een heel prettig nummer vinden.

Verbeterpunten
Zonder meer zou het album spannender geweest zijn wanneer er meer variatie in gezeten had. Afstappen van de computerarrangementen en drumcomputer had vaker gemogen. Iets meer experimenten met de twee stemmen. Tegan & Sara zijn een tweeling, maar het album klinkt zo eenduidig dat het evengoed van een solozangeres had kunnen zijn – maar dan met een extreem goed bijpassende achtergrondzang. Iets meer dynamiek in en tussen de nummers zou het album ook geen kwaad doen. Maar mogelijk verliest het album dan juist wel de aantrekkingskracht die het nu wel heeft.

Naar Een Oordeel
Tegan & Sara hebben met ‘Heartthrob’ een heel toegankelijk album afgeleverd met luchtige bijna zonnige melodietjes en prettige zang. Niet te voorspelbaar of teveel opgeklopt, maar met een eigen herkenbare geluid. Gewoon een prettig net niet te commercieel no-nonsens plaat. Kortom; een prima album om je even door de donkere winterdagen heen te helpen.

BEOORDELING ALBUM: Rating - 3.5 sterren
BEOORDELING COMPOSITIES: Rating – 4.0 sterren

WIL JE DEZE EN VORIGE CD-RECENSIES NOG EENS RUSTIG NALEZEN, VOLG DAN DEZE LINK


1 Comment


  1. // Reply

    Inderdaad beter om hiernaar te luisteren met dit waardeloze weer!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *