Het Oor-deel (9) • Junkie XL – ‘Synthesized’

Eurovisie draait om beeld en geluid. En hoewel de verkoop van geluidsdragers terugloopt, wordt nog met grote regelmaat boeiend materiaal uitgebracht. ••ESF Magazine•• bespreekt albums van artiesten die we al kennen van het Songfestival of artiesten die we daar graag nog eens zouden zien stralen. Voldoet het album aan de verwachtingen? Zijn er nog verbeterpunten en wat is ons uiteindelijke Oor-deel? Vandaag de CD-recensie van ‘Sythesized’, het nieuwe album van de muziekjunkie bij uitstek; Junkie XL. • Door: Gert Waterink •

In 2002 beleefde wijlen Elvis Presley nog een keertje een come-back. Zijn ‘A Little Less Conversation’ kreeg al gauw het predicaat ‘wereldhit’, tot boosheid van de erven van Presley. Het was immers de Gelderse DJ Tom Holkenborg, alias Junkie XL, die, terecht, met de eer aan de haal ging. Zijn remix van ‘A Little Less Conversation’ leverde hem een doorbraak op waar zelfs Anouk nog stilletjes van droomt (Reken maar dat Anouk daarom het songfestival zal aangrijpen om echt internationaal door te breken. Zoals het een sportieve muzikant betaamt).

Junkie’s kenmerkende strakke electro beats gemixt met zeer uiteenlopende guest vocals hebben inmiddels al faam verworven in de VS. In steden als New York en LA vinden zijn tracks gretig aftrek, zowel op CD als in de clubscene. Niet voor niets is Holkenborg een veelgevraagde remixer voor onder andere het Hongaarse Yonderboi, de wereldberoemde Britney Spears en nog meer bekende artiesten zoals Michael Bublé, Justin Timberlake, de Scissor Sisters en Coldplay.

Eind vorig jaar verscheen alweer z’n zesde album ‘Synthesized’. Dat album biedt weer genoeg melodieuze aanknopingspunten om XL’s muziek in verband te brengen met het songfestival.

Verwachting
Voor een doorgewinterde songfestivalfan is Junkie XL misschien net iets té ‘underground’. Vooral na het luisteren van de Fatboy Slim-achtige openingstrack ‘Take Off On Molly’s E’ waan je je al gauw in een huiselijk sfeertje op een megagrote loungebank.

Maar Junkie XL is helemaal niet ‘underground’ en track 2, ‘Off The Dancefloor’ zou het publiek in Malmö spontaan kunnen doen opveren. De diepe slow-tempo dance beats doen denken aan het recente werk van de IJslandse groep Röyksopp en het Franse Vitalic. Gastvocalist Omolola Isis Salam, zelf deeluitmakend van electro-duo Thunderheist, voegt lekkere soulzang toe aan deze perfecte compositie.

Met de track ‘Synthesized’ wanen we ons ineens op het Melodifestivalen. Met dien verstande dat dit nummer dan net zo oppermachtig zou kunnen winnen als Loreen’s ‘Euphoria’. Dit zijn nummers waar een uitstekende uitvoering al een soort van automatische zekerheid is. ‘Synthesized’ ademt sex door het herhaaldelijk gezongen “Euhaah”, en dan wordt het al snel lastig om met een klungelige uitvoering op de proppen te komen. In de verte doet dit denken aan Alcazar en Scissor Sisters, maar dan origineler én beter.

Een track als ‘Gloria’ (doet me in de verte denken aan DJ Wannabeastar en Benny Benassi) zou zich bijvoorbeeld perfect lenen voor een gelegenheidsband. Ik denk even aan Wig Wam’s ‘In My Dreams’ (ESF 2005), maar dan beter en eigentijdser. In het geval van ‘Gloria’ zorgt de band Datarock voor de vocalen. Heerlijk deze uit-je-dak-gaan-muziek!

Aan ‘Love Machine’ (ft. Tommie Sunshine) hoor je wat Pink Floyd en Depeche Mode. De mooi gesampelde strings geven dit nummer stijl, maar bezorgen het zéker geen saai tintje.

Verbeterpunten
Niet alles is perfect op Junkie XL’s album. Tracks als ‘Twilight Trippin’ en ‘Bonzai’ zijn té lastig om van te genieten op een songfestival…..of thuis op jouw Bose-set. Maar bij het uitgaan zijn dit ongetwijfeld knallers.

Overigens ben ik van mening dat het niks zou moeten uitmaken wat voor muziek op het Eurovisie-podium terecht komt. Met winnende nummers kun je ook statements maken, zodat evergreen-status min of meer ingebakken wordt. Denk aan ABBA’s ‘Waterloo’, Secret Garden’s ‘Nocturne’ en Loreen’s ‘Euphoria’.

Met bijvoorbeeld ‘Kill The Band’ ben je weer in snerpende rocksferen terecht gekomen. De weinige lyrics (“Now let’s kill the fuckin’ banddd!”) zouden best wel voor wat nodige Hollandse rebelsheid kunnen zorgen op het songfestival. Om nog maar niet te spreken van het mitrailleur-geratel.

Naar Een Oordeel
Na ‘Kill The Band’ kom je weer tot rust met het Groove Armada-achtige ‘The Art Of Luxurious Intergalactic’. Al loungend het album beëindigen is best lekker. ‘Synthesized’ is daarom een behoorlijk divers electro-album geworden, dat genoeg melodieuze aanknopingspunten biedt voor de verstokte songfestivalfan. Daar komt nog bij dat -en dat mag ook gezegd worden- Junkie XL uitstekend kan componeren. Hij gebruikt daar z’n electronische muziekspeelgoed voor, maar ’t werkt goed.

Niet iedereen zal dit album smaken ben ik bang. De puristen onder ons zijn dan bang dat dit weer voor teveel spektakel zal zorgen; iets waar het songfestival nu ff niet bij gebaat is. Mee oneens. Elk muzikale genre is welkom op ’t songfestival, zolang er maar uitgeblonken wordt in dat genre. En Tom Holkenborg doet dat op dit album redelijk goed. Niet voor niets heeft hij z’n succes aan zichzelf te danken.

BEOORDELING ALBUM: Rating - 4.5 sterren
BEOORDELING COMPOSITIES: Rating - 5.0 sterren

WIL JE DEZE EN VORIGE CD-RECENSIES NOG EENS RUSTIG NALEZEN, VOLG DAN DEZE LINK


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *