Live Steef: Het sterkste team ooit

Ons appartement is niet heel groot – de prijzen in Stockholm laten het niet toe om een luxe verblijfplaats a-la Wenen te boeken. En dan is twee weken op elkaars lip vast wel eens aanleiding tot spanningen. Gelukkig zijn wij een bijzonder team, met unieke en toch gelijkgezinde mensen. Een tramritje naar Globen en een gesprek aan de koffietafel in het perscentrum deden wonderen. • Door: Steef van Gorkum •

Het was werktechnisch gezien niet de gemakkelijkste dag. In de ochtend waren we relatief rustig en hoefden we geen persconferenties en interviews bij te wonen. ’s Middags wel, maar veel interviews werden verzet, en Nicky Byrne gaf zelfs helemaal geen interviews. Het feit dat we de eerste repetitie en persconferentie van Australië goed gecoverd hebben voor ESC Daily, vergoedde veel. Ik heb nog steeds het gevoel dat we hier met het sterkste team ooit zijn. De bijdragen van Dave en Erik in de liveblogs maken dat Dennis en ik onze handen vrij hebben voor de journalistiek inhoudelijke items. We zijn pas drie dagen onderweg, maar dit is vooralsnog een topfestival.

Het enige wat er nog aan ontbreekt, is een winnaar. Rusland viel tegen, en vandaag was dus de ideale kans om potentiële kapers op de kust te spotten. Ons “thuisland” Australië wordt na de repetitie van vandaag door velen als een outsider gezien. Ik ben natuurlijk niet objectief als het op Down Under aan komt, maar de vocalen van Dami Im verrasten mij wel positief.

Toch zou ik nog het allerliefste Justs uit Letland zien winnen. Zijn optreden vandaag was goed, zowel vocaal als qua beeldvoering. Er gebeurt niet veel op het podium, maar de shots zijn mooi en het optreden zou wel eens op kunnen vallen in een jaar vol overgeproduceerde acts. Servië maakte ook indruk met een klassiek optreden bij een modern lied in de stijl van Alicia Keys (en bijvoorbeeld ook Maja Keuc). Met de backing vocals erbij heeft Servië, net als ESC Daily, een heel sterk team in huis.

Israël was beter dan verwacht, en zelfs Zwitserland was niet zo knettervals als ik gevreesd had. Voor Ierland vrees ik wel een beetje. Ik ben een voorstander van grote namen op het festival en hoop altijd dat iemand als Nicky Byrne het goed doet, maar dan moet er met name aan de zang nog wat geschaafd worden. De grootste faal van de dag was echter Wit-Rusland, dat toch al kansloos was en na het inspiratieloze optreden van Ivan helemaal niet meer in de buurt van een finaleplaats gaat komen.

Al deze repetities bespiegelen we dagelijks aan onze werktafel, waar de voertaal Nederlands is omdat ook het team van Songfestival.be is aangeschoven. Daarbij wordt er veel gelachen. De Belgen houden net als wij van donkere humor en dus vliegen de opmerkingen over bijvoorbeeld Marc Dutroux over tafel. Ook met oud-commentator André Vermeulen kun je lachen; vandaag trakteerde hij ons op een uitermate cynisch maar hilarisch betoog over hoe je tegenwoordig alleen over een nieuwsonderwerp mag meepraten als je er vooral géén verstand van hebt.

WhoopiMijn hoogtepunt was echter het moment waarop Dennis mij uitdaagde om hoofdredacteur William van Wiwibloggs te attenderen op het feit dat één van zijn redacteuren sprekend op Whoopi Goldberg lijkt. Die uitdaging nam ik natuurlijk graag aan! William kon er wel om lachen en als beloning zou Dennis die avond de Subway betalen. Toen we eindelijk al ons werk gedaan hadden, was de Subway echter al dicht en dus lieten we Dave een heerlijke pasta voor ons maken.

We wilden vroeg naar bed, maar in plaats daarvan verzeilden we in een heel boeiende reeks gesprekken. Die heb ik nu kort onderbroken om jullie via deze blog op de hoogte te houden van onze verrichtingen hier in Stockholm. Hoe is het ondertussen met jullie in Nederland? Kunnen jullie de repetities een beetje volgen? Enthousiast over Douwe Bob? Als er nog iets ontbreekt aan de berichtgeving, laat het ons dan weten. We zijn hier voor jullie. Slaapzacht!


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *