Voldoet Douwe Bob aan de succesformule • (2) Beeld

Hoe liggen de kansen voor Douwe Bob op het Eurovisie Songfestival met zijn lied ‘Slow Down’? Wij maken een analyse aan de hand van onze Sleutel tot Succes. Voldoet Douwe Bob aan de succesfactoren op het hedendaagse festival?• Door: Dennis van Eersel •

In onze Sleutel tot Succes beschreef ESF Magazine de drie belangrijkste basiselementen om succesvol te zijn op het Eurovisie Songfestival. Richt een delegatie en een artiest zich in de voorbereiding op deze drie factoren, dan is succes geen toeval, maar een afgedwongen resultaat. De factoren waar we op doelen zijn: Geluid, beeld en performance.

Twee weken geleden gingen we al in op de factor Geluid, rondom de zang en compositie. In het tweede deel van dit drieluik kijkt Dennis van Eersel naar de succesfactor Beeld. Wat is het juiste regieplan voor Douwe Bob en zijn ‘Slow Down‘. En heeft dit nummer een duidelijke visuele hook nodig, of moeten rekwisities juist achterwege blijven?

Rekwisities en staging
De Songfestivalwinnaar van vorig jaar, Måns Zelmerlöw uit Zweden verpletterde de concurrentie met een briljante visuele connectie met de song ‘Heroes‘. Op zichzelf al een krachtige compositie, maar visueel naar een nog hoger plan getild.

Ook ‘Slow Down‘ leent zich voor een staging die past bij het lied, dat een duidelijke boodschap heeft. Het is een protestlied tegen de jachtigheid van de hedendaagse maatschappij, iets wat in de visuals prima in beeld te vertalen is. Al is het onverstandig om dit type lied van teveel visueel geweld te voorzien.

De focus moet liggen op de puurheid en echtheid van singersongwriter Douwe Bob. Veel gedans om hem heen of allerlei rekwisieten zouden alleen maar afleiden van de performance van Douwe Bob, waar de focus op moet liggen. Waarom dit zo is bespraken we ook in onze Sleutel tot Succes aflevering over dit onderwerp.

Uiteraard moet men ‘Slow Down‘ wél stagen, maar niet met allerlei poespas die afleidt van de boodschap van het lied. De slag moet gemaakt worden met het juiste camerawerk en belichting. Een strak regieplan dus. Een leidraad zou de videoclip kunnen zijn. Maak de setting van een café, met een pooltafel, een bar met mensen eraan die een biertje drinken, etcetera etcetera. Laat dat de plek zijn waar Douwe Bob tot rust komt van de dagelijkse beslommeringen én zorg tegelijkertijd voor de setting van een klein café-optreden dat goed past bij het nummer.

Het juiste camerawerk
De weg naar succes in Stockholm is een zoektocht naar de wankele balans tussen onversneden pure rock-n-roll in een intiem stadszaaltje en de vertaling om dit gevoel op te roepen op het grootste muziekpodium ter wereld, voor de ogen van honderden miljoenen nietsvermoedende tv-kijkers, die aan de buis gekluisterd moeten blijven zitten.

De kracht van het lied zit in de boodschap, en die is ook visueel goed te vertalen naar het songfestivalpodium. De vluchtigheid van het leven, de gehaastheid van de huidige maatschappij. Op de LED-schermen kan dat getoond worden, om het contrast met de rustige koele performance van Douwe Bob, die zich er juist van afsluit, te versterken. Essentieel is om dan de shots van Douwe Bob close te houden, vanuit unieke hoeken, om de drukte van de rust te scheiden.

Dit kan bereikt worden door bij de close-ups van Douwe Bob een groothoeklens te gebruiken bij de steady-cam die dicht bij hem komt. Dit zorgt er voor dat de achtergrond minder zichtbaar is dan bij het gebruik van een wide lens, waarmee je juist wel de interactie met de achtergrond, led-schermen of backings goed in beeld kan krijgen.

Slow Down‘ moet juist indruk maken vanwege zijn simpliciteit en puurheid. Het camerawerk en de belichting zijn de wapens om deze inzending naar een hoger plan te tillen. Tijdig en grondig contact met de SVT is hiervoor essentieel. Als er geen gestroomlijnd plan ligt kan de gastomroep zelf aan de haal gaan met een inzending en hun eigen creatieve stempel er op drukken. De standaard wensen van staging kunnen alleen aangepast worden als de omroep, in dit geval AvroTros, daar specifiek om vraagt.

De uitspraak van Jan Smit enkele maanden geleden dat zij net als Zweden vorig jaar ‘een usb willen inprikken en dat de act dan staat’ is wat dat betreft hoopgevend, net als het feit dat dit in 2014 door Hans Pannecoucke met The Common Linnets ook al is gedaan. Het verschil met toen, is dat Douwe Bob een solist is. Net als vorig jaar bij Trijntje Oosterhuis vergt dat een andere aanpak. De wisselwerking van een duo is niet in beeld te vatten en de eenzame artiest op het podium moet het hele nummer dragen.

Hoewel Douwe Bob een ‘klein lied’ heeft zonder al te veel bombarie in de staging, is het wel belangrijk dat de camera contact zoekt met de zanger. Anders dan bij de intieme inzendingen van Tom Dice, Raphael Gualazzi of Anouk heeft het lied ‘Slow Down‘ het niet in zich om een artiest weg te laten komen met introvert hun eigen emoties uitdiepen.

Douwe Bob moet de connectie maken, en de camera met hem. De camera van afstand moet hem close pakken, zoals gebeurde bij Anouk en haar optreden van ‘Birds‘ en een andere cameraman moet mobiel en flexibel zich rondom Douwe Bob begeven om de zanger dicht bij de kijkers te brengen. Energieker dan vorig jaar in ieder geval. En laat er geen onduidelijkheden meer zijn over randzaken als kleding en backings. Alles moet staan bij de eerste repetitie op 8 mei.

Het nummer leent zich voor enkele opzwepende publieksshots, maar zeker niet te veel. Het mooie aan dit soort inzendingen is dat je qua staging minder snel uit de bocht vliegt dan bij een uptempo lied met veel bombarie. Toch kan het nog steeds verkeerd gaan. Hopelijk zien we op 2 mei dat dit niet het geval is, als de eerste Nederlandse repetitie in Stockholm plaatsvindt.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *