Steef’s Opinie • Gaat het toch weer om de liedjes

Het is de week na het Songfestival. En in plaats van over de liedjes, wordt er opnieuw vooral nagepraat over onregelmatigheden in de puntenverdeling. Het gezeur komt niet uit Nederland; nu Anouk een goed resultaat heeft neergezet houden Nederlanders wijselijk de mond dicht. Het zijn dit keer de Russen die zich, ondanks hun vijfde plek, beklagen. Waarom scoorde de ballade ‘What if’ zo opvallend weinig punten in de ‘bevriende’ oud-Sovjetstaten?  • Door: Steef van Gorkum •

De vermeende ‘vriendjespolitiek’ op het Songfestival is een mythe. Dat bleek eens temeer tijdens de finale van het afgelopen Eurovisie Songfestival. Burenstemmen zijn niet gegarandeerd – ze verdwijnen als de kwaliteit van de inzending tegenvalt. Voor mijzelf was dit geen schokkende ontdekking. Maar niet iedereen kon deze feiten en inzichten zomaar accepteren.

Het ongeloof en cynisme kwam dit keer niet uit Nederland. Door de deelname en het succes van Anouk verstomde de kritiek (tijdelijk?). Er was immers even niets om over te zeuren. ‘We’ deden het goed, en dus was er vooral aandacht voor de prestaties van Anouk en in de marge ook voor de sterke liedjes uit Denemarken, Azerbeidzjan en Noorwegen. ByeAlex uit Hongarije scoorde in de post-Songfestivalweek zelfs een bescheiden hitje op de Nederlandse radiostations.

Bovendien hadden wij Nederlanders ook weinig reden om te klagen over burenstemmen. Door de unieke situatie dat zowel België als Nederland in de finale zat, werd pijnlijk duidelijk dat Nederland zelf een kilo boter op het hoofd heeft. Samen met het vaste koppeltje Roemenië – Moldavië vormden België en Nederland vorige week zaterdag het meest storende voorbeeld van onterechte puntenuitwisselingen.

En dus hielden we zelf onze mond dicht. Terecht. Elders kwam de kritiek wel op gang. Eerst in Azerbeidzjan, en daarna aansluitend in Rusland en Wit Rusland. Deze landen zijn er door de jaren heen aan gewend geraakt dat ze op elkaars steun konden rekenen. Logisch, want met name Azerbeidzjan en Rusland stuurden vaak lokale helden in met moderne liedjes en een sterk podiumoptreden. Gegarandeerd succes onder de stemmende bevolking van aangrenzende staten.

Dit jaar echter was de situatie anders. Met name voor Rusland, dat zich nu beklaagt over de lage scores die het kreeg van traditioneel bevriende landen als Bulgarije, Oekraïne en Azerbeidzjan. De Azerbeidzjaanse president schoot meteen in de stress en riep een onderzoek uit. In zijn ogen is het onmogelijk dat de Azerbeidjaanse bevolking geen punten aan Rusland heeft gegeven. De president geeft hiermee niet alleen blijk van een groot gebrek aan inzicht in het moderne Songfestival, maar ook van een volledig ongegrond wantrouwen jegens zijn eigen bevolking.

Dina garipovaInmiddels heeft de EBU bevestigd dat de uitslagen kloppen. Het stembedrijf DiGame, de notaris ter plekke en een onafhankelijke observator bevestigen: Azerbeidzjan gaf Rusland 0 punten. De Azeri en de Russen staan paf, maar zo gek is het eigenlijk niet. Rusland had dit jaar een ouderwetse inzending. Een liedje dat we in de jaren zeventig ‘een typisch Songfestivalliedje’ hadden genoemd, en dat derhalve nostalgie opwekt. Maar niet in Azerbeidzjan, Oekraïne of Bulgarije – die landen deden in de jaren zeventig nog helemaal niet mee aan het Songfestival!

Dat stukje Songfestivalhistorie kent men daar niet – die kennen we alleen in het westen. En dus is het logisch dat Rusland zijn hoogste scores dit jaar juist uit Ierland en het Verenigd Koninkrijk kreeg. West-Europese landen die in het Songfestival van weleer vaak hoge scores haalden. Zij stemden voor de oubollige ballade van Dina Garipova, terwijl de moderne Sovjetburen het links lieten liggen. Blijkt het toch nog allemaal om de liedjes te gaan.

Nb. Ook Wit Rusland en Oekraïne maakten zich na afloop van de finale boos, omdat zij zich op hun beurt benadeeld voelden door de Russen (respectievelijk 0 en 1 punt).

Nb2. Winnaar Denemarken kreeg in de finale acht keer de maximumscore 12 punten. Best netjes, maar ook opvallend dat geen van deze Douze Points gegeven werd door een buurland.

Nb3. In de eerste halve finale van dinsdag lieten de voormalig Joegoslavische landen elkaar in de puntenverdeling vrijwel links liggen. Van de vier gaf alleen Servië twaalf punten aan een ‘buur’ – Montenegro – maar Servië gaf Slovenië dan weer helemaal niets. Slovenië op haar beurt zette geen enkel buurland in zijn top 5.


8 Comments


  1. // Reply

    “Bovendien hadden wij Nederlanders ook weinig reden om te klagen over burenstemmen. Door de unieke situatie dat zowel België als Nederland in de finale zat, werd pijnlijk duidelijk dat Nederland zelf een kilo boter op het hoofd heeft. Samen met het vaste koppeltje Roemenië – Moldavië vormden België en Nederland vorige week zaterdag het meest storende voorbeeld van onterechte puntenuitwisselingen.”

    – Was dit niet de eerste keer ooit? Volgens mij was het zelfs al van 1977 geleden dat jullie nog eens 12 punten voor ons veil hadden (en dan nog met een Nederlandse zangeres.). Ik denk eerder dat het samenhorigheidsgevoel (voor het eerst sinds lang samen in de finale) een rol heeft gespeeld. De vergelijking met Roemenië en Moldavië gaat dus (vooralsnog) niet op.

    – Is het ook niet zo dat Anouk enorm populair is in België (vult 4 sportpaleizen achter elkaar, wat niet veel anderen lukt) en deze twaalf dus perfect weerspiegelt wat er in Belgisch hitland speelt?


  2. // Reply

    Nniet alles is koek en ei. Er is een video opgedoken waarin te zien is hoe er in Litouwen stemmen voor Azerbeidzjan worden geronseld. Toch denk ik dat dit soort praktijken hooguit een paar procent van de uitslag beïnvloedt, en “cultural voting” misschien 20 %. Voor het grootste deel gaat het toch echt om het lied, de zangkwaliteit en de podiumpresentatie.


  3. // Reply

    De twaalf van Nederland (maar eigenlijk elk punt) richting België snap ik nog altijd niet goed. Ik heb alle uitzendingen teruggekeken, maar ik zie gewoon niet in waarom iemand überhaupt op dat lied heeft gestemd. Volgens mij gaat het dan niet meer om het lied maar om de bange hertenogen in de koplamp die Roberto heeft? Pity votes.


  4. // Reply

    Zou het ook niet gewoon kunnen dat veel Nederlands Belgie blijkbaar gewoon een leuk liedje vonden of dat de zanger idd iets had waardoor mensen de telefoon pakten?


  5. // Reply

    Ik snap niet waarom steef en meerdere songfestival liefhebbers toch elke keer ontkennen dat er burenpunten gegeven worden. Dat er gesjoemeld wordt bij het leven en gokbedrijven en muziek industrie grote belangen hebben bij het esf. En omdat wij dit jaar verder zijn is het een bewijs ( juist de 12 punten naar België van ons zijn vaag ) onze jury heeft waarschijnlijk ” fuck you ” balkanlanden. Gezegd en maximale gedaan om de 12 naar onze buren te krijgen . Hoe verklaar je anders steef dat een lied die jullie ALLEMAAL volledig kansloos achte zo ver is gekomen ? Ik vind bovenstaande stelling erg naïef


  6. // Reply

    Bij België ging het niet zozeer om het lied als wel om de zeer slechte presentatie door Roberto; en ik was aangenaam verrast door de vooruitgang die hij gemaakt had in zang en presentatie, dus gunde hem een finaleplaats. Wat betreft de twaalf punten uit Nederland: ik vermoed dat vooral de televoters op ons buurland gestemd hebben; de vakjury zal hem lager hebben geplaatst, maar gecombineerd is hij bovenaan komen te staan. Hier kijk ik niet van op, want zoals ik al eerder zei: één keer 12 punten van een buurland is lang niet genoeg om hoog te eindigen – en België heeft ook vanuit andere landen genoeg puntjes gesprokkeld om een gedeelde elfde plaats te verdienen. Dus België bewijst eigenlijk dat het GEEN doorgestoken kaart is, aangezien de vrij hoge positie van dit land en landen als Hongarije en Malta opvallende maar aangename verrassingen zijn.
    Maar inderdaad: België en Nederland mogen nooit meer klagen over eventuele burenstemmenvan andere landen:)


  7. // Reply

    Dus corruptie betrekt zich alleen op buurlanden ? Je moet het zoeken bij belanghebbenden. Zoals goksites, Japanse en Chinese gokkers. En België heeft er zelf niks mee te maken , die was alleen maar verbaasd dat hij naar de finale mocht. Kijk de beelden nog maar eens na . Je kan tegenwoordig ook met computer bellen !!!!! Dus ook stemmen !!!!!. Sommige organisaties ( al dan niet illegaal of zogenaamd legaal ) schromen niet om computer programma’s te maken . Een investering van 50.000 levert een kleine 2 miljoen op ( en nu hoor ik mensen lachen en zeggen neeeeeeee en hahahahahaha ) droom lekker verder:) .
    Bericht gelezen dat er mensen miljoenen hebben verdiend met de komende olympische spelen vanochtend in de krant ? Maar dat gebeurd natuurlijk niet met ons eerlijke songfestival 🙂


  8. // Reply

    Bewijs, Eric? Zulke verhalen duiken elk jaar wel weer op in verband met het ESF, maar zijn nog nooit concreet bewezen. En ik geloof echt dat de EBU er alles aan doet om corruptie en sjoemelen met stemmen te voorkomen; ze hebben te veel te verliezen bij negatieve invloeden, en baat bij een eerlijke wedstrijd. Er is al een limiet op het aantal stemmen dat je kan uitbrengen, er wordt gewerkt met onafhankelijke notarissen en toetsingscommissies en ik vermoed dat er achter de schermen nog meer maatregelen worden getroffen.

    Wat betreft de uitslagen is in elk geval duidelijk dat:
    Denemarken de verdiende winnaar is, want had ook bij alleen televoting of alleen jurystemming gewonnen. Bovendien komt bijna de gehele top-tien in beide gevallen min of meer overeen (uitzonderingen daargelaten).
    De negende plek van Anouk is ook echt verdiend, gelet op de gemiddelde uitslagen (6e en 9e in semi 1, 7e en 10e in de finale); bovendien komt dit overeen met het merendeel van de (fan)polls en wedkantoren, waar Nederland zweefde tussen de vijfde en elfde plaats.
    Belgie blijkbaar zowel bij de jury’s als de televoters in de smaak is gevallen (vooral duidelijk in semi 1).
    Azerbeidzjan verdiend tweede is geworden, want heeft niet alleen van de jury’s maar ook van de televoters veel stemmen gekregen, uit vele landen.

    Mochten er werkelijk gevallen van “ronselen” of “stemmen kopen” voorkomen, dan zal de invloed op de uiteindelijke uitslag miniem zijn, omdat nooit genoeg mensen omgekocht kunnen worden om een groot verschil te kunnen maken (of men moet echt een heel land gaan omkopen, plus een gehele regering, TV-zender én vakjury – en dat zou meteen evident moeten zijn in de uitslagen).

    Al met al vind ik de uislag zoals die door de EBU is vrijgegeven geloofwaardig en transparant genoeg; en sommige “grote” verschillen tussen jury’s en televoters begrijp ik goed – zoals de hoge score van bijv. Roemenie bij de televoters: veel mensen stemmen blijkbaar nog steeds op anti-nummers en “fun”-inzendingen; daarbij kreeg de Roemeense inzending relatief veel media-aandacht, zo ook in Nederland (vergelijkbaar met de Russische oma’tjes). Ben daarom blij met de terugkeer en invloed van de vakjury’s.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *