Verborgen parels • Erik (6)

In 60 jaar songfestival zijn er veel mooie, goede, spectaculaire en memorabele nummers voorbij gekomen. ESF Magazine zet zulke onbekende parels op een rij, om ook de niet-kenners warm te maken voor het songfestival. Het songfestival heeft namelijk veel meer te bieden dan alleen ‘Ding a dong’, ‘Eres tu’, ‘Waterloo’ en ‘Ein Bisschen Frieden’.In het kader van het jubileumjaar geven de redactieleden van ESF Magazine ieder tien favorieten die niet in de bekende rijtjes staan. Winnaars of Nederlandse inzendingen zijn verboden terrein! Vandaag het lijstje van • Erik Bolks •

Slovenië 1995, Darja Svajger met ‘Prisluhni mi’, zevende met 84 punten
Op voorhand nog door de bookmakers getipt als winnares! Maar de tweede bijdrage van Slovenië als onafhankelijk land kon de favorietenrol niet waarmaken. Darja stond als enige alleen op het podium en zoog al mijn aandacht naar zich toe met het optreden van deze songfestival ballade ‘volgens het boekje’. Gefascineerd keek ik de volle 2.43 naar ‘Luister naar mij’. Samen met Maja Keuc en Omar Naber de beste Sloveense bijdrage aan het songfestival. Vier jaar later zou Darja het nogmaals mogen proberen met ‘For a thousand years’ in een minder flatteus geel kleed, dat er waarschijnlijk voor zorgde dat zij toen de top 10 niet haalde.

Rusland 1997, Alla Pugatcheva met ‘Primadonna’, vijftiende met 33 punten
Zo jammer dat de rest van Europa de schoonheid van deze toegankelijke ‘zwanenzang-act’ niet begreep. Alla stond het op podium, als een dronken lor, maar zong perfect deze typisch Russische meedeiner. Het lied gaat over een diva, en dat terwijl Alla in haar thuisland zelf een diva is met miljoenen verkochte albums. Aan het einde van het lied ‘dronk’ zij de microfoon leeg alsof het een glas vodka was. Alles zit hier in: toegankelijke melodie, iets melancholisch, Russische kozakken, een modulatie, dramatiek. De Nederlandse vakjury kon het als één van de weinige wél waarderen en zette haar op de derde plaats. Wat mij betreft terecht.

Noorwegen 1994, Elisabeth Andreassen & Jan Werner Danielsen met ‘Duett’, zesde met 76 punten
Op dit duet heb ik ooit nog een Nederlandse tekst geschreven. Dat geeft al wel aan dat ik gegrepen was door de schoonheid van deze door de ‘Beauty & the Beast’ met zoveel vakmanschap uitgevoerde ballade. De zangeres Elisabeth Andreassen, die liefkozend vaak ‘Bettan’ genoemd wordt, deed maar liefst drie keer mee voor Noorwegen en ook nog één keer voor Zweden. Dit jaar zit ze wéér in de Noorse selectie! Jan Werner Danielsen was dertig jaar oud toen hij eind september 2006 overleed aan een hartstilstand. 

Duitsland 1977, Silver Convention met ‘Telegram’, achtste met 55 punten
Wie opgegroeid is met ABBA, kan niet om deze bijdrage heen. Duitsland was in de jaren voor Ralph Siegel hipper dan hip met deze bijdrage. Het kon de favorietenrol niet waarmaken en komt eigenlijk ook nooit voor in overzichten, terwijl het in die tijd een heel modern en toegankelijk lied was. Ik twijfelde nog even of ik van Duitsland uit de jaren ’70/’80 toch niet Katja Ebstein, Mary Roos, Gitte of Joy Fleming had moeten kiezen. Uiteindelijk heb ik gekozen voor de minst bekende en enige echte discoplaat. 

Frankrijk 1992, Kali met ‘Monté la riviè’, achtste met 73 punten
De Fransen hebben enkele prachtige inzendingen gestuurd die soms wel, maar meestal niet hoog gewaardeerd werden. Met Natasha St.Pier hadden zij in 2001 misschien moeten winnen met het prachtige ‘Je n’ai que mon âme’ (4e), of anders toch minstens in 1991 met Amina (2e). Ook Patricia Kaas was memorabel. Toch plaats ik hier de veel minder bekende bijdrage van Frankrijk, omdat deze eigenlijk altijd vergeten wordt. ‘Monté la rivié’ zong Kali half in het Creools. Telkens als ik deze relaxte reggae-bijdrage langs hoor komen, hum ik ‘m mee en word ik meegezogen in de positieve sfeer. 

Polen 1997, Anna Maria Jopek met ‘Ale jestem’, elfde met 54 punten
Polen zat in hun beginjaren tot en met 1997 steeds in mijn persoonlijke top 3. Elke bijdrage bezorgde mij op een of andere manier kippenvel. Daarna ging het rap bergafwaarts met de kwaliteit van de Poolse inzendingen. Ik had dus elk van de vier bijdragen kunnen nemen, maar kies voor de bijdrage van Ana Maria Jopek, omdat zij mij altijd mateloos geboeid heeft met dit opzwepende nummer. 

Noorwegen 2003, Jostein Hasselgård met ‘I’m not afraid to move on’, vierde met 123 punten
Een pareltje omdat ik hem destijds niet zo bijzonder vond, maar later des te meer ben gaan waarderen. Tijdens de Oslo 2010 rehearsal-week heb ik Jostein dit lied live op een zaterdagmorgen horen spelen in een soort kerkdienst ‘Eurovisiestijl’ waar meerdere oud-deelnemers hun bijdrage zongen. Daarbij viel op dat Noorse bijdragen toch vaak een religieuze boodschap in zich hebben met een mooie en bemoedigende tekst. Dit lied kwam ook voorbij tijdens de Breivikherdenking. Structureel ondergewaardeerd in de diverse Songfestivallijstjes, maar destijds nog wel op waarde geschat.

Griekenland 1992, Cleopatra met ‘Olou tou kosmou I elpida’, vijfde met 94 punten
Bij de parels hoort een bijdrage uit Griekenland of Cyprus uit begin jaren ’90. Beide landen stuurden met grote regelmaat prachtige bijdragen met cultuur-ethnische invloeden en in de eigen taal. Omdat mijn torenhoge favoriet in 1991 ‘I anixi’ tijdens de live-uitvoering tot mijn grote frustratie om zeep werd geholpen door een prutsende saxophonist, kan ik het niet aanzien die bijdrage hier te plaatsen. In plaats daarvan het prachtige ‘Olou tou kosmou i elpida’ van Cleopatra van het jaar daarop. Van Cyprus is ‘S.O.S’ al aan bod gekomen in 60-points, vandaar dit andere lied over ‘de hele wereld en omstreken’.

Rusland 1994, Youddiph met ‘Vechni strannik’, negende met 70 punten
Het debuut van Rusland viel op door een prachtige choreografie met de jurk, waarin Youddiph van engel naar Maria en terug transformeerde. Doordat Polen (Edyta Gorniak, 2e) en Hongarije (Frederika Bayer, 4e) beiden ook een heel indrukwekkend debuut maakten, kreeg Rusland niet helemaal wat het verdiende. Prachtige melodie, een combinatie van lieflijkheid en dramatiek. Bovendien nog goed gezongen ook. 

De laatste plek, diverse landen, 1956-2015, verschillende eindklasseringen
Zal ik de tiende plek vergeven aan Zweden (en dan 1996 of 1972?), IJsland (Naettur ’94 of Pal Oscar?) of toch aan het geplaagde Portugal, dat vele goede inzendingen stuurde, maar nog nooit aan de overwinning mocht ruiken? ‘Si’ van Gigliola Chinquetti uit 1974, Mabel uit Denemarken met ‘Boom Boom’, of ’Boom Boom Boomerang’ van Die Schmetterlinge uit Oostenrijk?

Argh, vergeet ik daar bijna Boaz Mauda en Duo Datz uit Israel? ‘Strazdas’ uit Litouwen, ‘Dinle’ uit Turkije en beide bijdragen van Katrina Helena uit Finland? ‘Lapponia’? De liedjes van Birthe Kjær en Hot Eyes mogen ook niet ontbreken eigenlijk. ‘Shine’ uit Georgië, ‘Modlitba’ van Slowakije 1998, het vrolijke ‘Cross your heart’ (Ierland 1974)….

Kortom, of ik nu 10 of 100 parels mag aandragen; ik kom er niet uit! Er zijn teveel juweelstjes in allerlei genres op het Songfestival voorbijgekomen. Heb ik het nog niet eens gehad over de prachtige liedjes die in de diverse voorrondes zijn gesneuveld zoals ‘L’espoir’ van Jessica Ferley of …. Weet je wat? Ga zelf maar lekker parelduiken; zoek op ‘eurovision’ en een willekeurige landennaam in youtube en laat je vervolgens heerlijk elke drie minuten weer verder verdwalen in de Eurovisie schatkist.

youtube


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *