Succesverhaal (4) • Oekraïne

Zes landen hebben altijd de Songfestivalfinale gehaald. Azerbeidzjan, Bosnië & Herzegovina, Griekenland, Oekraïne, Roemenië en Rusland houden gezamenlijk dit perfecte record in handen. In het kader van ons najaarsthema ‘Tien jaar halve finales’ gaat ESF Magazine op zoek naar het Succesverhaal achter deze statistiek. Deze week in aflevering 4: Oekraïne. • Door: Hendrik Kramer •

Korte geschiedenis

Oekraïne maakte zijn debuut in 2003. Olexander werd met Hasta La Vista 14e net achter onze Esther Hart. Een jaar later was het met Ruslana en Wild dances meteen raak. In 2005 mocht Kiev al zijn eerste Eurovisie Songfestival organiseren. Het was in een politiek roerige tijd in Oekraïne. De inzending, Greenjolly met Razom naz bahato, was dan ook een protestlied. Ze werden er slechts 19e mee.

In 2006 wist Tina Karol met het zeer toegankelijke nummer Show me your love een 7e plek in de finale te pakken. In 2007 kwam een tweede overwinning zeer dichtbij met de travestiet Verka Serduchka die tot een van de favorieten gerekend werd. Veel fans zullen zijn/haar inzending Dancing Lasha Tumbai nog wel kunnen herinneren. Een jaar later in Belgrado pakte Oekraïne opnieuw het zilver met het moderne nummer Shady Lady gezongen door Ani Lorak.

In 2009, na het herinvoeren van de jury’s, viel het resultaat in de finale tegen voor Svetlana Lobada. Ze werd slechts 12e met Be My Valentine. Sweet People van Alyosha wist in 2010 wel de top tien te halen met 108 punten. In 2011 viel Mika Newton op met haar ballad Angel en dit mede dankzij de zandkunst op het podium. Een inzending die overigens na veel gesteggel en gedoe werd gekozen. Na afloop van de nationale finale bleek dat het stemmen niet helemaal eerlijk verlopen was. Oekraïne wist in elk geval de vierde plaats te bereiken.

Be My Guest van Gaitana was bedoelt als een soort welkomstlied van het EK voetbal dat dat jaar in Polen en Oekraïne werd gehouden. Het haalde de finale wel, maar blijkbaar waren niet genoeg mensen er van gecharmeerd en werd het 15e. Vorig jaar bewees Oekraïne weer dat ze niet voor niets in de finale staan. Zlata Ognevich zette met het bombastische Gravity een uitstekend resultaat neer. Met 214 punten pakte Oekraïne het brons in Malmö.

OekraineProfiel Oekraïne

  • Deelnemer sinds: 2003
  • Aantal halve finales overleefd: 8
  • Minste inzending sinds ’04: ‘Razom nas bahato’ (19e in de finale)
  • Beste inzending sinds ’04: ‘Wild dances’ (1e in de finale)

Het geheim

Oekraïne heeft nog nooit een finale gemist. Wat is het geheim? Voor we daar antwoord op proberen te geven moet ook worden opgemerkt dat niet alle bijdragen het even goed deden. Oekraïne eindigde in 2005, 2009 en 2012 buiten de top tien van de finale. De andere zeven jaren lukte dit wel. Valt er als we naar deze liedjes kijken een patroon te ontdekken?

Wat opvalt is dat Oekraïne altijd uitpakt met de act. Gewoon een liedje zingen zonder poespas, dat is er voor de Oekraïense deelnemers niet bij. De acts van Oekraïne zijn vaak echte eye-catchers en blijven lang op het netvlies van de kijker gebrand. De ballad van Mika Newton was muzikaal gezien niet eens zo bijzonder, maar door de zandkunst onthouden mensen het wel beter. Aan het eind van een hele rits liedjes, waarvan de helft al is vergeten, is ‘dat lied met het zand’ in het geheugen blijven steken. Ook andere Oekraïense inzendingen werden voorzien van berenvellen, reuzenraden, led-schermen, hoornblazers en een sprookjesfiguur van 2 meter 32.

De liedjes uit de Oekraïne zijn ook vaak heel modern en sluiten prima aan bij de muzieksmaak in de rest van Europa. De inzendingen zijn vaak westers – enkele uitzonderingen daar gelaten. Het is dus een combinatie van een goede act en een goed lied. Het valt daarbij te prijzen dat het land soms kiest voor gewaagde inzendingen zoals bijvoorbeeld Greenjolly – Oekraïne kiest voor afwisseling.

Dit wordt wellicht ook versterkt door de herinvoering van de vakjury’s. Het beproefde recept van een mooie jonge dame met een hippe song blijkt niet elk jaar te smaken en daarom moest ook Oekraïne in 2011 uitwijken naar de ballad. Maar dan wel op zijn Oekraïens: zorg dat het visuele plaatje blijft hangen.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *