Steef’s Opinie • Een sterk jaar in de breedte

We trappen er elk jaar weer in. In januari komen de eerste geluiden door op social media, en in februari zwengelt dat verder aan na een “verkeerde keuze” in een voorronde. In de week voor Melodifestivalen is het pleit dan definitief beslecht: dit is een slecht jaar, de liedjes zijn minder, de show wordt helemaal niks, en vroeger was alles beter. • Door: Steef van Gorkum •

Fans roepen het ieder seizoen, en dat maakt de kreten over een zogenaamd “slecht jaar” ook totaal ongeloofwaardig. De verklaring voor hun gevoelens is echter simpel: onbekend maakt onbemind. Van vorige edities zijn we de saaie inzendingen vergeten en herinneren we ons de hits die we nog maanden in de auto draaiden. De nummers van het huidige festival kennen we nog niet goed genoeg, we hebben er nog geen herinneringen mee opgebouwd.

Daarnaast worden – elk seizoen opnieuw – de beste liedjes vaak pas op het eind gekozen. Niet alleen doordat bijvoorbeeld Zweden zijn voorronde traditioneel pas op het einde houdt, maar ook omdat enkele andere grote landen traditioneel hun interne keuzes tot het laatst bewaren. Dat laatste is geen wet van Meden en Perzen, maar één ding is wel duidelijk: ons oordeel over hoe goed een jaargang is, komt vaak veel te vroeg.

Meestal wacht ik dan ook met mijn oordeel tot de ‘r’ uit de maand is – maar dit jaar liet ik mij even verleiden tot cynisme. Enkele weken lang klaagde ik tegen collega’s via Facebook en WhatsApp dat het een matig seizoen a-la 2014 zou worden. Misschien vanwege de frustratie over het verlies van Anja Nissen in de Deense voorronde? Of omdat ik nog maar de helft van de inzendingen beluisterd had?

Inmiddels ben ik beter op de hoogte en moet ik concluderen dat de vergelijking met 2014 mank gaat. Het probleem in 2014 was het gebrek aan winnaars; er waren geen uitgesproken kanshebbers waarmee we het festival in konden gaan. Zweden, Armenië, Noorwegen en Hongarije werden genoemd, maar er schortte bij iedereen wel iets aan. Bovendien zitten er nu ook veel minder echte verschrikkingen tussen dan in 2014 – hooguit Montenegro kan ik niet tot het einde uitluisteren.

Ik denk dat 2016 beter vergeleken kan worden met 2013. In dat jaar discussieerde ik met collega Dennis van Eersel, die het een matig seizoen vond omdat er weinig echte klasbakken tussen zaten van het kaliber Loreen, Zeljko Joksimovic en Roman Lob het jaar ervoor. “Maar we hebben ook geen Euro Neuro, geen Social Network Song en geen Woki mit deim Popo,” was mijn verweer.

2016 is, net als 2013, een jaar van middelmaat, een jaar dat sterk is in de breedte, maar dat de repetitieweek in gaat met slechts één uitgesproken favoriet: Rusland. Laten we hopen dat er straks in Stockholm, net als in Malmö destijds, door geweldige staging nog een titelkandidaat bij komt.

Om ervoor te zorgen dat ook jullie een genuanceerd beeld van de inzendingen van dit jaar kunnen vormen, start ESF Magazine deze week met onze vertrouwde voorwerpenrubrieken. De Glazen Bol is vandaag al van start gegaan met een nieuwe waarzegger in de persoon van Dave Boomkens, en op donderdag verschijnt de eerste van tien kersverse afleveringen Met het Mes op de Keel. Hendrik Kramer is zich intussen alweer met zijn vergrootglas op de songteksten van dit jaar aan het storten en dus kunt u zich opmaken voor Tekst onder de Loep.

Blijf ESF Magazine volgen in deze laatste weken voor Stockholm – dan bent u straks optimaal voorbereid op de repetitieweken!

Maandag: Glazen Bol & Nieuwsupdates
Dinsdag: Glazen Bol & Mes op de Keel
Woensdag: Glazen Bol & Sleutel tot Succes
Donderdag: Glazen Bol & Mes op de Keel
Vrijdag: Glazen Bol
Zaterdag: Glazen Bol & Tekst onder de Loep
Zondag: Glazen Bol & Hoofdredactioneel Commentaar


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *