Succesverhaal (2) • Bosnië & Herzegovina

Zes landen hebben altijd de Songfestivalfinale gehaald. Azerbeidzjan, Bosnië & Herzegovina, Griekenland, Oekraïne, Roemenië en Rusland houden gezamenlijk dit perfecte record in handen. In het kader van ons najaarsthema ‘Tien jaar halve finales’ gaat ESF Magazine op zoek naar het Succesverhaal achter deze statistiek. Deze week in aflevering 2: Bosnië en Herzegovina. • Door: Dennis van Eersel •

Prestatiedrang van een verscheurde natie

Al in 1993, middenin in een bloederige burgeroorlog, debuteerde Bosnië-Herzegovina op het songfestival. Pas zes jaar later eindigde het land voor het eerst in de top-10. Daarna waren de resultaten weer slecht, tot de komst van de halve finales in 2004. Een variëteit van folk-, rock-, disco- en ballads kwam voorbij en de uitkomst was altijd hetzelfde: Bosnië haalde de finale.

In die finale waren de resultaten nog altijd wisselend. Het innemende Lejla van de groep Hari Mata Hari was met een derde plaats in 2006 overduidelijk de piek in de prestatiecurve van Bosnië-Herzegovina. De top tien van de finale werd ook gehaald in 2004, 2008, 2009 en 2011. De achttiende plaats van Maya Sar in 2012 bleek de slechtste eindnotering in de finale sinds de invoering van de halve finales. Het land blijkt de gave te hebben om nummers in te sturen die in een klein deelnemersveld er bovenuit steken – maar het zijn ook inzendingen die vervolgens in een grote finale kunnen ondersneeuwen.

AzerbaijanProfiel Bosnië & Herzegovina

  • Deelnemer sinds: 1993
  • Aantal halve finales overleefd: 7
  • Minste inzending sinds ’04: ‘Korake ti znam’ (18e in de finale)
  • Beste inzending sinds ’04: ‘Lejla’ (3e in de finale)

Pieken en dalen

De cijfers ondersteunen die theorie over de Bosnische inzendingen. De groep Regina ging van een derde plaats in de halve finale naar een negende plek in de eindnotering. Vukašin Brajić ging van 8 naar 17 en Maya Sar zelfs van 6 naar 18. Als er al sprake is van vriendjespolitiek of een blok burenstemmen, dan zou dit zich juist in de finale moeten uiten. Daar stemmen alle ‘vrienden’ of buren immers in mee.

Of heeft het toch gewoon te maken met de kwaliteit van de inzendingen? Het deelnemersveld in de voorrondes is ook kleiner, waardoor een “mindere” inzending eerder in de top-10 eindigt dan in de finale het geval is.

Toch blijft het een knappe prestatie. Waar andere Joegoslavische landen allemaal weleens de finale misten, heeft Bosnië de eerste schifting altijd overleeft. Je kan niet anders dan concluderen dat kwaliteit een belangrijke rol speelt.

Het Bosnische groepsgevoel

Het geheim van de Bosnische inzendingen? Staging, tijdig nadenken over het totaalplaatje. De inzendingen van Hari Mata Hari, Regina, Vukasin Brajic en Dino Merlin hebben één ding gemeen. De groep artiesten op het podium straalt een sterk gevoel van saamhorigheid en oprechtheid uit. De climax van het lied, waarin iedereen op het podium een functionele krachtige rol speelt, wordt vaak sterk in beeld gebracht en benadrukt.

Mede vanwege bezuinigingen werd het optreden van Maya Sar in Bakoe sterk uitgekleed. De compositie leende zich weer uitstekend voor zo’n climax met een hele groep muzikanten in beeld. Toch stond de zangeres eenzaam en alleen op het podium. Mogelijk heeft het punten gekost, getuige de laagste klassering voor Bosnië sinds de invoering van de halve finales. Ook een reden voor het land om te zeggen: ‘Wij doen alleen maar mee als wij ook de benodigde kwaliteit kunnen insturen die men van Bosnië gewend is’. Een mooi streven waardoor de statistiek van 100% kwalificatie voor Bosnië & Herzegovina voorlopig intact zal blijven.


1 Comment


  1. // Reply

    Je kunt ook als volgt redeneren:
    In een klein deelnemersveld telt een buurland zwaarder mee dan in een grote finale waara rond de 40 landen stemmen en dus is de finale-val op die manier ook wel weer te verklaren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *