Tekst onder de Loep 2015 (3) • PORTUGAL

In ‘Tekst onder de loep’ nemen de redacteuren Hendrik Kramer en Erik Bolks van ••ESF Magazine•• in de aanloop naar het songfestival de teksten van diverse inzendingen onder handen. Doel is niet om te oordelen, maar om te analyseren. Door te benoemen wat je anders voor normaal aanneemt, komt misschien de diepere betekenis naar boven.

Vandaag in aflevering 3:
PORTUGAL met ‘Há um mar que nos separa’

Portugal 2015 Leonor Andrade

Leonor zal in Wenen in het Portugees zingen. De Engelse vertaling van haar liedje is hier te vinden. Miguel Gameiro schreef de tekst. • Door: Hendrik Kramer •

Zee die ons scheidt
Het is drie uur in de ochtend.
En de regen valt.
Op straat
Raakt een diep verlangen mij.

Het liedje begint met een tijdsaanduiding. Het is drie uur in de ochtend, midden in de nacht dus. Het regent. Dat is vaak een aanduiding dat er iets naars aan de hand is. De persoon in kwestie bevindt zich op straat en de letterlijke vertaling van de Portugese tekst zegt dat ze een steek in haar borst voelt. Er mist dus iets van binnen – ze verlangt ergens naar.

Ik probeer om het recht te zetten.
Geen enkele wil om dat te doen.
Ik ben mezelf niet.
Als jij niet bij me bent.

Er is iets gebeurd wat ze recht wil zetten. We weten nog niet wat. De volgende zin lijkt de eerste tegen te spreken. Ze probeert het wel om het recht te zetten maar ze heeft geen enkele wil om dat te doen. Komt dat omdat ze zichzelf niet is? We ontdekken nu dat er iemand is die ze mist. Blijkbaar is de relatie deze nacht uitgegaan.

Als het de zee is die ons scheidt.
Dan zal ik het droogleggen door verlangen.
En je tegen mijn borst aandrukken.
In een kus gemaakt van verlangen.

Nu begint het meer poëtische gedeelte van het liedje. De zee als symbool van scheiding tussen twee geliefden. De zee die drooggelegd wordt door verlangen. Het verlangen moet de scheiding als het ware opheffen. Kussen en iemand tegen je aandrukken zijn tekenen van fysiek verlangen. Een kus die gemaakt is van verlangen wijst op de drang om weer bij elkaar te zijn.

Ik heb nog steeds
je handen op mijn gezicht.
En de smaak van honing
van je mond.

In deze strofe gaan we terug naar het verleden. Het verlangen wordt opgewekt met herinneringen. Ik heb nog steeds je handen op mijn gezicht en de smaak van honing van je mond. De zintuigen worden geactiveerd door het verlangen. Een mond die naar honing smaakt vinden we o.a. ook terug in de Bijbel. Honing staat symbool voor het goede van het leven waarvan je mag genieten, maar het kan ook op verleiding wijzen.

Gek was de nacht
toen ik je ontmoette.
Droevig was de opgang
toen ik je kwijtraakte.

Hier wordt het contrast beschreven tussen de vreugde van het bij elkaar zijn en het verdriet wanneer er een scheiding plaats vindt. Hier staat de nacht voor het plezier, maar zodra de zon opkomt is het voorbij en wordt de waarheid zichtbaar. Hij heeft haar verlaten. Het genot was maar van korte duur.

Als het de zee is die ons scheidt.
Dan zal ik het droogleggen door verlangen.
En je tegen mijn borst aandrukken.
In een kus gemaakt van verlangen.

De tekst van Há um mar que nos separa is geschreven door Miguel Gameiro. LEES HEM HIER TERUG.

VOOR EERDERE BIJDRAGES IN DE RUBRIEK ‘TEKST ONDER DE LOEP’ KLIK HIER


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *