Succesverhaal (1) • Azerbeidzjan

Zes landen hebben altijd de Songfestivalfinale gehaald. Azerbeidzjan, Bosnië & Herzegovina, Griekenland, Oekraïne, Roemenië en Rusland houden gezamenlijk dit perfecte record in handen. In het kader van ons najaarsthema ‘Tien jaar halve finales’ gaat ESF Magazine op zoek naar het Succesverhaal achter deze statistiek. Deze week in aflevering 1: Azerbeidzjan.  • Door: Hendrik Kramer •

Jonge Deelnemer

De entree van Azerbeidzjan was nog maar zes jaar geleden met Day after Day van Elnur en Samir. Een opvallende inzending waarbij de eeuwige strijd tussen goed en kwaad werd uitgebeeld door een engel en een duivel. Direct bij haar debuut stootte Azerbeidzjan door naar een achtste plaats in de finale.

Day after Day was ook meteen de meest excentrieke inzending uit het land, dat vervolgens vooral vrij normale popliedjes stuurde. En met succes: nooit ontbrak Azerbeidzjan in de top tien van de finale. De achtste plaats van 2008 is nog steeds het ‘slechtste’ resultaat uit de relatief korte Songfestivalhistorie van de Kaukasus-staat, en in 2011 was er zelfs een zege voor Running Scared. Wat is de reden voor dit ongekende succes?

AzerbaijanProfiel Azerbeidzjan

  • Deelnemer sinds: 2008
  • Aantal halve finales overleefd: 5
  • Minste inzending sinds ’04: ‘Day after Day’ (8e in de finale)
  • Beste inzending sinds ’04: ‘Running Scared’ (winnaar)

Wat je van ver haalt is goed?

Wie kijkt naar de componisten van de Azerbeidjaanse inzendingen, ziet direct de buitenlandse invloed. Zweden tekenden voor de inzendingen van 2010-2012, terwijl in 2009 een Duitser en een Griek bij elkaar werden gezet. In 2013 was er opnieuw een Griek bij de productie betrokken – Azeri kwamen er opnieuw niet aan te pas.

Zou dit het succes verklaren? De Zweden staan immers bekend om hun componisten en producers. Na Amerika en Engeland zijn ze het grootste muziekland ter wereld. Azerbeidzjan kiest bewust voor grote buitenlandse namen om zo aansluiting te vinden bij de rest van Europa. Het maakt de inzendingen niet altijd even authentiek, maar wel modern en uiterst sterk.

De beste mensen

Azerbeidzjan slaagt er jaar in, jaar uit in om de beste mensen bij elkaar te vinden. Het doel is om heel Europa aan te spreken, en dat lukt duidelijk. Naast de compositie wordt ook over de act en het camerawerk altijd goed nagedacht – dit was het belangrijkste geheim achter het succes van Hold me dit jaar. De Azeri weten dat het ook om VISIE gaat.

Ondanks de korte historie mag Azerbeidzjan zich nu al een groot Songfestivalland noemen. Hoe lang het succes zal aanhouden, weten we niet, maar de strategie lijkt nog niet uitgeput: veel goede mensen bij elkaar zoeken & visueel uitpakken. Geld speelt hierbij een belangrijke rol, want hoe krijg je anders de beste mensen bij elkaar? Theorieën dat Azerbeidzjan zijn geld ook op minder sportieve manieren gebruikt, blijven vooralsnog zonder enige grond.

In tijden van crisis waarin een landen moeten bezuinigen op de Publieke Omroepen, en sommigen zelfs overwegen te stoppen, heeft Azerbeidzjan echter wel een flinke financiële voorsprong. Het land lijkt daarom een blijvertje in de top tien.


2 Comments


  1. // Reply

    De spijker op zijn kop dit stukje en alles klopt. Echter wel zijn het songs die gauw vergeten worden en je zelden of nooit meer hoort. Running scared is een winnaar die we zelden of nooit meer horen. Beetje een anonieme winnaar ( in een overigens ook niet best jaar ).
    Het jammere vind ik dat hieruit ook blijkt dat geld bepalend is voor creativiteit en over omkoping etc etc is idd niks bewezen maar ook is het tegenovergestelde niet bewezen.
    Nu gaan tegenstanders zeggen maar anouk hield het wel simpel en was ook succesvol. Nu me dikke gat !!!!! er zat een flinke buidel met geld achter de plannen,promotie en fratsen van Anoukie waar ik overigens blij mee was.


  2. // Reply

    Succes kun je inkopen, dat bewijst Azerbeidzjan met het flink investeren in de song and vision. Je zult uit Azerbeidzjan ook nooit een veel te dikke negerin of lelijke lilliputter op het podium zien staan (op hun debuut na dan, maar toen begrepen ze het gewoon nog niet). Het zijn verder altijd vlekkeloze liedjes met mooi uitziende artiesten met mooi doordachte act. Daarmee wordt het wel heel erg op safe spelen en verlies ik mijn interesse.

    Of Azerbeidzjan ook op diverse manieren stemmen inkoopt (met miljoenen euro’s kun je veel) zal denk ik nooit bewezen kunnen worden. Of omdat het niet gebeurt of omdat men leep genoeg is.
    Onschuldig tot het tegendeel bewezen, klopt juridisch en journalistiek gezien wel, maar Azerbeidzjan is tóch wel mijn favoriete zondebok, als het gaat om partypoepen. 😛

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *