Steef’s Opinie • Eigenwijsheid is een pré

Nederland is gebaat bij een eigenwijze vertegenwoordiger op het Songfestival. Een artiest die iets opvallends en uitdagends durft te doen, en zich met volle overtuiging in het avontuur stort. Maar waar vind je zo iemand? Nog steeds staan lang niet alle grote namen in Nederland te trappelen om naar het Songfestival te gaan.Door: Steef van Gorkum

It is that time of the year again, en het grote speculeren is begonnen. Wie gaat er voor Nederland naar het Songfestival? Duidelijk is al dat de TROS bij de strategie van de laatste jaren blijft: intern een grote naam aanwijzen. De resultaten van de afgelopen jaren hebben aangetoond dat dat een strategie is met potentie én valkuilen. Niet elke grote naam is per definitie geschikt.

Ik denk dat één karaktereigenschap cruciaal is gebleken voor het al dan niet slagen van de Nederlandse inzending: eigenwijsheid. We hebben iemand nodig die precies weet wat hij/zij zelf kan en wil, en die zich vervolgens grondig wil voorbereiden op het Songfestival. Niet om na te doen wat in vorige jaren goed gescoord heeft, maar om uit te zoeken hoe zijn/haar eigenheid het beste in drie minuten overgebracht kan worden.

Anouk en Ilse hadden daar duidelijke ideeën over, zo bleek destijds al in interviews vroeg in het seizoen. Trijntje liet alles (behalve de matige compositie) aankomen op het laatste moment, en vroeg toen Jan en Alleman om advies – zelf was ze blijkbaar niet zeker van haar zaak. Nu is het verleidelijk om over te gaan op namedropping, maar de waarheid is dat wij als buitenstaanders nooit het precieze karakter van een artiest kunnen inschatten. Ik zelf had bijvoorbeeld nooit verwacht dat iemand als Anouk het Songfestival zo serieus zou nemen.

Daar bovenop komt nog een ander probleem, dat de keuze in Nederland verder beperkt. Alle verbeterde resultaten ten spijt, wil nog steeds niet elke artiest naar het Songfestival. Dat is jammer, maar niet volledig Songfestival-eigen; ook in andere sporten bedanken spelers soms voor de nationale ploeg. Van de week nog schreef Steffan Kok (hoofdredacteur van Tennis.nl, een website waar ik zelf ook voor schrijf) een column over Robin Haase die bedankt voor het Nederlands team.

‘Robin Haase heeft zich niet beschikbaar gesteld. Hij geeft de voorkeur aan het spelen van een (challenger)toernooi in plaats van zijn oranje shirt aan te trekken. Ik heb daar een dubbel gevoel over. Ik vind namelijk dat een sporter, in welke sport dan ook, als de mogelijkheid zich voordoet altijd zijn land moet vertegenwoordigen.’

Kok is niet de enige die daar zo over denkt. Ook Guy Sebastian vindt uitkomen voor je land een eer, zo gaf hij aan bij zijn concert in de Melkweg waar ik vorig weekend bij aanwezig was. Sebastian ging zelfs nog een stap verder: ‘Toen ik gevraagd werd om Australië te vertegenwoordigen, dacht ik: Nee toch? Er zijn tons of people die meer geschikt zijn dan ik. […] En zo hoor je ook te denken als het gaat om zoiets groots als het Songfestival.’

Ik hoop voor Nederland op een artiest die zich zonder bedenkingen in het avontuur stort. Iemand die het een eer vindt om zich een jaar lang intensief met het liedjesfestijn bezig te houden. In Australië of Zweden liggen die mensen wellicht voor het oprapen, maar in Nederland niet. In Nederland moet je dan op zoek naar iemand die behoorlijk eigenwijs is.


1 Comment


  1. // Reply

    mag Robin haase zelf vinden wat hij vind wat het beste voor hem is ?
    Wat een flauwekul ( sorry hoor Steef) dat iemand voor zijn land MOET uitkomen .
    Misschien vind Robin Nederland met zijn multi cultie wel niks en geen eer meer om te vertegenwoordigen .
    Of past het niet in zijn schema ( het is immers zijn baan en moet er geld meeverdienen )
    Gekker wordt je stelling ook nog met het songfestival ……… Kijk naar Trijntje die door oa nationale journalisten werd afgebrand tot de grond . Nou nou wat een eer

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *