Steef Live: De grootste aardverschuiving sinds 2011

Dat de dagen van de liveshows altijd de meest rustige dagen zijn, is een mythe die na dit jaar weer even in de prullenbak kan. Het programma in het perscentrum mag dan rustig zijn – nu de Australiërs doorhebben hoe het Songfestival werkt, organiseren zij overal en nergens promotie-evenementen en dat betekent dat wij als Team ESC Daily door de hele stad razen om Dami Im te volgen. • Door: Steef van Gorkum •

Zo ook gisteren. Na een ochtendje monteren reisden Brandon en ik vanuit het perscentrum naar het theater in het stadscentrum waar Dami zou optreden. De zaal was stampvol en even overwogen we om vrijwel meteen weer weg te gaan. Uiteindelijk kozen we om te blijven, en met succes: het lukte me niet alleen om het optreden van Dami Im te filmen maar ook om Julia Zemiro te interviewen. De Australische commentatrice van het songfestival is in eigen land megapopulair en al lange tijd nauw betrokken bij het festival. Goede content voor ESCDaily dus.

Het gedeelte rondom de shows zelf is natuurlijk wel lekker rustgevend. Niet zozeer in fysiek opzicht – je loopt en staat veel, springt en danst op de liedjes en zingt uit volle borst “KOMEN WIJ UIT ROTTERDAM” als er per ongeluk een camera op je gericht staat – maar mentaal gezien is het uitrusten. We bezochten de show samen met Dave en het team van Eurostory, en nadat Dennis en ik na het optreden van Kroatië uitgebreid in beeld waren, stond mijn telefoon de rest van de avond roodgloeiend.

Dat Nederland door zou gaan – daaraan heb ik nooit getwijfeld. Maar ach, ik twijfelde ook niet aan IJsland en Bosnië & Herzegovina en dus was het wel heel erg fijn toen de envelop open ging en Douwe Bob definitief naar de finale mocht.

Wat mij betreft was het wel de grootste aardverschuiving in een Songfestivalshow sinds de halve finale in 2011 waar Turkije en Armenië sneuvelden. Nu waren het Griekenland en Bosnië & Herzegovina die hun 100% track record kwijtraakten, maar de grootste verrassing blijft wel dat mijn persoonlijke favoriet IJsland het niet haalde. Zo eindigde de show toch nog een beetje in mineur.

De persconferentie na afloop bevatte veel interessante quotes. Nina uit Kroatië haalde flink uit naar haar cynische landgenoten, die het festival op de hak nemen en stiekem hopen dat het weer niks wordt. “Deze is voor jullie!” zei ze strijdlustig. Uit ervaring weet ik hoe frustrerend de eeuwige clichées en complottheorieën kunnen zijn, dus ik snap het sentiment. Ook Gabriela uit Tsjechië sprak de hoop uit dat deze finaleplaats een omslagpunt voor haar land zou zijn.

Het grappigste moment was echter Douwe Bob, die vlak voor hij zijn starthelft uit de bak haalde, een Lingo-referentie maakte door “GROEN! GROEN!” te roepen. Niemand van de buitenlanders die het snapte, natuurlijk, maar de lach van Dennis en mij tetterde loeihard door de persconferentiezaal.

De afterparty was tof. Dennis en ik bleven echter niet tot het einde, waardoor we het moment misten waarop Erik Bolks met een kamerplant in zijn handen de polonaise liep. Vanavond nieuwe ronde nieuwe kansen?


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *