Live Steef: We worden oud

Wat een goede keus om woensdagavond uit te gaan. Niet alleen was het een topfeest, ook was de donderdag lang niet zo druk als ik vooraf had gevreesd. Dennis en ik sliepen daarom uit tot Dennis werd gebeld om zijn verhaal te doen in de uitzending bij RTV Rijnmond.

Daarna begonnen we met het uitwerken van materiaal uit week 1. Het item over de arme landen op het Songfestival is nu online; dit natuurlijk naar aanleiding van de uitsluiting van Roemenië. Verder brachten we de beide websites volledig in gereedheid voor de tweede halve finale. In het geval van ESC Daily lag de focus daarbij natuurlijk volledig op Dami Im voor Australië, en dus was het leuk dat we nog een interview met Julia Zemiro op de plank hadden liggen.

Neil en Brandon waren op pad, en Dave en Erik verblijven deze tweede week elders, dus hadden we het rijk voor ons alleen. Omdat er ook geen tijdsdruk was deden we alles rustig aan, geconcentreerd en met uitgebreide pauzes om fruit en andere gezonde dingen te eten. Een festival als in Oslo, zonder eten, zonder slaap, daar ben ik toch echt te oud voor geworden. Maar een paar kiwi’s en een middagje op de bank hangen doen wonderen, laat de laatste liveshows maar komen!

Veel is er niet te vertellen over de donderdagmiddag. We reisden wat aan de late kant naar de liveshow, getooid in #damiarmy outfit en een bijpassende Australische vlag. Ik vind de Globen Arena een waanzinnige locatie trouwens. De hoogte van de zaal geeft je veel meer het idee dat je in een show van wereldallure bevindt, terwijl het in de diepte klein genoeg is om een intieme sfeer op televisie te creëren.

Daar staan, dansen, meezingen en ondertussen whatsappen met het thuisfront. Ik ken het van de laatste jaren, maar het went nooit, het blijft leuk. Toch moet ik nu minstens weer een jaar wachten voor ik het weer ga meemaken. We hebben namelijk geen kaartjes voor de finale. Jammer, maar het heeft fysiek ook voordelen: een show van 26 landen lang staan, is niet goed voor je Euroclub-stamina.

Komisch moment was het optreden van Georgië. Niet alleen omdat Dennis en ik als enigen in een weinig enthousiaste zaal losgingen, maar ook omdat de zanger zijn laatste tekstregel aanpaste. In plaats van ‘cigarette’ zegt hij iets anders, een merknaam misschien? Ik ben geen roker, dus ik weet het niet precies, maar opvallend was het wel.

De avond eindigde wel in mineur, met een matig feest waarin de DJ vooral remixen draaide. De taxichauffeur op de terugweg lichtte ons op voor ruim 40€, en de startvolgorde viel – voor Nederland althans – ook al niet mee. Snel maar gaan slapen, en ons klaarmaken voor de laatste drukke werkdag, met talkshow en twee laatste reportages. Ik spreek jullie morgen, op de grote dag van de finale!


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *