Steef’s Opinie • Er is er één jarig

Het seizoen is weer begonnen! Met de keuze voor Kopenhagen gaf de EBU het officieuze startsein voor het Songfestivalseizoen 2014. Ook ESF Magazine bouwt dit najaar weer rustig op. Te beginnen met het Hoofdredactioneel Commentaar, dat voorlopig in twee-wekelijks format terugkomt. Vandaag buigt Steef van Gorkum zich over de zomertijd: een eeuwige kwelling voor de echte fans. • Door: Steef van Gorkum •

Mijn verjaardag was ongeveer twee maanden na de finale in Malmö. Naast de mails van vrienden en de belletjes van familieleden, kwamen ook via Facebook de felicitaties binnen. “Wat staat er op je verlanglijstje?” vroeg een trouwe lezer van deze website. “Kopenhagen & Armin van Buuren,” antwoordde ik – uiteraard doelend op respectievelijk de gaststad en de Nederlandse inzending voor 2014.

Het was op dat moment verre van zeker dat het Songfestival in de Deense hoofdstad gehouden zou worden. Door het afhaken van het Parken-stadion was Kopenhagen zijn belangrijkste troef kwijtgeraakt. Wat overbleef was een opportunistisch plan met een tent, en de ambitie om een oude scheepswerf om te bouwen. Het dorpje Herning leek met de Boxen Arena de meest kansrijke kandidaat.

Op de Arena zelf was dan ook weinig aan te merken. De capaciteit sloot prima aan bij de Malmö Arena van afgelopen jaar, en Boxen kon bovendien terugkijken op uitstekende televisieuitzendingen van Deense talentenjachten. Bovendien, zo stelde het bidbook van Herning, had men door de organisatie van internationale paardensportwedstrijden de nodige evenementervaring opgebouwd.

Bij die laatste zin kon ik echter mijn lachen niet inhouden. Geen kwaad woord over Ankie van Grunsven natuurlijk, maar een internationale paardensportwedstrijd organiseren is niet hetzelfde als het grootste muziekevenement ter wereld. Het mediacircus dat op het Eurovisie Songfestival afkomt is met geen dressuurwedstrijd te vergelijken. Herning zou de toestroom van journalisten nooit voldoende op kunnen vangen – de vraag nog daargelaten of een evenement als het Songfestival niet ook gewoon thuishoort in een sfeervolle stad als Kopenhagen.

De beslissing bleef uit en mijn collega’s en ik wisselden doemscenario’s uit over de telefoon: moeten we echt op zoek naar accommodatie in Herning? De eerste verkennende mailtjes waren al de deur uit. Tijd verstreek en steeds zekerder wist ik: we moeten naar Herning. De reden voor het uitstel is immers, dat de EBU tijd nodig heeft om het hotelprobleem op te lossen. Collega Dennis van Eersel was een andere theorie toegedaan: “Ze zijn bezig om dat plan met die tent uit te werken…”

Het was zomer, de tijd van het lange wachten. En hoe langer het nieuws uitblijft, hoe langer de theorieën doorwoekeren in de hoofden van fans en journaille. In mijn hoofd sleepte ik al tijdelijke wooncontainers naar de buitenwijken van Herning, en Dennis had genoeg informatie verzameld om zelf een televisieshow vanuit een tent te kunnen organiseren – zonder hulp van de EBU.

Zes weken na mijn verjaardag is de kogel nu door de kerk: we gaan naar Kopenhagen! Niet naar de tent weliswaar, maar dat doet er al niet meer toe. Het Songfestival krijgt de setting die het verdient en de redactie van ESF Magazine weet waar ze aan toe is. Bovendien kan de EBU met een zaalcapaciteit van 10.000 de ingezette trend van schaalverkleining doorzetten. Iedereen tevreden. Ik kan niet wachten om de verpakking van mijn TROS-cadeautje af te scheuren.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *