Succesverhaal (7, slot) • Conclusies

Zes landen hebben altijd de Songfestivalfinale gehaald. Azerbeidzjan, Bosnië & Herzegovina, Griekenland, Oekraïne, Roemenië en Rusland houden gezamenlijk dit perfecte record in handen. In het kader van ons najaarsthema ‘Tien jaar halve finales’ gaat ••ESF Magazine•• op zoek naar het Succesverhaal achter deze statistiek. Deze week de slotaflevering 7: Conclusies. • Door: Hendrik Kramer •

In deze afsluitende aflevering zetten we de feiten nog eens helder op een rijtje. Wat zijn de belangrijkste eigenschappen van de succeslanden, en kunnen we daarmee een logisch wensenlijstje opstellen? Immers zijn er ook lijsten met minder succesvolle landen, waaronder Nederland, die wellicht staan te trappelen om ook eens een goede serie neer te zetten. Ook is het interessant om de toekomstperspectieven voor de zes ‘onfeilbaren’ te bekijken.

Vrijwel alle succeslanden hebben een duidelijke muzikale lijn door hun inzendingen lopen; al betekent dat niet altijd een traditionele sound. Met name Azerbeidzjan kiest vrijwel zonder uitzondering voor mainstream pop met Amerikaanse invloeden. Bosnië & Herzegovina daarentegen heeft de authentieke ballades niet geschuwd, en Roemenië stuurt vaak (in tegenstelling tot Nederland) zijn nationale exportproduct naar het Songfestival: dancemuziek. Griekenland combineert traditionele liraklanken graag met gelikte deuntjes. Rusland en Oekraïne kiezen voor wat meer afwisseling, doorgaans zonder kwaliteit in te boeten.

Ook in de beeldplaatjes zijn veel van deze landen meesters. De Roemenen blijven wat achter, hoewel ‘Playing with fire’ uiterst doordacht was. Bosnië & Herzegovina drukt zijn stempel op het festival met het typerende groepsshot tegen het einde van veel inzendingen. Maar de absolute meesters zijn de Oekraïners: elk jaar opnieuw wordt er weer een truc uit de hoge hoed gehaald. De led-schermen in 2012 en de zandkunst in 2011 zijn slechts enkele voorbeelden.

Sleutel tot succes

Een sterke compositie en een goed beeldplaatje. Tot zover weinig nieuws onder de zon; dit willen we allemaal wel. Maar hoe bereik je de constante perfectie die nodig is om zo’n serie neer te zetten? semifinal winnersHet verhaal van Azerbeidzjan is daarbij bekend: de regering wil dolgraag iets van Baku aan de Westerse wereld laten zien, en steekt om die reden veel geld in het Songfestival. Ook in Rusland kijkt men niet op een cheque meer of minder – met dit verschil dat de Russen het geld vaak in hun eigen componisten en regisseurs steken, terwijl de Azeri indien nodig kwaliteit uit het buitenland importeren.

Geld is, zoals in elke sport, een sleutel tot succes. Maar het is niet per se een vereiste. Belangrijker is de motivatie die eraan ten grondslag ligt. Elk land heeft hierin z’n eigen verhaal. Bosnië & Herzegovina bijvoorbeeld heeft jarenlang het Songfestival gebruikt in zijn pogingen een nationale eenheid te creëren. Voor Griekenland paste Songfestivalwinst in 2005 perfect in een periode waarin ook het EK voetbal werd gewonnen én de Olympische Spelen werden georganiseerd.

Toekomstperspectief

Zolang de oliebronnen niet opdrogen, is het waarschijnlijk dat Azerbeidzjan en Rusland ook in de komende jaren met steengoede inzendingen blijven komen. Ook Oekraïne, als koning van de visuele hoek, lijkt een blijvertje in de volgende finales. Griekenland lijkt vorig jaar de switch naar vakjuries gemaakt te hebben – maar de financiële problemen vragen om enige voorzichtigheid.

In Bosnië & Herzegovina is de interne strijd recent opgelaaid rondom de census. Ook daar blijft het dus afwachten of de motivatie gehandhaafd blijft. Roemenië tot slot kan beide kanten op. Het land is tot nu toe de minst succesvolle van het zestal, maar heeft met de eigen dancesound een uniek wapen in handen waarmee het ook zomaar een keer naar winst zou kunnen doorstoten.


1 Comment


  1. // Reply

    Het is een leuke reeks geworden! Had ik op voorhand niet meteen gedacht 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *