Steef’s Opinie • Stockholm we komen!

Over precies vier weken vlieg ik naar Stockholm. Ik pak de zondagavondvlucht samen met Dave Boomkens, terwijl Erik, Jill, Dennis en Hendrik allemaal op een later tijdstip aansluiten. De één komt later, de ander gaat eerder weg, en nog weer iemand moet misschien tussendoor op en neer naar Nederland vliegen. Het wordt, met andere woorden, een gezellige chaos in ons appartement. • Door: Steef van Gorkum

Dat appartement hebben we overigens pas een paar weken geleden kunnen boeken. Omdat het voor velen van ons onzeker was (en in sommige gevallen nog steeds is) of ze überhaupt wel naar het Songfestival kunnen komen, moesten we lang wachten en daarmee is het appartement ook duur geworden. Stockholm is sowieso een dure stad, en de verblijfkosten vallen hoger uit dan in alle andere jaren dat ik naar het Songfestival ben gereisd.

Nu is het Songfestival altijd wel duur. Ofwel je komt terecht in een dure stad als Stockholm, ofwel je gaat naar Baku waar de relatief arme lokale bewoners hun kans grijpen om eens flink te cashen. Een appartement is dan tenminste nog weer veel goedkoper dan de officiële hotels waar de delegaties zitten. Als ik die bedragen hoor, snap ik direct waarom deelname voor sommige landen elk jaar weer op losse schroeven staat; het Songfestival kost meer dan je op het eerste gezicht zou denken.

Steef eet Manner
In Wenen konden we de kosten enigszins drukken door overdag te leven op de Manner-repen die gratis werden uitgedeeld.

Delegaties moeten hotels, vliegtickets, vervoer en voedsel betalen voor grote groepen mensen. Daarnaast maken ze nog allerlei kosten voor de podiumpresentatie van hun inzending. Ook wij moeten rekening houden met een veelvoud aan kostenposten. Wie naar het Songfestival gaat, betaalt niet alleen tickets voor de show, maar ook een appartement, een vliegreis, duur Zweeds eten en – in ons geval – camera’s en andere apparatuur. Al met al loopt zo’n tripje dan flink uit de klauwen.

De Bulgaarse Head of Delegation Joana Levieva-Sawyer wees me daarop toen ik haar in Sofia interviewde namens ESCDaily. Bulgarije kon het Junior Songfestival organiseren door subsidie van de regering, maar moest vervolgens wel alle reserves aanspreken om ook in Stockholm mee te kunnen doen. Het feit dat het JESF een financieel succes was, hielp daar uiteindelijk bij.

Andere landen kiezen ervoor om in zee te gaan met externe partners. Soms voor de lange termijn, zoals in Australië waar platenmaatschappij Sony Music aan de touwtjes trekt. Of soms voor de korte termijn, zoals in Bosnië dat puur en alleen mee kan doen omdat Deen dat in z’n hoofd heeft gehaald. In San Marino heeft Ralf Siegel na jarenlange trouwe dienst afgedaan en mag de rijke familie van Serhat nu voor de kosten opdraaien.

In Moldavië is al verscheidene keren voor een andere constructie gekozen. Daar tekent de winnaar van de voorronde een contract dat stelt dat bij gebrek aan succes een deel van de rekeningen door de artiest zelf betaald moeten worden. Het gaat daarbij vaak niet om gefortuneerde artiesten a-la Deen en Serhat, maar om doorsnee zangers en zangeressen zoals Natalia Barbu en Cristina Scarlat, die daardoor extra gemotiveerd naar het festival afreizen.

Je kunt de keuzes van al deze landen afkeuren, maar de realiteit is dat we zonder dergelijke constructies geen recordeditie van 43 landen kunnen hebben. Hoe meer landen, hoe meer diversiteit, hoe meer vreugde. Wel is het interessant om na te denken over mogelijkheden om de kosten – en dus niet alleen de participation fees – voor deelnemende landen te drukken.

Als al onze redactieleden uiteindelijk het geld bij elkaar krijgen om naar Stockholm te gaan, kunnen we hier misschien wel een interessante reportage over maken. ‘Hoe kan de EBU deelname aan het Songfestival betaalbaarder maken voor armere landen?’ Ik weet nog niet heel veel van het onderwerp af maar ik zou me er graag eens in verdiepen. En als jullie suggesties of ideeën hebben, hoor ik die graag!


1 Comment


  1. // Reply

    Helemaal mee eens. Denk je overigens dat er bij de bekendmaking van het repetitive-schema ook wat gedaan is aan kostenbespraing? Een dag / Twee dagen minder repeteren? Geen aparte dagen meer voor de 6 finalisten?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *