Verborgen parels • Hendrik (4)

In 60 jaar songfestival zijn er veel mooie, goede, spectaculaire en memorabele nummers voorbij gekomen. ESF Magazine zet zulke onbekende parels op een rij, om ook de niet-kenners warm te maken voor het songfestival. Het songfestival heeft namelijk veel meer te bieden dan alleen ‘Ding a dong’, ‘Eres tu’, ‘Waterloo’ en ‘Ein Bisschen Frieden’. In het kader van het jubileumjaar geven de redactieleden van ESF Magazine ieder tien favorieten die niet in de bekende rijtjes staan. Winnaars of Nederlandse inzendingen zijn verboden terrein! Vandaag het lijstje van • Hendrik Kramer •

Estland 1997, Maarja-Liis Ilus met ‘Keelatud maa’, achtste met 82 punten
Dit is wel een van mijn alltime favorieten. De derde inzending van de Noordelijkste Baltische staat. Keelatuud Maa betekent het verboden land. De pas 17-jarige Maarja zingt dat ze haar geliefde uit het verboden land wil halen. Een prachtige ballade gezongen in de eigen Estse taal die verwant is aan het Fins maar toch minder scherp klinkt en ook wel iets liefs heeft:

Denemarken 1995, Aud Wilken met ‘Fra Mols til Skagen’, vijfde met 92 punten
Bij de fans is dit nummer wel aardig bekend maar bij de leek denk ik niet. Toch is het echt de moeite waard. In mijn lijst staan 3 nummers uit 1995. Een jaar waarin heel veel rustige liedjes meededen en waarbij Nederland door het slechte resultaat van Willeke Alberti moest overslaan. Het liedje van Aud Wilken maakt een ontspannen indruk en heeft toch een pakkend refrein. Als je naar Aud luistert is het net alsof je met haar mee op reis gaat:

België 1969, Louis Neefs met ‘Jennifer Jennings’, zevende met 10 punten
En nu dan dit leuke en tijdloze liedje uit 1969. Misschien verbaast het dat ik zo’n oud liedje in mijn lijstje heb staan, maar toch kan ik de muziek uit de jaren ’60 erg waarderen. Dat ik dit liedje op het spoor ben gekomen komt echter door een modernere uitvoering op de Belgische televisie. Het origineel is nog veel beter. Het liedje heeft een leuke tekst en een leuke melodie en je zingt het gemakkelijk mee:

België 1990, Philippe Lafontaine met ‘Macédomienne’, twaalfde met 46 punten
TDeze Franstalige inzending uit 1990 lijkt misschien wel een beetje op de IJslandse van 1995. Een man die een liefdeslied zingt voor zijn geliefde, in dit geval een Macedonische vrouw. Macedomienne doet wel veel melancholischer aan en dat is ook wat ik zo kan waarderen aan deze inzending. Doordat het nummer in het Frans gezongen wordt komt het melancholische nog beter tot zijn recht:

Frankrijk 1981, Jean Gabilou met ‘Humanahum’, derde met 125 punten
Opnieuw een Franstalige inzending in mijn lijst en weer door een man gezongen. En als je luistert zul je ook weer merken dat het een ballad is. Het is geen liefdeslied maar bezingt de wens dat we allemaal in vrede met elkaar samenleven. Het achtergrondkoor bij dit nummer is ook weer supergoed in combinatie met de bijna huilende stem van Jean in het refrein:

Ierland 1998, Dawn Martin met ‘Is Always over now’, negende met 64 punten
Ierland heeft in de jaren 90 veel mooie ballades ingezonden die ook vaak verdiend gewonnen hebben. Dit nummer is ook een ballad, maar is toch veel meer poppy dan de vorige Ierse inzendingen. Toch vind ik het een prima nummer om op repeat te zetten. De melodie is pakkend en Dawn heeft een prima stem. In het achtergrondkoor o.a Paul Harrington (1994). Voor Ierse begrippen scoorde Dawn laag, ze werd 9e.:

Spanje 2010, Daniël Diges met ‘Algo pequeñito’, vijftiende met 68 punten
Soms zijn er van die liedjes die je pas na een paar keer luisteren kunt waarderen. Dit nummer moest bij mij eerst groeien maar toen het dat eenmaal had gedaan stond het toch wel een paar keer in mijn playlist. Wat ik waardeer aan het nummer is dat het niet de typische spaanse disco is, maar ook geen dik aangezette ballade. In dit liedje zit een soort circus/kermis deuntje. Je beweegt mee met de muziek die afwisselend langzaam en dan weer sneller gaat. Daniel mocht zijn liedje 2x uitvoeren door een grapjas die het podium opklom. Hieronder de video van het verstoorde optreden:

Cyprus 1995, Alexandros Panayi met ‘Sti fotia’, negende met 79 punten
Dit nummer lijkt misschien een vreemde eend in de bijt als je mijn lijstje tot nu toe hebt bekeken. Toch breek ik ook graag een lans voor Sti Fotia. Dit nummer is veel bombastischer dan de andere nummers in mijn lijstje. Wat ik vooral waardeer aan het lied is de stem van Alexander Panayi. In combinatie met de trommels is dit echt een verborgen parel:

IJsland 1995, Bo Halldórsson met ‘Nuna’, vijftiende met 31 punten
Het IJslands vind ik een prachtige taal om naar te luisteren. Het is een van de weinige talen die amper invloed heeft ondervonden van andere talen. Dit lied ben ik eigenlijk pas sinds kort op het spoor gekomen. Deze ballade doet een beetje Disney-achtig aan. Het is misschien niet een heel bijzonder lied maar de melodie is prachtig en ook het achtergrondkoor is ijzersterk:

San Marino 2011, Senit met ‘Stand By’, zestiende in halve finale met 34 punten
Kennen jullie dit nummer nog? Ik denk het niet. Het is namelijk vrij roemloos afgegaan in de eerste halve finale in Dusseldorf, waar ik zelf aanwezig was en waar ik goede herinneringen aan heb. Dat is echter niet de reden dat ik dit nummer in mijn lijstje heb staan. Zoals veel songfestivalfans kennen wij de meeste liedjes al ruim voor de finales in mei en hebben we allemaal zo onze favorieten. Het liedje van San Marino heb ik al vrij snel omarmd in 2011. Het is een eenvoudige doch mooie ballade met een refrein dat toch in je hoofd blijft zitten. Het is niet bombastisch of ingewikkeld en misschien dat het daarom ook wel zo snel vergeten is. Ik vind het in elk geval een mooi liedje en ik wil het daarom bij deze nog een keer onder jullie aandacht brengen:

WIL JE NOG MEER VERBORGEN PARELS BEKIJKEN? KLIK VOOR DE LIJSTEN VAN ONZE ANDERE REDACTEUREN OP DEZE LINK


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *